20/08/2018
"PLEASE DON'T TELL ME YOUR PASSION. SHOW ME!"
Dit is de titel van mijn nieuwste blog. Hier een fragment en de link naar het volledige artikel:
Het grootste taboe van onze tijd is misschien wel passie. Als een springvloed bij volle maan komt het op en overspoelt het de vruchtbare akker van de werkende mens, die zich natuurlijk het duidelijkst laat waarnemen op Linkedin. In toenemende mate wordt in posts en interviews gemeld dat er sprake is van iemand die met héél veel passie aan product of dienst of voorziening x werkt. Ik ben geneigd die mensen op hun woord te geloven, want zo zit ik in elkaar: ik leef naar de tekst die Robert Palmer lang geleden zong: ‘It takes every kinda people.’
Maar mijn eigen lichtgelovigheid is geen excuus. Want elke keer dat er onderzoek worden gedaan naar de werkende bevolking en diens ‘state of mind’, komt daar keihard in naar boven drijven dat de riante meerderheid het werk doet zonder passie. Het is een baan en daar is niets aan te doen. Mensen die van hun passie hun werk hebben gemaakt of in hun werk hun passie hebben gevonden, zijn riant in de minderheid en mogen zich dus gelukkig prijzen.
Maar waarom roept iedereen dan toch te pas en te onpas “passie!”?
Lees Martin Vesseurs blog verder op onze website
Het grootste taboe van onze tijd is misschien wel passie. Als een springvloed bij volle maan komt het op en overspoelt het de vruchtbare akker van de werkende mens, die zich natuurlijk het duidelijkst laat waarnemen op Linkedin. In toenemende mate wordt in posts en interviews gemeld dat er sprake is...