Wat zijn de openingstijden?

Maandag 09:30 - 16:30 Dinsdag 09:30 - 16:30 Woensdag 09:30 - 16:30 Donderdag 09:30 - 16:30 Vrijdag 09:30 - 16:30

Hans Ruinemans, Boardroom Monk, Traaij 12, Driebergen (2026)

10/01/2026

𝗭𝗶𝗻𝘃𝗼𝗹 𝗭𝗮𝘁𝗲𝗿𝗱𝗮𝗴 𝗜𝗻𝘇𝗶𝗰𝗵𝘁.
Een wekelijkse gedachte voor leiders met lef tot introspectie.

𝗚𝗼𝗲𝗿𝗼𝗲’𝘀? 𝗟𝗮𝗮𝘁 𝗷𝗲 𝗻𝗶𝗲𝘁𝘀 𝘄𝗶𝗷𝘀𝗺𝗮𝗸𝗲𝗻!

Ik zat in de trein naar Enschede. Tegenover mij een dame in zomerjurk, luid bellend.
Ze had een nieuwe goeroe ontdekt. Martijn.

Martijn had haar betoverd met Lifestyle Design.
“Je leven helemaal omgooien!” kirde ze in haar telefoon.

Ik zat erbij en hoorde het aan.
Met kromme tenen.

Laat ik het maar meteen zeggen:
Ik heb weinig geduld met zelfverklaarde goeroe’s.

(En ja — ik schrijf het lekker met een apostrof. Goeroes klinkt als een groep zeldzame knaagdieren.)

Goeroe’s dus.

Wat ooit een eretitel was voor mensen met kennis, is nu gereduceerd tot:
Mistige boomtoppen. Klankschalen. Mannen met knotjes op gympen. Microfoontje op de wang. Opzwepende armgebaren.

“Volg mij en je zult gelukkig zijn.”
“Alleen vandaag met korting.”

De moderne goeroe verkoopt alles.
Geluk. Vrijheid. Rust. Succes.
En misschien binnenkort zuurstof.

Alles is te koop. Voor wie wil betalen.

Martijn had dat goed begrepen.

Ik kende hem nog van vroeger. Sterker: ik heb hem ooit geld geleend voor zijn treinkaartje naar huis.
Na afloop van een uiterst succesvol event.

Misschien is hij nu schatrijk. Met zijn pakketten geluk en vrijheid in een luxe verpakking.

Maar laat je niets wijsmaken.

Lifestyle Design — waar de dame in de trein zo enthousiast over sprak — is geen uitvinding van Martijn.

Die term komt uit The 4-hour Workweek van Tim Ferriss.
En Tim leerde het weer van Tony Robbins.

Prima. Kennis mag reizen. Ideeën mogen groeien.

Maar je leven hoeft niet radicaal omgegooid te worden.

Sterker nog: grote aanpassingen maken meestal ongelukkig.
Het zijn de kleine aanpassingen die levensgroot effect hebben.

Lifestyle Design bestaat al sinds Adam en Eva het paradijs verlieten.

Je leven inrichten rondom de dingen en mensen waar je van houdt — dat is de essentie.

Niet omdat een goeroe dat roept op een podium.
Niet omdat je ervoor betaalt.

Maar omdat het van jou is.

Echt leven vraagt geen tickets voor een event.
Echt leven vraagt keuzes. Kleine stapjes.
Realistisch. Authentiek.

En een beetje gezond verstand.

Dus: pas op voor de goeroe’s.
Pas op voor wie jou vertelt dat je nog niet “zover” bent.
Pas op voor de glitterende beloftes.

Want jij hebt alles al in je om je leven te ontwerpen.

Gratis en voor niets.
Zoals het hoort.

---
De ruimte tussen de woorden is waar inzicht ontstaat.
Tot volgende week als onze gedachten elkaar weer raken.

Hans Ruinemans,
Boardroom Monk ☯️

03/01/2026

𝗭𝗶𝗻𝘃𝗼𝗹 𝗭𝗮𝘁𝗲𝗿𝗱𝗮𝗴 𝗜𝗻𝘇𝗶𝗰𝗵𝘁. Een wekelijkse gedachte voor leiders met lef tot introspectie.

𝗗𝗶𝗲 𝗺𝗲𝗻𝘀𝗲𝗻.
“Wat is er met die mensen, papa?”

Ik stond in de expositie van World Press Photo.
Langs mij liep een meisje. Een jaar of zes, misschien zeven.
Per ongeluk raakte ze mij aan. Haar paardenstaartje kriebelde langs mijn arm.

Haar vader, het type bandplooibroek en gestreken poloshirt, corrigeerde haar meteen.
“Melody, pas op voor die meneer.”

Melody.
Ik wist: die naam heeft hij niet zelf bedacht.

Nog geen halve minuut later hoorde ik haar zachtjes vragen:
“Wat is er met die mensen, papa?”
“Waah…?”
“Die mensen. Op die foto. Wat doen die?”
Ik keek naar haar.
Een meisje, verloren in een wereld van beelden die te groot voor haar waren.

De foto’s waren inderdaad adembenemend. Meesterlijk qua techniek.
Maar net zo meesterlijk in hun rauwe weergave van oorlog, verdriet en menselijk lijden.
Te groot voor kleine meisjes met paardenstaarten.

Ik gaf haar gelijk.
Oorlogen gaan over macht. Over bezit. Over winst.
En hoewel wij hier, in onze veilige wereld, keurig verkondigen dat macht ten koste van onschuldigen verwerpelijk is…
laten we ons ondertussen moeiteloos opnemen in een systeem dat draait op precies dat.

We hebben onze carrière. Ons comfort. Ons succes.
En ergens weten we: dat gaat vaak ten koste van iemand anders.
Maar het gebeurt buiten ons zicht.
Ver weg.
We kunnen altijd nog een andere kant opkijken.

Een zakenrelatie zei me ooit:
“Er zijn drie situaties waarin alles geoorloofd is: geld, oorlog en liefde.”
Oorlog was niet zijn terrein, zei hij.
Maar in de andere twee gold voor hem: alles mag.

Is dat verwerpelijk?
Is dat geaccepteerd?
Zijn antwoord: allebei.

Dat is de kunst van het leven: omgaan met tegenstrijdigheden.
Die zitten niet alleen in de wereld.
Ze zitten in jou.
In mij.
In ons allemaal.

Een deel van ons wil meedraaien.
Succesvol zijn.
Goed voor elkaar hebben.
Een mooi leven leiden.
Maar een ander deel zoekt naar betekenis.
Naar iets groters dan jezelf.
Naar zin.
En precies daar wringt het.

Wij leven hier onder een tiran die Perfectie heet.
We moeten geslaagd zijn.
Gearriveerd.
Rond.
Af.

Maar steeds weer komt die vraag knagen:
Wanneer ben ik echt van betekenis?

Melody keek naar die foto’s.
En ik keek naar haar.

Misschien is dat het antwoord.
Misschien zijn we van betekenis wanneer we blijven kijken.
Wanneer we het ongemak niet uit de weg gaan.
Wanneer we blijven vragen:

“Wat is er met die mensen?”

---
De ruimte tussen de woorden is waar inzicht ontstaat.
Tot volgende week als onze gedachten elkaar weer raken.

Hans Ruinemans
The Boardroom Monk ☯️

27/12/2025

𝗭𝗶𝗻𝘃𝗼𝗹 𝗭𝗮𝘁𝗲𝗿𝗱𝗮𝗴 𝗜𝗻𝘇𝗶𝗰𝗵𝘁. Een wekelijkse gedachte voor leiders met lef tot introspectie.
𝗘𝗲𝗻 𝗲𝗶𝗸 𝗲𝗻 𝗲𝗲𝗻 𝗺𝗼𝘁𝗼𝗿𝘇𝗮𝗮𝗴

Ik was een jaar of twaalf toen mijn vader me een opdracht gaf:
Zaag een eik om.
Met een motorzaag.

Ik weet het. Niet bepaald een jeugd onder een kaasstolp.
Mijn vader had een bos. En in dat bos stond een eik.
Die eik moest weg.

Dus daar ging ik. Met een grote motorzaag, rijdend op een trekker door het bos.
Op zoek naar die ene boom.

Toen ik voor hem stond, wist ik het zeker:
Dit kan ik niet.
De boom was gigantisch.
De motorzaag zwaar, gevaarlijk en luid.
Mijn armen werden lam. Mijn hoofd vol twijfel.

Ik ging zitten. Op een tak. Of een steen. Dat weet ik niet meer.
En ik wachtte. Tot mijn vader zou komen kijken.
Dat deed hij ook.
Hij keek.
En ging zitten.
Zwijgend.
Toen stelde hij me twee vragen.

“Wil je het leren?”
Opmerkelijke vraag.
Ik dacht erover na.
Want ‘nee’ was ook een optie.
Maar ik zei: “Ja.”

Toen vroeg hij:
“Ben je bereid om het ongemak te ervaren?”
Dat zei hij niet letterlijk.
Hij vroeg: “Ook als je een schaafwond oploopt? Of een g*t in je hoofd?”
Met andere woorden: Wil je dit ook als het pijn doet?

Ik dacht weer na.
En ik zei opnieuw: “Ja.”

Toen leerde hij me hoe het moest.
➡️ Eerst een paaltje: de doelplek van de vallende boom.
➡️ Dan: de zaag laag en schuin inzetten — twee snedes maken, zodat je een driehoek krijgt.
➡️ Daarna: herpositioneren. Controleren. Zitten we nog goed?

Pas dan maak je de laatste, horizontale snede.
Alsof je een taart doorsnijdt.

Wat ik toen leerde, gebruik ik nog elke dag.

Want of je nu een boom moet vellen,
een vaardigheid onder de knie wilt krijgen,
of een nieuw vakgebied moet veroveren...
er zijn altijd twee vragen die je jezelf moet stellen:

Wil ik het écht leren?
Ben ik bereid het ongemak te doorstaan?

Als op beide vragen het antwoord volmondig ‘ja’ is,
dan hoef je het alleen nog maar uit te voeren.

Dan ben je er klaar voor!

---
De ruimte tussen de woorden is waar inzicht ontstaat.
Tot volgende week als onze gedachten elkaar weer raken.

Hans Ruinemans
The Boardroom Monk ☯️

20/12/2025

𝗭𝗶𝗻𝘃𝗼𝗹 𝗭𝗮𝘁𝗲𝗿𝗱𝗮𝗴 𝗜𝗻𝘇𝗶𝗰𝗵𝘁. Een wekelijkse gedachte voor leiders met lef tot introspectie.
𝗪𝗮𝘁 𝗶𝘀 𝗲𝗲𝗻 𝗴𝗼𝗲𝗱 𝗺𝗲𝗻𝘀?

Die vraag stelde Walter mij.
“Hans, wat is nou eigenlijk een goed mens?”
Sja...
Goede vraag.
Wat is dat: een goed mens?

Is dat iemand die niet steelt? Niet liegt? Niets vernielt?
Is dat iemand die goed is voor zijn gezin? Zijn bedrijf? Voor de wereld?
Zeg het maar.

En hoe goed kún je eigenlijk zijn, als je geen Jezus of Boeddha bent?
Wat ik wel weet, vrij zeker zelfs, is dit:
Een goed mens moet je niet alleen denken of vinden.
Een goed mens moet je doen.

Niet in theorie. Niet met woorden. Niet met mooie intenties.
Maar in de praktijk. In het dagelijks leven.
In je keuzes. In je daden.

Dat kun je dus oefenen.

Een goed mens zijn is gedrag. Het is een vaardigheid. Iets wat je jezelf kunt aanleren.
Slecht zijn, écht slecht, dat zit meestal dieper. Dat vraagt beschadiging. Trauma. Een kapot gegroeid brein. Of botte pech in je DNA.

Maar goed zijn, dat is een keuze.
Iedere dag opnieuw.

Een karakter is niet iets wat je hebt.
Een karakter is iets wat je vormt.
Je voedt bepaalde eigenschappen van jezelf.
En je laat andere verdorren.

Ben je gulzig of matig?
Ben je moedig of ontwijkend?
Ben je dienstbaar of egocentrisch?
Het mooie is: je kunt zelf kiezen waar je groter in wilt worden.

Tegen Walter zei ik dit:
Er zijn twee eigenschappen die, in mijn ogen, de kern vormen van een goed mens.
Twee dingen die je kunt trainen. Die je jezelf kunt aanleren.

1. Moed.
De moed om het leven aan te gaan.
Om tegenslagen te dragen.
Om niet weg te lopen.
Om pijn te verdragen.
Om steeds opnieuw te beginnen.

Moed is géén afwezigheid van angst.
Moed is doorgaan ondanks angst.

2. Matigheid.
Matigheid in alles.
Matigheid in eten. In kopen. In bezit.
Matigheid in praten. In oordelen. In napraten.
Matigheid in meningen. In deelnemen. In je gelijk willen halen.

Mateloosheid is geen mensenrecht.
Wie alles wil hebben. Alles wil zeggen. Alles wil doen...die verliest uiteindelijk zichzelf.

Wat is een goed mens?

Een goed mens is iemand die begrijpt wat zijn of haar unieke plek in het leven is.
En die ernaar leeft.
Met moed.
En met matigheid.

Niet perfect.
Wel bewust.

Ik probeer dat dagelijks.
En jij?

---
De ruimte tussen de woorden is waar inzicht ontstaat.
Tot volgende week als onze gedachten elkaar weer raken.

Hans Ruinemans
The Boardroom Monk ☯️

06/12/2025

𝗭𝗶𝗻𝘃𝗼𝗹 𝗭𝗮𝘁𝗲𝗿𝗱𝗮𝗴 𝗜𝗻𝘇𝗶𝗰𝗵𝘁. Een wekelijkse gedachte voor leiders met lef tot introspectie.
𝗗𝗶𝗴𝗶 𝗕𝗲𝗻. 𝗔𝗹𝘄𝗮𝘆𝘀 𝗼𝗻𝗹𝗶𝗻𝗲. 𝗡𝗲𝘃𝗲𝗿 𝗮𝗮𝗻𝘄𝗲𝘇𝗶𝗴.

Ken jij Digi Ben?
Ik ken hem niet persoonlijk. Maar we kennen hem allemaal.

Misschien bén jij hem wel.

Digi Ben, de mens die altijd online is.
Altijd bereikbaar. Altijd aanwezig.
Of beter gezegd: altijd afwezig.

Op LinkedIn? Het bolletje altijd groen.
Op WhatsApp? "Online" staat er steevast.

Post jij iets? Op Facebook, Insta, X, YouTube of TikTok?
Wees gerust: Digi Ben ziet het. En Digi Ben liket.

Digi Ben weet álles.
Van politiek. Van de economie. Van voetbal. Van corona. Van China.
Van complotten. Van crypto. Van alles.

Qua nieuws-updates is Digi Ben beter geïnformeerd dan de hele redactie van Nu.nl.

Hij noemt zichzelf een "maximizer".
Een man (of vrouw) die alles uit het leven wil halen.
Altijd op de hoogte.
Altijd erbij.
Always on.

Maar wat Digi Ben niet doorheeft...
Is dat hij vooral een volger is.

Een digitale luistervink.
Een slaaf van zijn verslaving.
Een klant die betaalt met zijn data.

Want alles wat hij tot zich neemt — zijn info, zijn nieuws, zijn entertainment —
betaalt hij met zijn gedrag.
Met zijn voetstappen in de nooit smeltende sneeuw.

Digi Ben is niet onafhankelijk.
Integendeel.

Zijn gedrag wordt gedreven door angst.
Verborgen angst.

Fear of missing out. FOMO.

En nee — fomo is geen nieuwe term.
En de psychologie erachter is al zo oud als de mens zelf.

Maar de digitalisering heeft die angst uitvergroot.
Vergroot.
Vergroot.

Digi Ben kijkt zeventien keer per uur op zijn telefoon.
Niet uit vrijheid.
Maar uit angst.

Bang om iets te missen.
Bang om buitengesloten te worden.
Bang om niet mee te doen.

Maar die fear verbetert zijn leven niet.
Integendeel.

Hij consumeert uit angst.
Hij scrolt uit angst.
Hij praat mee uit angst.

En eerlijk?
Het maakt geen f**k uit.

Dat nieuwsbericht.
Die update.
Die mening over die update.

Het heeft nul effect.
0. Zero.

Wat écht telt?

Dat je voldoende geïnformeerd bent om mee te bewegen met de wereld.
Maar niet meer dan dat.

Leven is geen wedstrijd in nieuws-consumptie.

Je fysieke leven moet belangrijker zijn dan je digitale bestaan.

Van FOMO mag wat mij betreft maar één letter overblijven:
De O.

Van Outsider.
Van Outbreak.
Van Offline.

Dáár zit je vrijheid.

Dáár zit je aandacht.
Dáár zit je leven.

Ik voorspel het je:
Er komt een tegenbeweging.

Offline wordt de nieuwe luxe.
Onzichtbaar zijn wordt een trend.
Onder de radar leven wordt status.

Waarom wachten?
Laten we er nu alvast mee beginnen.

Leven doe je niet online.
Leven doe je met al je zintuigen.
In het hier.
In het nu.
In het echte leven!

---
De ruimte tussen de woorden is waar inzicht ontstaat.
Tot volgende week als onze gedachten elkaar weer raken.

Hans Ruinemans
The Boardroom Monk ☯️

29/11/2025

𝗭𝗶𝗻𝘃𝗼𝗹 𝗭𝗮𝘁𝗲𝗿𝗱𝗮𝗴 𝗜𝗻𝘇𝗶𝗰𝗵𝘁. Een wekelijkse gedachte voor leiders met lef tot introspectie.
𝗩𝗿𝗼𝘂𝘄𝗲𝗻 𝗮𝗮𝗻 𝗱𝗲 𝘁𝗼𝗽. 𝗛𝗲𝘁 𝗯𝗹𝗶𝗷𝗳𝘁 𝗲𝗲𝗻𝘇𝗮𝗮𝗺.

Ik had een etentje met “Hillary”. In het Hilton.
Smaakvol gekleed. Blond. Perfect gekapt.
Bling bling. Maar vooral: veel zinnige zaken.

Een geweldige gesprekspartner. Boeiende verhalen.
Maar geen feestelijk etentje.
Hillary was somber.

Jaren geleden werd zij gepasseerd voor een topfunctie.
Door een man.
Ze nam haar verlies waardig. Ging met vervroegd pensioen.

Maar verbittering sluipt langzaam je systeem binnen.

Haar frustratie ging niet alleen over haarzelf.
Ze had haar pijlen gericht op de structurele achterstand van vrouwen aan de top.
“Vrouwen zijn de grootste bron van talent waar niets mee wordt gedaan.”

Of ze gelijk heeft?
Misschien. Misschien niet.
Ik weet ook andere vergeten talentbronnen.
Maar Hillary keek met de ogen van ervaring.
En haar pijn zat diep.

Meer dan 40 jaar nadat vrouwen officieel ‘gelijke kansen’ kregen op de arbeidsmarkt…
…zijn ze in de top nog altijd op één hand te tellen.

En wie daar zit?
Die is niet te benijden.
Ik weet het.
Want ze zitten bij mij aan tafel.

Aan de top is het altijd eenzaam.
Ruw. Hard. Politiek.
Strategie is je overlevingsmechanisme.

Maar als vrouw aan de top?
Dat is nóg eenzamer.
Nóg ruwer.
Je bent geen ‘one of the boys’.
Je plek moet je verdienen.
Onomstotelijk. Onweerlegbaar.

En strategie is dan niet je life line.
Het is je harnas.
Het is vermoeiend.
Slopend.

Een marathon lopen.
Op soldatenkistjes.

In the board ben je alleen.
Support van mannelijke collega’s? Vergeet het.

Daadkrachtig optreden, zelfs in het belang van de organisatie,
roept standaard weerstand op.

Niet omdat je verkeerd zit.
Maar omdat je een vrouw bent.
Met ambitie.

Volgens Hillary is het deels opvoeding.
Vrouwen krijgen mee:
“Met hard werken kan iedereen alles bereiken.”

Maar dat klopt niet.

Tot een bepaald level misschien.
Maar daarboven?
Daar gelden andere wetten.

Daar is het geen wedstrijd meer.
Daar is het Free Fight.

Niet je resultaten tellen.
Maar wie je bent.
Wat je bent.
Wie je kent.

En dáár zijn vrouwen niet op voorbereid.

Dat zette mij aan het denken.
Ben jij een vrouw op weg naar het C-level?
Laten we in contact komen.

Bij voldoende aanmeldingen organiseer ik een bijeenkomst.
Of een mastermind carrousel group.

Misschien bestaat die groep al als je dit leest.
Misschien kun je gewoon aanhaken.

Voel je daar niets voor? Ook goed.

Ik reken erop dat ik je vroeg of laat tegenkom.
Op het level van jouw keuze.

Hillary heet geen Hillary.
Alleen het Hilton, het etentje en ik kloppen.

Maar haar boodschap?
Die is bloedserieus!

---
De ruimte tussen de woorden is waar inzicht ontstaat.
Tot volgende week als onze gedachten elkaar weer raken.

Hans Ruinemans
The Boardroom Monk ☯️

18/10/2025

𝗭𝗶𝗻𝘃𝗼𝗹 𝗭𝗮𝘁𝗲𝗿𝗱𝗮𝗴 𝗜𝗻𝘇𝗶𝗰𝗵𝘁. Een wekelijkse gedachte voor leiders met lef tot introspectie.

𝗞𝘄𝗲𝘁𝘀𝗯𝗮𝗮𝗿𝗵𝗲𝗶𝗱. 𝗛𝗲𝘁 𝗹𝗲𝗶𝗱𝗲𝗿𝘀𝗰𝗵𝗮𝗽𝘀𝗿𝗶𝘀𝗶𝗰𝗼 𝘄𝗮𝗮𝗿 𝗻𝗶𝗲𝗺𝗮𝗻𝗱 𝗴𝗿𝗮𝗮𝗴 𝗼𝘃𝗲𝗿 𝗽𝗿𝗮𝗮𝘁.

Ben jij CEO? Bestuurder? Baas van een grote organisatie?
Dan verwacht ik dat het goed met je gaat. Uiterlijk zeker wel.

Je runt een succesvolle onderneming. Je hebt invloed, status, resultaat.
En toch...
Hoe groter je bedrijf wordt.
Hoe meer succes je boekt.
Hoe complexer je wereld...hoe groter de kans dat je uiteindelijk ongelukkig wordt.
Dat is geen fijn nieuws. Maar wel realistisch.
Want leiderschap komt niet zonder prijskaartje.

Hoe hoger je klimt, hoe groter het risico dat je ontspoort.
Niet in je werk, maar privé.
In je relaties.
In je gezondheid.
In je emoties.

Ik zie het wekelijks in mijn werk.
CEO’s die verslaafd raken.
Aan succes.
Aan alcohol.
Aan eten.
Aan cocaïne.

CEO’s die kampen met relatieproblemen.
Met echtscheidingen.
Met verwijdering van hun kinderen.

Niet omdat ze slechte mensen zijn.
Maar omdat ze offers hebben gebracht.

Leiderschap vraagt offers.
Altijd.
Dat is de wetmatigheid.

Wat je ergens héél goed doet, gaat altijd ten koste van iets anders.
De schade incasseren én de roep voelen om die schade te herstellen, dát is je kwetsbaarheid.

Iedere leider is kwetsbaar.
Jij ook.
Maar durf je het te laten zien?

Durf je uit te spreken:
“Het gaat zwaar.”
“Ik ben moe.”
“Ik ben bang voor mijn gezondheid.”
“Ik verlies grip op mijn gezin.”

De meeste CEO’s durven dat niet.
Ze bouwen een façade.
Ze worden onaantastbaar.
Onkwetsbaar.
De Hulk van de boardroom.

Maar daar zit precies het risico.
Want leiders die onkwetsbaar lijken...
staan uiteindelijk alleen.

Waarom?
Omdat ze altijd zélf hun problemen oplosten.
Omdat niemand ooit hoorde dat ze worstelden.
Dus waarom zouden mensen nu ineens naast je gaan staan?

Kwetsbaarheid is dus geen zwakte.
Het is leiderschap.
Van de hoogste orde.

Niet voor je imago.
Niet voor de buitenwereld.
Primair voor jezelf.

Praten is ontladen.
Praten is ruimte maken.
Praten is helder worden.

Zeg het hardop.

Aan wie?
Dat maakt minder uit dan je denkt.
(Zolang het niet de junior secretaresse is...)

Want wie zichzelf laat zien als mens...
krijgt mensen terug.
Organisaties zijn vaak ontmenselijkt.

Daarom zijn vertrouwen, ondersteuning en kwetsbaarheid tegenwoordig zeldzaam.
En dus kostbaar.

Leiders die alles zelf willen dragen, redden het misschien lang.
Maar niet samen.
Niet gedragen.

Want als je altijd alles alleen hebt gedaan.....sta je als het écht zwaar wordt ook écht alleen!

---
De ruimte tussen de woorden is waar inzicht ontstaat.
Tot volgende week als onze gedachten elkaar weer raken.

Hans Ruinemans
The Boardroom Monk ☯️

16/10/2025

Ziekte ontstaat in het donker.💡
𝗠𝗶𝘀𝗺𝗮𝗻𝗮𝗴𝗲𝗺𝗲𝗻𝘁 𝗼𝗼𝗸.
Wat klein begint in één brein, kan een hele organisatie verzieken.
Uiteindelijk wordt het zichtbaar, via medewerkers, klanten en publiek.

Weet jij waar het sluimert?🧠

29/09/2025

Repair what is in disrepair.
Wat stuk is, hoeft niet weg.
Soms wil het gewoon gezien worden. 🩹🕊️

27/09/2025

𝗭𝗶𝗻𝘃𝗼𝗹 𝗭𝗮𝘁𝗲𝗿𝗱𝗮𝗴 𝗜𝗻𝘇𝗶𝗰𝗵𝘁. Een wekelijkse gedachte voor leiders met lef tot introspectie.

Vertrouwen is mooi. Maar pas op voor het bijeffect.
Vertrouwen is de basis van de economie.
Dat weet jij. Dat weet ik.

Maar vertrouwen is méér dan geldstromen.
Vertrouwen is de onderlaag van alles wat we doen.
Elke relatie.
Elke samenwerking.
Elke stap die je zet.

Zonder vertrouwen onderneem je niets.
Zonder vertrouwen blijf je stil staan.

En dus zoeken we het.
Verlangen we ernaar.
Hebben we het nodig.

In bedrijven is vertrouwen goud waard.
Is er onderling vertrouwen, dan voelt dat als zuurstof:
→ Werknemers zijn productiever.
→ Loyaal.
→ Gezonder.
→ Betrokken.
→ Creatiever.

Ze nemen hun aura van vertrouwen mee naar buiten.
Waardoor ook deals soepeler verlopen.
Meer waarde opleveren.
Win-win.

Dus ja: vertrouwen is top.

Het is zelfs een design-feature van de mens.
We willen graag geloven in de goedheid.
We geven ons hoopvol over.

Maar we zijn niet naïef.
We leren.
We weten dat niet alles en iedereen betrouwbaar is.

En tóch houden we soms vast.
Niet omdat we nog echt vertrouwen…
Maar omdat loslaten ons iets zou kosten.
Een overtuiging. Een gemak. Een status quo.

Voorbeeld? Facebook.

We weten allang dat het onbetrouwbaar is.
Maar ja. Iedereen zit erop.
Je contacten. Je foto's. Je herinneringen.
Dus blijven we.
Niet door vertrouwen, maar door afhankelijkheid.

En daar komt het probleem.
Want afhankelijkheid is een gemene tegenstander.

Het is manipulatief.
Het gijzelt je denken.
Het zuigt je energie.
Het ondermijnt je zelfsturing.

Afhankelijkheid voelt nooit krachtig.
Je krijgt er geen complimenten voor.
Geen oorkonde. Geen applaus.

Maar wat als je het tóch doorbreekt?

Dan wél.

Want het loslaten van afhankelijkheid is kracht.
Het is groei.
Het is autonomie in actie.

Is het makkelijk? Nee.
Je moet erkennen wat er speelt.
Je moet wennen aan een nieuw verhaal.
Een andere overtuiging.
Een ander idee. Een nieuwe relatie.

Je moet afscheid nemen.
Misschien rouwen.
Misschien vallen.
En daarna opstaan.

Maar geloof me: daarna is het lichter.
Ruimer. Vrijer.

Dus dit is mijn vraag aan jou:

Waar in jouw leven is vertrouwen doorgeschoten naar afhankelijkheid?
Bij een klant? Een collega? Een relatie? Een overtuiging? Een digitaal platform?

Wees eerlijk.

Want vertrouwen is prachtig.
Maar als het te ver gaat…
…wordt het iets dat je klein houdt.

Blijf dus zo vrij als je kunt zijn.

---
De ruimte tussen de woorden is waar inzicht ontstaat.
Tot volgende week als onze gedachten elkaar weer raken.

Hans Ruinemans,
Boardroom Monk ☯️

25/09/2025

🌀 𝗝𝗲 𝘄𝗮𝘀 𝗼𝗽 𝘄𝗲𝗴 𝗻𝗮𝗮𝗿 𝗵𝘂𝗶𝘀 𝘁𝗼𝗲𝗻 𝗷𝗲 𝘀𝘁𝗶𝗲𝗿𝗳. Geen hemel, geen hel, maar een volgend leven. In een ander lichaam. Een ander tijdperk.

🪞En misschien ontmoet je jezelf daar. Want elk leven is verbonden. Elk gebaar, liefdevol of wreed, komt bij je terug.

Behandel de ander als jezelf.
Je weet immers maar nooit.

Hans Ruinemans, Boardroom Monk

10/01/2026

03/01/2026

27/12/2025

20/12/2025

06/12/2025

29/11/2025

18/10/2025

16/10/2025

29/09/2025

27/09/2025

25/09/2025

Adres

Openingstijden

Website

Meldingen

Contact

Snelkoppelingen

Delen

Type

Maandag	09:30 - 16:30
Dinsdag	09:30 - 16:30
Woensdag	09:30 - 16:30
Donderdag	09:30 - 16:30
Vrijdag	09:30 - 16:30