Wendy ten Wolde, Dorpsstraat 12, Assendelft (2026)

30/05/2026

✨ 𝙅𝙪𝙣𝙞 𝙨𝙩𝙖𝙖𝙩 𝙝𝙚𝙡𝙚𝙢𝙖𝙖𝙡 𝙞𝙣 𝙝𝙚𝙩 𝙩𝙚𝙠𝙚𝙣 𝙫𝙖𝙣 𝙜𝙚𝙯𝙤𝙣𝙙𝙝𝙚𝙞𝙙, 𝙗𝙚𝙬𝙪𝙨𝙩𝙬𝙤𝙧𝙙𝙞𝙣𝙜 𝙚𝙣 𝙜𝙧𝙤𝙚𝙞 ✨

De afgelopen tijd spreek ik zoveel mensen die voelen dat het anders mag. Mensen die meer energie willen, beter voor zichzelf willen zorgen, bewuster willen leven of nieuwsgierig zijn naar wat voeding en celgezondheid voor hun welzijn kunnen betekenen.

Daarom hebben we in juni weer een mooie reeks online en live bijeenkomsten gepland. Kennis delen, inspireren, verbinden en vooral praktische handvatten geven waar je direct iets mee kunt.

📅 Juni agenda:

🌿 1 juni | 19.30 uur
Online Masterclass Collageen – Glow & Shine Summerproof

🌿 4 juni | Live bijeenkomst Gezondheid & Welzijn in Beusichem 19.30 uur

🌿 8 juni | 20.00 uur
Meten = Weten | Alles over de gezondheidstesten

🌿 12 en 26 juni | 11.00 uur
Vitaliteit van Binnenuit

🌿 15 en 22 juni | 19.00 uur
De Kracht van HSP – Essentiële voeding voor het HSP-brein

🌿 16 juni | 19.00 - 21.00 uur
Live Business Presentatie in Amstelveen

🌿 17 juni | 18.00 - 21.00 uur
Live Event in Bunnik
Voor partners en geïnteresseerden die willen ontdekken wat deze mogelijkheid kan betekenen.

🌿 24 juni | 20.00 uur
Gezond eten en gericht bijsturen

🌿 25 juni | Live bijeenkomst Gezondheid & Welzijn in Beusichem 19.30 uur

Of je nu meer wilt leren over gezondheid, benieuwd bent naar de balans in jouw lichaam, op zoek bent naar meer energie of wilt ontdekken hoe gezondheid en ondernemerschap gecombineerd kunnen worden: je bent van harte welkom.

Stuur me gerust een berichtje als je meer informatie wilt over één van deze bijeenkomsten. 💚

En ken je iemand die hier ook interesse in zou hebben? Tag hem of haar gerust hieronder of stuur deze post door. Samen leren en groeien is vaak nóg leuker. 💚

19/05/2026

Het kleine krabbetje

Soms stuurt het leven geen grote signalen.
Maar een klein krabbetje op het strand dat precies lang genoeg blijft zitten om je aandacht te trekken.

Vanmorgen hier in Málaga gebeurde dat bij mij.
Alsof hij even iets kwam spiegelen.

De krab beweegt niet altijd recht vooruit.
Hij voelt. Kijkt. Wacht. Beweegt zijwaarts als dat slimmer voelt.
En misschien zit daar juist de boodschap.

Dat niet alles opgelost hoeft te worden door harder vooruit te duwen.
Dat bescherming niet hetzelfde is als jezelf afsluiten.
Dat zachtheid en grenzen tegelijk kunnen bestaan.

De afgelopen tijd voel ik zelf ook hoe belangrijk het is om eerlijk te worden in wat nog klopt… en wat niet meer.
Oude patronen, oude verantwoordelijkheden, oude manieren van jezelf beschermen.
Soms groei je niet door méér te worden.
Maar door iets ouds los te laten.

De krab vervelt niet omdat hij verkeerd is geworden.
Maar omdat hij niet meer past in wie hij aan het worden is.

Misschien is dat ook waar deze periode over gaat.
Meer luisteren naar je intuïtie.
Meer bewegen op jouw manier.
Meer vertrouwen op wat je voelt, ook als het niet de “logische” route is.

En misschien hoef je niet altijd recht vooruit om precies te komen waar je moet zijn. 🌊

Welke zin raakt jou het meest?

08/05/2026

“𝙎𝙩𝙚𝙫𝙞𝙜 𝙯𝙤𝙣𝙙𝙚𝙧 𝙝𝙖𝙧𝙙 𝙩𝙚 𝙬𝙤𝙧𝙙𝙚𝙣”

Vrijdagochtend betekent bij ons: vieren.
Niet wachten tot alles perfect is.
Niet pas trots zijn als je “er” bent.
Maar bewust stilstaan bij wat er al beweegt, groeit en leeft.

En we kiezen daar altijd een beweging bij.
Een beweging die iets zichtbaar maakt wat woorden soms nog niet helemaal kunnen uitleggen.

Vanmorgen benoemde één van de deelnemers het woord:

Ruggengraat.

En we gingen allemaal mee in die beweging.
Alsof het lichaam het eerder begreep dan het hoofd.

En eerlijk… ik voelde het overal.
Kippenvel.
Alsof er iets werd aangeraakt wat dieper ging dan alleen een woord.

Want ruggengraat gaat niet alleen over sterk zijn.

Het gaat over jezelf dragen.
Over rechtop blijven terwijl het leven beweegt.
Over de verbinding tussen voelen en handelen.
Tussen jouw waarheid voelen… en er ook daadwerkelijk voor durven staan.

Energetisch staat de ruggengraat vaak voor:
— innerlijke kracht
— grenzen
— veiligheid in jezelf
— vertrouwen
— een stevig fundament

En misschien is dat precies waar veel mensen nu naar terug mogen.

Niet groter.
Niet harder.
Maar steviger.

Want zonder fundament ga je wiebelen op alles buiten jezelf.
Op verwachtingen.
Op drukte.
Op meningen van anderen.

Maar wanneer jouw basis stevig voelt, ontstaat er rust.
Dan hoef je niet constant jezelf te bewijzen.

Misschien kwam daarom daarna ook meteen het woord fundament bij mij binnen.
Alsof dat mijn intentie voor de komende week mag worden.

Niet bouwen aan méér.
Maar bouwen aan wat mij écht draagt.

06/05/2026

“𝙊𝙣𝙩𝙫𝙖𝙣𝙜𝙚𝙣 𝙞𝙨 𝙤𝙤𝙠 𝙠𝙧𝙖𝙘𝙝𝙩”

“Zorgen kunnen we.
Dragen ook.

Sterk zijn. Aanvoelen. Doorgaan.
Voor veel van ons is dat bijna vanzelfsprekend geworden.

Maar ontvangen…
is vaak waar het schuurt.

Want ontvangen vraagt iets anders.
Geen controle. Geen ‘ik regel het wel’.
Maar verzachten. Toelaten. Vertragen.

En misschien zelfs… toegeven dat je het niet alleen hoeft te doen.

Gisteren zag ik het bij Sam.

Eerst de ontlading — alles wat zich had opgebouwd.
En daarna de overgave.

Hij liet zich verzorgen door Celine.
Vol. Zacht. Zonder weerstand.

En dat raakte me meer dan alles daarvoor.

Want ik herkende het. Tranen rolde over mijn wangen en ineens stond ik zelf midden in een sessie met de paarden.

Misschien zit de echte beweging niet in nog meer doen.

Maar in durven stilvallen…
en jezelf laten dragen.”

“En misschien is dit niet alleen iets persoonlijks…
maar precies wat er nu meer ruimte mag krijgen.
Dat we niet alles alleen hoeven dragen.”

05/05/2026

𝙑𝙧𝙞𝙟𝙝𝙚𝙞𝙙 𝙞𝙨 𝙣𝙞𝙚𝙩 𝙖𝙡𝙡𝙚𝙚𝙣 𝙞𝙚𝙩𝙨 𝙬𝙖𝙩 𝙟𝙚 𝙫𝙞𝙚𝙧𝙩. 𝙃𝙚𝙩 𝙞𝙨 𝙞𝙚𝙩𝙨 𝙬𝙖𝙩 𝙟𝙚 𝙙𝙤𝙚𝙩

Gisteren stonden we stil.
Bij wat vrijheid heeft gekost.

Vandaag vieren we.

Maar ik voel daar altijd iets onder zitten.
Want vrijheid… is niet alleen iets van toen.

Het is ook iets van nu.
Van jou.

In de numerologie staat het getal 5 voor beweging.
Voor verandering.
Voor dat onrustige gevoel dat je krijgt
als je te lang blijft waar je eigenlijk al weg bent.

En vandaag zit die energie erop.

Dus als je merkt dat het schuurt…
dat je korter bent, onrustig, of ergens geen zin meer in hebt…

Dan is dat niet “zomaar een dag”.

We zitten dit jaar in een 1-jaar.
Een nieuw begin.

Maar dat klinkt mooier dan het is.
Want die 1 komt uit de 10.

En 10 vraagt iets van je.
Afronden. Loslaten. Eerlijk zijn.

En dat is precies waar het vaak vastloopt.

Want we zeggen wel dat we vrijheid willen…
maar blijven ondertussen hangen
in wat veilig voelt.

In werk dat niet meer klopt.
In patronen die energie kosten.
In keuzes die we blijven uitstellen.

Dus vandaag is niet alleen een dag om te vieren.
Het is ook een spiegel.

Wat doe jij met jouw vrijheid?

Blijf je waar het eigenlijk al voorbij is?
Of durf je te bewegen…
ook al weet je nog niet precies hoe?

Je hoeft niet alles om te gooien.
Maar je weet dondersgoed waar het schuurt.

Daar zit je antwoord.

En als je voelt dat je daar niet omheen kunt…
stuur me een bericht. Dan kijken we samen.

03/05/2026

“Altijd moe.”
“Geen zin.”
“Laat me…”

Herkenbaar?
Ik merk dat ik soms best moeite heb met de tieners om mij heen.
En eerlijk… ook thuis is het soms zoeken.

Maar als ik echt eerlijk ben…
kunnen we niet alleen naar hen wijzen.

Hun biologische klok verschuift in de puberteit.
Ze worden later moe, terwijl de wereld vroeg begint.

👉 16% van de pubers heeft moeite met in slaap komen
👉 25% met doorslapen
👉 En maar liefst 44% wordt niet uitgerust wakker

Dat is niet “lui zijn”.
Dat is een lijf en brein in verandering.

In de puberteit verschuift hun biologische klok.
Ze zijn van nature later wakker.
Terwijl de wereld gewoon om 08:30 begint.

Tel daar schermen, sociale druk, huiswerk en volle hoofden bij op…
en je krijgt een generatie die moe is.

En ja…
Ze mogen ook gewoon tieners zijn.

Maar ik geloof wel dat we ze iets mogen meegeven 💛

Geen perfect plaatje.
Wel bewustzijn en kleine handvatten:

✨ samen kijken naar een ritme (zonder strijd)
✨ schermen iets eerder uit (begin klein)
✨ ruimte maken om te ontladen (in plaats van alles mee naar bed)
✨ en vooral: veiligheid voelen om gewoon “even niks” te zijn

Want goed slapen is geen luxe.
Het is de basis voor hoe ze zich voelen, denken en groeien.

En misschien…
mogen wij als volwassenen daar ook weer even naar kijken 😉

02/05/2026

"𝘿𝙚 𝘽𝙞𝙤𝙡𝙤𝙜𝙞𝙚 𝙫𝙖𝙣 𝙉𝙖𝙗𝙞𝙟𝙝𝙚𝙞𝙙"

We snakken naar aanraking, maar gunnen onszelf de rust niet om het echt te voelen. 🤍

De laatste tijd voel ik een sterke verschuiving. De gesprekken gaan dieper. De vraag naar een fysieke ontmoeting, een echte knuffel of even een hand op een schouder is groot. Het lijkt wel of we collectief 'huidhonger' hebben.

Ik zie dit als een prachtig, maar ook pijnlijk signaal. We zijn sociale wezens. Onze biologie is ingesteld op nabijheid. Een oprechte omhelzing doet meer voor je zenuwstelsel dan duizend motiverende quotes op je tijdlijn.

Waarom dit nu zo belangrijk is:

Co-regulatie: We kalmeren door de rustige hartslag van een ander.

Veiligheid: Aanraking vertelt je brein dat je niet alleen bent.

Belichaamde aanwezigheid: Het haalt je uit je hoofd en terug in je lijf.

Ik merk dat wanneer we fysiek niet in balans zijn — wanneer onze 'interne motor' altijd aan staat — we de verbinding met anderen ook minder goed kunnen toelaten. Je bent dan simpelweg te 'druk' met overleven op celniveau om echt te kunnen landen bij een ander.

Ik kies er deze maand bewust voor om meer ruimte te maken voor echte ontmoetingen. Niet alles hoeft efficiënt of online. Soms is de grootste winst gewoon even samen zijn.

Herken jij die behoefte aan meer fysieke nabijheid op dit moment? Ik ben benieuwd hoe jij hier deze maand ruimte voor maakt. Laat het me weten in de comments. 👇

29/04/2026

Waarom je 'aan' blijft staan

"Je bent moe, maar je staat altijd 'aan'. Je wilt ontspannen, maar je voelt juist onrust. Je hoofd wil wel, maar je lichaam lijkt niet meer mee te werken. Grote kans dat jouw cortisol uit balans is."

Cortisol is ons stresshormoon. Super handig als je moet reageren op acuut gevaar, maar een sloper als het chronisch hoog blijft. We jagen het vaak onbewust aan: meteen koffie op een lege maag, scrollen voor het slapengaan, en vooral: 'niet voelen, maar doorgaan'.

Maar hier gaat het vaak mis: je probeert rust te nemen, maar je rust niet echt. Je lichaam voelt zich nog steeds onveilig.

Waarom rust alleen niet de oplossing is: Echt herstellen begint bij het creëren van fysieke veiligheid. Als je cellen niet de juiste bouwstoffen hebben om prikkels te verwerken — iets wat ik dagelijks meet via de vetzuurbalans — blijft je systeem in de alarmstand staan. Je kunt simpelweg niet ontspannen in een huis waarvan de fundering trilt."

Drie simpele stappen voor vandaag:

Landen zonder prikkels: Begin je dag zonder telefoon of koffie. Ga 10 minuten platliggen op de grond. Adem.

Stabiele energie: Voorkom suikerpieken. Kies voor eiwitten en gezonde vetten om je hormonen te ondersteunen.

Meten is weten: Stop met gissen waarom je 'aan' blijft staan. Kijk naar wat je lichaam op celniveau nodig heeft om de rem weer te vinden.

Ik geloof dat een gezond leven — en een gezonde business — begint bij dit fundament. Ik help niet alleen mensen om fysiek weer rust te vinden, maar ik gids ook therapeuten en ondernemers die deze basis willen integreren in hun eigen leven en werk.

Je hoeft het niet alleen te doen. Als je voelt dat het tijd is om te stoppen met gissen en te starten met bouwen op een veilig fundament, dan ben ik er voor je. Laten we samen kijken waar jouw startpunt ligt."

27/04/2026

Na mijn lezing aan mensen met PTSS raakte dit me opnieuw.

Ik zag het gebeuren.
In de verhalen…
maar juist ook in de kleine momenten tussendoor.

Hoe snel iets kan raken.
Hoe een blik, een woord, een situatie
ineens iets opent.

En eerlijk?
Ik herken dat ook in mezelf.

En ik zie het elke dag terug bij mijn paarden.

Paarden reageren niet op je woorden,
maar op wat er in je leeft.

Op spanning die je misschien zelf nog niet eens doorhebt.
Op dat stukje in jou dat geraakt wordt.

“Iets buiten je kan de trekker overhalen.
Maar het buskruit zit in jou.”

Niet als oordeel.
Maar als uitnodiging.

Want het betekent niet dat het jouw schuld is.
Het betekent dat er iets ouds in jou geraakt wordt.

Iets wat ooit te groot was.
Iets wat nog gezien wil worden.

Dus de volgende keer dat je getriggerd wordt:

Blijf eens.
Al is het maar heel even.

Voel waar het zit in je lichaam.
Leg er desnoods je hand op.

Adem.

En zeg zachtjes tegen jezelf:
“Dit raakt iets in mij.”

Meer hoeft niet.

Dat is al hoe je
stap voor stap
het buskruit onschadelijk maakt.

En hoe je weer terugkomt…
bij jezelf.

Herken je dit?
Neem het eens mee vandaag, in een klein moment.

24/04/2026

Soms zit de grootste les in de kleinste momenten.

Vandaag was ik met mijn paarden in het verkeer.
Een situatie die vroeg om samenwerking. Afstemming. Vertrouwen.

We weken uit naar de stoep zodat een stadsbus de rotonde op kon.
Op de stoep stond een vrouw met een kinderwagen.

Wij zagen haar — en stopten.
Zij zag ons — en stopte ook.

En daar stonden we.
Vast.
Tussen het verkeer en een hek.
Zonder beweging. Zonder afstemming.

Niet uit onwil.
Maar uit het ontbreken van iets simpels:
oogcontact, verbinding, het lezen van de situatie.

Later, onderweg, gebeurde het tegenovergestelde.
Mensen maakten ruimte.
Er was oogcontact.
Een glimlach.
Een klein gebaar van wederzijds begrip.

En ineens stroomde alles weer.

Het raakte me hoe groot het verschil is…
tussen langs elkaar heen leven
of elkaar écht zien.

Hoe weinig er soms nodig is:
een blik, een lach, een dankjewel.

Dat wat je aandacht geeft, groeit.
Dus misschien is dat wel waar het begint.

Niet bij de ander.
Maar bij onszelf.

Zien we elkaar nog écht?

✨

Als je dit voelt: neem het vandaag eens mee in je eigen momenten.
Kijk iemand écht aan.
En merk wat er verandert.

Wendy ten Wolde

30/05/2026

19/05/2026

08/05/2026

06/05/2026

05/05/2026

03/05/2026

02/05/2026

29/04/2026

27/04/2026

24/04/2026

Adres

Website

Meldingen

Snelkoppelingen

Delen

Type