16/05/2026
Sommige therapeuten worden pas jaren later begrepen.
Wat mijn systeem toen afwees, bleek later precies te zijn wat ik nodig had.
De vertraging.
De zachtheid.
Het niet meteen dóén.
De nabijheid.
Mijn beschermdelen vonden er destijds van alles van. Te langzaam. Te soft. Te weinig actie. Ik wilde vooruit. Oplossingen. Verandering. NU.
Pas jaren later begreep ik wat zij eigenlijk aanbood.
Soms reageren beschermdelen namelijk het sterkst op wat het meest dichtbij komt.
Vertraging voelde toen niet veilig. Nu zie ik hoeveel wijsheid daarin zat.
En misschien is dat ook wel iets wat we als therapeuten soms vergeten:
heling loopt niet altijd gelijk met het moment waarop iets wordt aangeboden.
Sommige inzichten landen pas veel later.
Sommige ervaringen worden pas later voelbaar veilig.
Sommige woorden krijgen pas jaren later betekenis.
En soms weet je als therapeut dus helemaal niet wat je werkelijk hebt betekend.
Soms loopt iemand weg terwijl er ondertussen toch iets in beweging is gekomen.
En ook als cliënt kan het waardevol zijn om eens uit te zoomen en te kijken naar jouw pad.
Waar werden zaadjes geplant?
Waar ontkiemden ze?
En waar kwamen ze uiteindelijk tot bloei?
Welke mensen hebben, bewust of onbewust, iets geraakt wat later verder mocht groeien?
Zie je dat hele pad?
Al die stappen hebben je gebracht tot waar je nu bent.
Wat een rijk pad. 🍀
Volgende week komt er een nieuwe podcast aflevering online waarin ik hier nog verder in duik. 🩷