02/04/2025
๐ก๐ฒ๐๐ฟ๐ผ๐ฑ๐ถ๐๐ฒ๐ฟ๐๐ถ๐๐ ๐๐ฒ๐น๐ฒ๐ฏ๐ฟ๐ฎ๐๐ถ๐ผ๐ป ๐ช๐ฒ๐ฒ๐ธ ๐ถ๐ ๐๐ผ๐ผ๐ฟ๐ฏ๐ถ๐ท, ๐ฑ๐ฒ NVA (Nederlandse Vereniging voor Autisme) ๐๐๐๐ถ๐๐บ๐ฒ ๐ช๐ฒ๐ฒ๐ธ ๐ถ๐ ๐ถ๐ป ๐๐ผ๐น๐น๐ฒ ๐ด๐ฎ๐ป๐ด ๐ฒ๐ป ๐๐ฎ๐ป๐ฑ๐ฎ๐ฎ๐ด, ๐ฎ ๐ฎ๐ฝ๐ฟ๐ถ๐น, ๐ถ๐ ๐ต๐ฒ๐ ๐ช๐ฒ๐ฟ๐ฒ๐น๐ฑ ๐๐๐๐ถ๐๐บ๐ฒ ๐๐ฎ๐ด. ๐ ๐ผ๐ผ๐ถ๐ฒ ๐ถ๐ป๐ถ๐๐ถ๐ฎ๐๐ถ๐ฒ๐๐ฒ๐ป, ๐๐ฎ๐ป๐ ๐ฎ๐ฎ๐ป๐ฑ๐ฎ๐ฐ๐ต๐, ๐ฏ๐ฒ๐ด๐ฟ๐ถ๐ฝ ๐ฒ๐ป ๐ฎ๐ฐ๐ฐ๐ฒ๐ฝ๐๐ฎ๐๐ถ๐ฒ ๐๐ผ๐ผ๐ฟ ๐ป๐ฒ๐๐ฟ๐ผ๐ฑ๐ถ๐๐ฒ๐ฟ๐๐ถ๐๐ฒ๐ถ๐ ๐๐ถ๐ท๐ป ๐ต๐ฎ๐ฟ๐ฑ ๐ป๐ผ๐ฑ๐ถ๐ด.
Maar laten we eerlijk zijn: acceptatie voelt vaak voorwaardelijk. Tegenwoordig worden de 'superkrachten' van neurodivergenten al wel geroemd, maar over de uitdagingen gaat het veel minder. Echte acceptatie betekent ook erkennen wat lastig is. Ondersteunen als iets veel moeite kost. En beseffen dat je sommige dingen simpelweg niet kunt vragen of verwachten van iemand.
๐๐ฒ ๐๐ถ๐ฒ๐ ๐ฒ๐ฟ ๐ป๐ถ๐ฒ๐ ๐ฎ๐๐๐ถ๐๐๐ถ๐๐ฐ๐ต ๐๐ถ๐
Collega Ellenore was 31 toen ze de diagnose autisme kreeg. Voor veel mensen onverwacht (โJe ziet er niet autistisch uitโ), maar voor haar viel alles op zijn plek. Sindsdien lukt het haar steeds beter om haar autisme voorrang te geven, door haar grenzen voorop te stellen en wat liever voor zichzelf te zijn als dingen niet gaan zoals gehoopt. En door aanpassingen te vragen op haar werk als ze dat nodig heeft.
๐๐ฒ๐ ๐ด๐ถ๐ป๐ด ๐๐ผ๐ฐ๐ต ๐ด๐ผ๐ฒ๐ฑ?
Voor anderen blijkt die ruimte geven soms ingewikkeld. Want: je functioneerde toch prima vรณรณr je diagnose? Waarom heb je nu ineens aanpassingen nodig? Wat mensen niet zien, is wat het รฉcht kost om te passen in een wereld die niet voor jou gemaakt is. Wat je daardoor in je vrije tijd moet laten om op je werk te kunnen meedoen.
๐๐ถ๐ด๐ฒ๐ป ๐ฎ๐บ๐ฏ๐ฎ๐๐๐ฎ๐ฑ๐ฒ๐๐ฟ
Zelfs binnen een organisatie met begrip en goede intenties is het een uitdaging om steeds opnieuw je eigen ambassadeur te moeten zijn. "Het moeilijkste is niet uitleggen wat je nodig hebt, maar dat je steeds moet bewijzen dรกt je het nodig hebt," zegt Ellenore. "Ruimte vragen voelt kwetsbaar. En als je telkens het gevoel hebt dat je je moet verantwoorden, begin je uiteindelijk toch te twijfelen aan jezelf."
๐๐ฒ๐ ๐ด๐ฎ๐ฎ๐ ๐ป๐ถ๐ฒ๐ ๐๐ฎ๐ป๐๐ฒ๐น๐ณ
Ook binnen Spectrum, als samensturende organisatie, gaat het niet altijd vanzelf. Samen sturen betekent plaats maken voor verschillen, maar ook dat we er soms tegenaan lopen dat we elkaar niet goed begrijpen. Het betekent dat processen soms stroef verlopen, dat we niet altijd meteen de juiste keuzes maken. Maar dat we wรฉl blijven luisteren, bijsturen en doen wat nodig is.
๐ฅ๐๐ถ๐บ๐๐ฒ ๐บ๐ฎ๐ธ๐ฒ๐ป
Dus ja, we vieren neurodiversiteit. Maar we weten dat we er daarmee nog niet zijn. Dat we meer moeten doen dan ruimte bieden aan 'autisten met superkrachten'. Die plek moet er zijn voor iedereen die een andere manier van werken, denken of zijn nodig heeft. Aanpassen hoe we samenwerken, overleggen, organiseren. Pas als die flexibiliteit er is, kunnen mensen hun kwaliteiten benutten zรณnder dat dat ten koste gaat van hun geluk en gezondheid.
We roepen andere organisaties op om ook de schouders eronder te zetten. Hoe zorgen we er samen voor dat neurodiversiteit niet alleen gevierd, maar ook ondersteund wordt? Hoe doen jullie dat? We gaan graag in gesprek!
