Bare.

29/11/2022

KIJK HET MONSTER IN DE BEK - Verschillende gebeurtenissen in de afgelopen weken, waaronder de actualiteit rond hebben me geïnspireerd om iets op te schrijven over leiderschap. Alles begint met de ontmoeting met jezelf en het lef om ook eigen gekkigheid aan te kijken. Check de link in bio.

14/11/2022

LEREN, EERSTE KEREN EN ONGEMAK - mijn nieuwe blog naar aanleiding van een lesdag die ik dit weekend mocht verzorgen bij TSM Business School. Met enigszins klotsende oksels stapte ik op zaterdagochtend de locatie binnen die op deze dag ook diende als pleisterplaats van de deelnemers aan de lokale Sinterklaasintocht. Een betere reminder om ook een beetje lol te hebben die dag, kon ik me niet wensen.

Mijn eigen reis, die van de deelnemers en een willekeurige podcast die gisteren luisterde, hebben mij geïnspireerd om deze blog te schrijven. Benieuwd? Check dan de link in bio.

28/10/2022

Beauty is in the eye of the beholder. 

De afgelopen week kwam ik het weer een paar keer tegen in coachinggesprekken. Mooie, slimme, echte mannen en vrouwen die enorm twijfelen aan hun waarde. 'Ik heb niks interessants te vertellen'. 'Wie zit er nu op mij te wachten?' 'Anderen denken vast….'

Gedachten die ikzelf van tijd tot tijd ook goed ken. Verlammende onzekerheid. Jezelf vergelijken met anderen en altijd als mindere uit de bus komen. En daarom maak je jezelf liever klein. Onzichtbaar. Want onzichtbaar is veilig, onkwetsbaar.

En tegelijkertijd doe je jezelf en de mensen om je heen tekort door jouw waarde niet te laten zien. Omdat je jouw waarde niet kan vinden. Niet ziet als een waarde. Niet hardop durft te zeggen dat het van waarde is. Terwijl deze vaak niet te missen is door degene die echt naar jou kijkt. In je passie en je terughoudendheid. Je doorzettingsvermogen en je afhaken. Je successen en mislukkingen.

Dus wanneer ik die onzekerheid zie in mensen met wie ik werk, dan heb ik vaak een wens. Een wens dat ik ze kon laten zien wat ik zie. Laten voelen hoe ik geraakt kan worden door de onvolmaakte perfectie van iemand. Door juist die uniciteit die jou, jij maakt..

We worden overspoeld worden door boodschappen dat we alles kunnen bereiken als we maar echt willen. Alles in onze eigen hand hebben en zelfs het universum kunnen onderwerpen aan onze eigen ambities. De keerzijde is, dat wanneer het niet lukt en je niet succesvol bent, dit dan ook meteen je eigen schuld is. In deze wereld is het bijna een daad van verzet om ook je falen en je niet-weten te omarmen. Terwijl we hier stuk voor stuk mee te maken krijgen.

En misschien is dat wel het geheim. Misschien werkt het zo dat als we goed durven kijken, we de reflectie van onze eigen onvolmaakte schoonheid weerspiegeld kunnen zien in de ogen van de ander. En dat het dan net iets gemakkelijker wordt om met je hele hebben en houden in het volle licht te staan.

18/05/2022

Z O N D E B O K K E N - Toen ik, lang geleden, op de lagere school (zo heette dat toen nog) zat, moesten we vaak liedjes zingen. Een van die liedjes heette Faya siton no bron miso. Een Surinaams kinderliedje dat gaat over het doorgeven van een hete vuursteen. Degene die aan het einde van het liedje de steen nog vast heeft is 'af' en mag niet meer mee doen.
Ik moest denken aan dit liedje omdat we een variant op dit spelletje ook vaak in organisaties zien. Heb jij op het verkeerde moment de steen vast, dan ben je af. Bij het opzoeken van de juiste schrijfwijze van de titel van dit liedje, openbaarde zich echter meteen weer een waarheid waarvan ik niet op de hoogte was. Dit op het eerste gezicht onschuldig ogende kinderliedje heeft namelijk stevige wortels in het Nederlandse slavernijverleden.
Onderstroom en bovenstroom. Ik heb het hier al veel vaker over gehad. Dat wat je ziet en hoort, heeft vaak (ook) een dieperliggende betekenis. Het loont om, ook in je leiderschap, verder te kijken dan op het eerste gezicht. De systemische uitgangspunten kunnen dan een mooie lens zijn om door te kijken. Lees verder via de link in bio.

19/12/2020

Zaterdagochtend. Nog niet gedoucht. Kopje koffie en de zaterdagkrant. En in deze krant lees ik een interview met Bruno Bruins. De minister voor Medische Zorg die dit voorjaar onderuitging in een van de vele corona-debatten. Hij blikt terug op het jaar. De eerste zin van het artikel luidt: 'dat ik .... onderuit ging, kwam als een verrassing. Ik voelde het gewoon niet aankomen. Als je in de Tweede Kamer staat, ben je met al je zintuigen op het debat gericht en niet met jezelf bezig'.

Over luisteren naar je lijf, het omgaan met stress en waarom we die signalen toch zo vaak onderdrukken.

En met een gratis online module om zelf beter te leren luisteren naar je eigen lijf!

Zaterdagochtend. Nog niet gedoucht.

11/12/2020

Onwards! Over leven, bewegen en stilstaan.

Het leven kan alleen achterwaarts worden begrepen maar moet voorwaarts worden geleefd - Soren Kierkegaard. Ik vind dit altijd een mooie uitspraak omdat er zowel rust als beweging in zit.

02/12/2020

I N S L U I T E N V A N R I S I C O - omdat ik graag ook in deze donkere dagen meer naar buiten wilde, ben ik 2 maanden geleden weer begonnen met hardlopen. Ik weet namelijk van mezelf dat wanneer ik me dat voorneem, ik ook daadwerkelijk ga. Ook als het regent of koud is. Me alleen realiseren dat ik blij word van buiten zijn is niet genoeg. Ik moet een plan opstellen om me hier vervolgens aan te kunnen houden. Voor mij is dat zelfzorg.

Ik maak het ook graag een beetje nieuw en leuk. Dus heb ik de Nike run-app geïnstalleerd en ga ik soms op een begeleide run. Headspace runs. Dan krijg je tijdens het lopen een paar vragen of stellingen om op te kauwen. Heerlijk.

Afgelopen zondag was ik voor het eerst in jaren weer in het prachtige paleispark aan het rennen. En dat vond ik ook wel weer spannend. Had ik al wel genoeg getraind voor zo’n loopje in het bos en allerlei andere twijfels dienden zich weer aan. En toen kwam via mijn oortjes weer een oude bekende voorbij. Om resultaat te kunnen halen, moet je op de koop toenemen dat falen ook een optie is. Iedere keer wanneer je ergens aan begint, hoort dat risico erbij. Systemisch gezegd: het falen moet worden ingesloten. Dat hoort bij de onderneming.

En ik weet niet hoe dat bij jou werkt, maar als ik zo’n wake up call krijg, dan komt deze in de daarop volgende dagen nog een paar keer voorbij. In een gesprek, iets wat je ziet of leest, iets wat je hoort op de radio of in een podcast.

Wanneer je bang bent om dingen niet goed te doen, is het starten of het voor de eerste keer ergens mee naar buiten komen vaak spannend. Alsof je even je adem inhoudt. Merk dat dan op bij jezelf. Voel waar je van binnen voorbij moet. Sluit het risico op falen in. Zoals ooit al zei: je hoeft maar 1% meer lef te hebben dan dat je bang bent.

01/12/2020

Dit........

En het geldt niet alleen voor yoga. Zoals vaker het geval is is yoga een metafoor voor het leven in het algemeen.

Wat toegankelijk is voor de een, is niet of minder toegankelijk voor de ander. Kijken naar een ander zonder oog voor verschillen in omstandigheden, aanleg, geschiedenis heeft je weinig te bieden.

En belangrijker, het zorgt vaak voor een oordeel. Voor frustratie. Voor teleurstelling. En hiermee verlies van plezier in het leren. In het ontdekken van jouw mogelijkheden en grenzen. Van jou. Nu. Niet van de buurman of buurvrouw. Niet van de jij van 10 jaar geleden.

Bewegen, yoga of iets anders, is zo belangrijk. En kan zo’n bron van plezier zijn. Comparison is the thief of joy. Laat je niet bestelen 😀. Niet door jezelf en niet door anderen.

Thank you I feel this

Repost from
•
I remember watching people in effortless forward bends and wondering...⁣
⁣
How long would I have to practice before I could get my chest on the floor in upavista konasana? How long until I folded into an elegant uttanasana? At what point would my hamstrings be sufficiently stretched that I would fit in with the more advanced students? ⁣
⁣
Well as it turns out never. Lol. The joke was on me the whole time. ⁣
⁣
I am still not flexible. I mean, I’m pretty limber for forty-something Dad. But I still can’t do anything really exceptional. I can’t do the splits. All my forward bends are a little sticky. ⁣
⁣
For years I was told the only thing in you and any posture was practice. All you had to do was practice, and there would be nothing you could not accomplish. Well, here is why people think that: ⁣
⁣
Suppose you are in a really tough yoga class. It is very difficult. Unrelenting. Very little in the way of options, variations, or modifications are given. Eventually people start to quit. They just stop showing up because they start to realize the futility of it all. And when everyone who cannot do the postures has given up, people look around the room and have an epiphany: only the people who stuck around can do the postures. ⁣
⁣
But they got it backwards. Only the people who can do the postures stuck around. They put their carts before their horses. They thought it was their hard work and dedication that got them into those postures. But it was their long ligaments and muscles with a high tolerance for stretching. It was a genetic advantage. ⁣
⁣
I’m not saying flexible people don’t work hard. I am sure most of them do. But that is not why they can do the postures and it is most certainly not why they are the only ones left practicing in super challenging yoga classes. It is just that the rest of us started lifting weights, going to spin classes, or getting into restorative yoga and meditation instead. ⁣
⁣

24/11/2020

O N T M O E T J E Z E L F waar je bent. Een mooie quote van .nl Alleen waar jij bent, kun je jezelf ontmoeten. Accepteer je niet waar je staat, dan kun je jezelf nooit tegenkomen. Geen beslissingen nemen die goed zijn voor waar je je bevindt. Niet goed voor jezelf zorgen.

Ik was laatst bij een klant die zo mooi kon accepteren waar hij was. Aan het begin van ons traject was hij eigenlijk de hele tijd in gevecht met waar en wie hij was. Het was niet goed en moest anders. Hij worstelde dan ook met voor hem de juiste keuzes maken en met het inzetten van alle kwaliteiten die er wel zijn.

Nu kon hij zijn eigen gevoeligheid en ‘ups en downs’ nemen zoals ze zijn. En hier ook de mooie kanten van inzien.

Door meer in je eigen verhaal te staan, wordt je ook betrouwbaarder voor anderen. Omdat je niks te verbloemen of weg te poetsen hebt. Wanneer jij jezelf ontmoet waar je bent, kun je ook de ander ontmoeten waar zij of hij is.

20/10/2020

In aanvulling op de vorige post; s**t warriors. The courage to actually feel s**tty once in a while. 😊🙏🏻. Met dank aan Suzanne Reynaert

S**T WARRIORS

Sometimes, despite your best efforts and intentions, despite your incredible 'spiritual progress', you just feel like s**t.

So, feel like s**t! Where is the problem, in actuality, when you dive fearlessly into the heart of that unique experience? Feel like s**t, but consciously so! Dive in, knowingly!

And discover that 'feeling like s**t' can be the most spiritual feeling of all, a fresh (and much misunderstood) gateway to grace, as sacred as the most profound joy, as alive as the creation of a universe. No self-pity, no drama, no justifications, no seeking, just a raw, broken-open heart, a fresh wound re-opened in love, and no desire to escape it at all. You forge a new spirituality with your courage to remain in that broken place, infusing the sadness with your brilliant light.

Perhaps this will save the world: brothers and sisters courageous enough to feel like s**t consciously, without numbing themselves or turning away from the pain.

Warriors of s**t. S**t warriors.

Let's start a revolution.

- Jeff Foster **twarriors

20/10/2020

D U I S T E R N I S - als het donker is, of als het donker voelt, dan is het natuurlijk dat je op zoek gaat naar licht. En dan maakt het niet eens zoveel uit waar dat licht dan vandaan komt. Het gaat namelijk niet om waar je naartoe gaat. Het gaat om waar je van weg wilt. Het donker. Het ongemak. De angst. En dan is het fijn om dat niet meer te voelen.

In de online training (her)neem de regie gaat een van de modules over emoties. En over wat we ontwikkelen om weg te gaan van het ongemak.De angst niet te voelen. Het donker te verdrijven. En wat de winst kan zijn in het bewegen naar het donker toe. Het onderzoeken wat je angstig en ongemakkelijk maakt. Snappen wat je doet om ervan weg te kunnen lopen. En wanneer je dit doet.

Zodat je jezelf meer keuzemogelijkheden geeft. De keuze om te leren. Om te zien dat het monster onder het bed in werkelijkheid heel aardig is. Dat er best een gesprek mogelijk is. Met dat monster.

Wil dat zeggen dat je altijd dan maar het donker moet opzoeken? Nee. Soms is afleiding heel nuttig. Om je systeem in een andere stand te krijgen. Om jezelf eraan te herinneren dat het licht nog bestaat. Maar dan is het een bewuste keuze die je maakt vanuit zelfzorg. Niet omdat je hoopt dat iets of iemand je komt redden. Of omdat je eigen monsters niet onder ogen durft te zien.

In deze ingewikkelde tijden waarin afleiding schaars is en monsters alom aanwezig, is het goed om je te realiseren dat je altijd keuzemogelijkheden hebt. Keer naar binnen. Vraag je eigen stilte om raad.