A FONDO Recherchebureau

Name: A FONDO Recherchebureau
Address: Stationsstraat 35, Boxtel, 5281GA, NL
Telephone: +31732032497

Startpagina
Nederland
Boxtel
A FONDO Recherchebureau

A FONDO Recherchebureau is gespecialiseerd in het analyseren en onderzoeken van bewijs in strafzaken

Permanent gesloten.

01/08/2026

A FONDO 11 jaar ! 🥳🕵🏻‍♀️⚖️

25/06/2026

In de nieuwste editie van Timeys (magazine voor gedetineerden) schreef ik een artikel over de waarde van kritisch dossieronderzoek, het belang van ontlastend bewijs en de risico’s van tunnelvisie binnen het strafproces. Want een rechtvaardige uitkomst vraagt om meer dan voldoende bewijs. Zij vraagt om betrouwbaar bewijs, kritisch onderzoek en de bereidheid om ook naar alternatieve scenario’s te kijken.

Niet alleen verdachten hebben belang bij een zorgvuldig onderzoek. Ook slachtoffers, nabestaanden en uiteindelijk de rechtsstaat als geheel zijn gebaat bij een proces waarin alle relevante feiten worden onderzocht en gewogen.

Gerechtigheid begint bij waarheidsvinding.

🔗 Link naar het artikel in de bio.

28/05/2026

KIJKTIP | Documentaire “Die ochtend in Ede” (NPO Start)

Er is al veel positiefs gezegd en geschreven, maar voor de mensen die het nog niet hebben gezien: de documentaire “Die ochtend in Ede” van Jessica Villerius is wat mij betreft absoluut het kijken waard.

Een indrukwekkend en zorgvuldig gemaakt tweeluik dat niet alleen laat zien wat er die ochtend gebeurde, maar vooral ook de impact daarna voelbaar maakt. Op slachtoffers, hulpverleners én familieleden van de dader. Zonder sensatie, zonder snelle oordelen, maar met ruimte voor nuance en menselijkheid. Juist dat maakt deze documentaire zo sterk. Het laat zien hoe complex dit soort gebeurtenissen zijn en hoe belangrijk het is om verder te kijken dan alleen de krantenkoppen.

Wederom mijn complimenten voor Jessica Villerius en haar team.

30/04/2026

De inzet van kroongetuigen is een van de meest ingrijpende én risicovolle instrumenten in het strafrecht. Het recente wetsvoorstel tot verruiming van de kroongetuigenregeling laat zien welke richting wordt gekozen: meer ruimte om verklaringen te verkrijgen binnen criminele netwerken, ook bij minder zware delicten. Vanuit opsporingsperspectief is dat begrijpelijk. Tegelijkertijd roept het fundamentele vragen op over de betrouwbaarheid van bewijs. Want waar verklaringen tot stand komen onder invloed van een tegenprestatie, ontstaat onvermijdelijk spanning met de waarheidsvinding.
Niet per se door bewuste leugens, maar door inkleuring, aanvulling en het risico dat verklaard wordt naar wat ‘verwacht’ wordt.

De zwembadmoord in Marum heeft laten zien hoe mis het kan gaan wanneer controlemechanismen tekortschieten. Juist tegen die achtergrond is het relevant om stil te staan bij de vraag wat een verdere verruiming betekent - nog vóórdat deze daadwerkelijk wordt ingevoerd.

In mijn nieuwste artikel zet ik uiteen hoe de kroongetuigenregeling juridisch is ingericht, welke (forensische) risico’s eraan kleven, wat de lessen zijn uit de zwembadmoord en wat het wetsvoorstel betekent voor de praktijk.

Eén conclusie staat voor mij centraal: waar bewijs ontstaat onder invloed van een tegenprestatie, kan betrouwbaarheid nooit worden verondersteld - die moet altijd kritisch worden geanalyseerd en onderzocht.

Ik ben benieuwd hoe anderen hiernaar kijken, met name vanuit de strafrechtpraktijk.

🔗 Link naar het artikel in bio

23/04/2026

Wereldboekendag leek mij het perfecte moment om eindelijk deze hooggewaardeerde klassieker aan te schaffen.

Als jurist en particulier onderzoeker in het strafrecht kon dit boek eigenlijk niet langer ontbreken in mijn collectie.

Nog aanraders op het gebied van true crime? Ik hoor ze graag!

13/04/2026

De Hoge Raad verduidelijkt grens tussen zoekend rondkijken en doorzoeken.

In een recente uitspraak heeft de Hoge Raad zich uitgesproken over de juridische grens tussen wat zoekend rondkijken mag omvatten en wanneer sprake is van een doorzoeking die een machtiging vereist.

In de zaak ging het om een woning waarin bij zoekend rondkijken een tas zichtbaar was in een oven met een doorzichtig raam. Een opsporingsambtenaar opende vervolgens de oven en nam de tas in beslag; daarin werd een groot geldbedrag aangetroffen. Het gerechtshof had geoordeeld dat het openen van de oven en het pakken van de tas onder het toegestane zoekend rondkijken viel. De verdediging betoogde dat dit in feite een doorzoeking was waarvoor een rechterlijke machtiging nodig was.

De Hoge Raad verwerpt het cassatieberoep en bevestigt dat bij het betreden van een woning opsporingsambtenaren zoekend mogen rondkijken en voor de hand liggende voorwerpen in beslag mogen nemen. Het openen van een object (hier: een oven) dat al transparant was en waarin het voorwerp al zichtbaar was, hoeft niet te worden aangemerkt als een zelfstandige doorzoekingshandeling. De handeling bleef binnen de reikwijdte van zoekend rondkijken omdat het doelobject al vooraf zichtbaar was en direct in beslag kon worden genomen zonder verder onderzoek dat onder doorzoeking valt.

Het arrest verheldert de grens tussen bevoegdheden zonder en met rechterlijke machtiging bij betreden van een woning, en benadrukt dat zichtbare voorwerpen onder bepaalde voorwaarden mogen worden veiliggesteld zonder dat dit een doorzoeking is.

🔗 ECLI:NL:HR:2026:442

13/04/2026

Onlangs verschenen drie duidelijke signalen uit gezaghebbende hoek:

- Het Wetenschappelijk Onderzoek- en Datacentrum (WODC) laat zien dat hogere strafmaxima in de praktijk zelden leiden tot langere gevangenisstraffen;
- De Raad van State adviseert negatief over uitbreiding van het taakstrafverbod;
- De Raad voor de rechtspraak waarschuwt voor onrechtvaardige uitkomsten en het beperken van rechterlijke afwegingsruimte.

Onafhankelijke, gezaghebbende instanties die hetzelfde signaal afgeven: repressief strafbeleid zonder wetenschappelijke onderbouwing maakt de samenleving niet veiliger. Toch blijft de reflex vanuit de politiek hetzelfde: strenger, zwaarder, harder. Wat opvalt, is dat wetgeving steeds vaker lijkt te worden ingezet als signaal, terwijl de effectiviteit ervan onvoldoende wordt onderbouwd.

Op mijn website schreef ik een uitgebreid artikel over wat deze rapporten betekenen voor de strafrechtspraktijk en welke vragen ze oproepen over de relatie tussen politieke besluitvorming en wetenschappelijke onderbouwing.

🔗 ECLI:NL:HR:2026:442

08/04/2026

Onlangs verschenen drie duidelijke signalen uit gezaghebbende hoek:

- Het Wetenschappelijk Onderzoek- en Datacentrum (WODC) laat zien dat hogere strafmaxima in de praktijk zelden leiden tot langere gevangenisstraffen;
- De Raad van State adviseert negatief over uitbreiding van het taakstrafverbod;
- De Raad voor de rechtspraak waarschuwt voor onrechtvaardige uitkomsten en het beperken van rechterlijke afwegingsruimte.

Onafhankelijke, gezaghebbende instanties die hetzelfde signaal afgeven: repressief strafbeleid zonder wetenschappelijke onderbouwing maakt de samenleving niet veiliger. Toch blijft de reflex vanuit de politiek hetzelfde: strenger, zwaarder, harder. Wat opvalt, is dat wetgeving steeds vaker lijkt te worden ingezet als signaal, terwijl de effectiviteit ervan onvoldoende wordt onderbouwd.

Op mijn website schreef ik een uitgebreid artikel over wat deze rapporten betekenen voor de strafrechtspraktijk, en welke vragen ze oproepen over de relatie tussen politieke besluitvorming en wetenschappelijke onderbouwing.

🔗 Link naar het artikel in bio

26/03/2026

De politie zet steeds vaker herkenbare beelden van verdachten in als opsporingsmiddel. In de recente campagne ‘Game over’ van de politie, waarbij beelden onder meer via sociale media werden verspreid, leidde dit in korte tijd tot meerdere identificaties en meldingen van verdachten. De conclusie: het publiekelijk tonen van gezichten werkt.

Vanuit opsporingsperspectief is dat begrijpelijk en misschien zelfs noodzakelijk in een tijd waarin fraude en digitale criminaliteit explosief toenemen. Maar er zit ook een andere kant aan dit verhaal.

Het moment waarop een verdachte herkenbaar in beeld wordt gebracht, verschuift feitelijk de balans: van onschuldig tot het tegendeel is bewezen naar publiekelijk verdacht met onomkeerbare gevolgen. Want laten we eerlijk zijn: Een eenmaal verspreid beeld verdwijnt nooit meer volledig van internet. Reputatieschade ontstaat direct, nog vóór een rechter zich heeft uitgesproken. De sociale en professionele gevolgen zijn vaak blijvend, ook bij vrijspraak en de druk op een verdachte (en diens omgeving) neemt exponentieel toe.

Juridisch gezien is terughoudendheid hier niet voor niets het uitgangspunt. Het herkenbaar tonen van verdachten kan neerkomen op een vorm van publieke bestraffing, nog vóór enige rechterlijke toetsing heeft plaatsgevonden. En precies daar wringt het.

De kernvraag is dus niet óf het werkt, maar of het proportioneel is. Wanneer is deze inbreuk gerechtvaardigd? En wie bewaakt die grens, zeker in een tijd waarin opsporing steeds meer via media en publieke druk plaatsvindt? Als we effectieve opsporing willen combineren met een rechtsstaat die haar fundamenten serieus neemt, vraagt dit om voortdurende kritische reflectie. Niet alleen vanuit opsporing. Juist ook vanuit verdediging.

Adres

Stationsstraat 35
Boxtel
5281GA

Telefoon

+31732032497

Website

https://www.afondo.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer A FONDO Recherchebureau nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.