02/09/2026
Soms denk ik: volgens mij heb ik het bijna helder…
En dan stel ik nóg één vraag...
En blijkt er achter het antwoord weer een compleet nieuw vraagstuk te zitten 😂
Dat is voor mij precies de charme van mijn huidige opdracht rondom capaciteitsmanagement in de ouderenzorg.
Want hoe vertaal je inkomsten naar inzetbare uren?
Welke deskundigheid en kwaliteiten heb je op welk moment nodig?
Hoe geef je welzijn en activiteiten de plek die ze verdienen?
En hoe zorg je ervoor dat zorgvraag, medewerkers, financiën en planning niet ieder hun eigen verhaal vertellen, maar samen één logisch geheel vormen?
Ik puzzel met cijfers, percentages, functies, diensten en scenario’s. Maar de belangrijkste informatie haal ik uiteindelijk uit de gesprekken.
Door te vragen.
Door soms nog even door te vragen.
En vooral door goed te luisteren naar wat iemand écht nodig heeft!
Het gaat over mensen.
Over een fijne dag voor bewoners.
Over medewerkers die op het juiste moment kunnen doen waar zij goed in zijn.
En over organisaties die grip krijgen zonder de menselijke maat kwijt te raken.
En ondertussen puzzel ik vrolijk verder… want ik heb alweer een paar nieuwe vragen bedacht 😉