17/03/2020
Hoop en veerkracht
Het is een onzekere tijd nu: steeds meer mensen ziek, scholen dicht, restaurants gesloten, ouderen zitten alleen thuis, ziekenhuizen en zorg-professionals staan onder hoogspanning. We zijn nog lang niet van dit virus af.
Je zou er moedeloos van kunnen worden, zeker wanneer alle maatregelen ertoe leiden dat je je dierbaren niet kan zien of dat je je werk niet kan doen, je baan misschien onzeker wordt of je inkomsten verdampen...
Hoe ga je om met die onzekerheid?
Zelf merk ik dat ik moet omschakelen en dat het me zorgen baart hoe we de komende tijd zullen gaan invullen.
Wat helpt is voor mij: toch doelen stellen en mijn hoop en veerkracht aanboren. Dat betekent dat ik in gesprek ga (telefonisch of online) met de mensen die ik normaliter aan mijn werktafel zou spreken of zou bezoeken. Ik overleg hoe we samen toch de klussen kunnen doen die we wilden doen. Het fijne is dat ik nu al merk dat mijn vindingrijkheid aangeboord wordt: ik verzin nieuwe manieren om mijn werk te doen, maak ineens meer gebruik van video conferencing bijvoorbeeld en ontwikkel daarnaast nieuwe ideeën en methodieken voor als we straks weer 'virusproof' zijn. Daarbij stel ik mezelf duidelijke doelen: wat wil ik in de komende weken, nu een deel van mijn klussen gewoon uitvalt door Corona, voor elkaar krijgen? In elk geval een online module ontwikkelen voor een training die ik nu niet kan geven bijvoorbeeld. Daarnaast gebruik ik de tijd die vrijvalt om de dingen te doen waar ik in de normale hectiek minder gemakkelijk aan toe kom: een wandeling met de hond en een mooi boek lezen en waar mogelijk iets doen voor mensen die de deur niet uit kunnen. Ik hoop dat het jullie ook lukt om te blijven werken aan - misschien nieuwe - doelen en om je veerkracht in te zetten. Wie weet wat er dan nog op je pad komt...
