07/10/2024
And all that jAIzz
Met een intiem vriendenclubje had ik het onlangs op de app (we zien elkaar nog nauwelijks in levende lijfe) over AI en of muziek die je hiermee maakt nu wel een eigen creatie en zelfs kunst is.
We zijn het er wel over eens dat het gegenereerde AI ding uniek is ('Soundhound-test proof') en ook dat de 'bediener' van het 'AI-orgel' invloed heeft op het resultaat. Het wordt of is misschien zelfs al een kunst op zich waar nog eindeloos veel in te ontdekken valt.
Maar ik vind, en hier lopen de waarderingen wat uiteen, dat zoals de kunst van fotograferen wat anders is dan schilderen, dat muziek maken met AI wat anders is dan musiceren 'as we know it'.
'Musiceren' was al onderhevig aan gebruik van multitrack, sequencers, quantizing, sampling, autotune etc.. AI gaat nu toch nog een paar stappen verder. Je schrijft wat je wil horen dan eventueel nog wat appjes eroverheen om het te bewerken of zang toe te voegen en voilà.
Ik ben niet tegen AI en als je mooi vindt dat, hoe en wat het genereert met een proxy, ook allemaal prima wat mij betreft. Doe je ding. Ik heb als kleine jongen ook vol bewondering gekeken naar wat er allemaal te zien was achterin de kast van de TV toen de reparateur 'm open had geschroefd.
En toch, als ik de keuze had had ik liever geen AI gehad, en ook liever geen digitaal afgestompte generatie die praat als een Tik Tok-filmpje (daarover later meer) waardoor automatisering en robotisering noodzakelijk is geworden. Denk aan de robodoc aan je sterfbed.
Maar goed, het is er wel en je kunt het zoals een atoombom niet 'onuitvinden'. Ik omarm het dus maar, iets als 'hold your friends on Whatsapp en your enemies closer, en gebruik het (ook uit nieuwsgierigheid) als hulpmiddel bij schrijfwerk of meer huiselijke vraagstukken als 'wat zullen we eten vandaag?'.
Waar het nu nog niet zo subliem is en vooral genereert en organiseert wat je al weet of kon weten gaat het natuurlijk echt mind blowing zijn als de rem eraf gaat. M'n verse iPhone 16 Pro MAX kan niet wachten. We konden hier onlangs een voorproefje van zien bij Renze (ja, ik kijk nog wel eens TV: no Gen X shaming please! ;-)).
AI niet opnemen in je werk en leven is als ervoor kiezen om te blijven tikken op een typemachine en geen telefoon in huis nemen. Het kan, al adviseer ik dat op een onbewoond eiland te doen. Ik denk zelfs dat je er van opknapt.
Diep in mijn hart zou ik willen dat artiestenwerk zoals we dat kennen en waarmee we zijn opgegroeid niet in een historisch museum verdwijnt maar gemaakt en gewaardeerd blijft worden als kunst en vakmanschap van een andere orde.
Mijn helden zie ik liever als unieke mensen dan alles verbindende en verslindende chipjockeys.
Wellicht dat een categorie voor muzikanten met een AI-beperking een oplossing biedt.
