12/10/2026
Stiekem droomde ik al heel lang van ‘een eigen zaak’. Zelf beslissen wat je doet, wanneer en hoe… Heerlijk!
Maar ja: beren op de weg. Het was de tijd nog niet. Zekerheid was ook wat waard. Dat soort dingen.
Tot ik het uiteindelijk wél deed.
Alles waar ik van had gedroomd bleek te kloppen. Een deel van de nachtmerries trouwens ook 😉 Maar ik voelde me als een vis in het water. Binnen korte tijd zat mijn bedrijf vol en drie jaar later stonden er drie bedrijven.
Het paste gewoon bij me.
Niet meer om half acht in de auto, maar comfortabel rond tien uur beginnen. Uitslapen als ik daar zin in heb en dan 's avonds wat langer door. Een maand minder omzet? Komt wel weer goed. Een klant weg? Dan ontstaat er ruimte voor iets anders.
Ik had écht lol! En dacht regelmatig: waarom heb ik dit niet véél eerder gedaan?
Mijn verhaal lijkt een bevestiging van dat romantische idee: Begin voor jezelf, kies voor vrijheid, iedereen kan ondernemen!
Maar…. daar geloof ik dus niet in. Ondernemen is écht niet voor iedereen.
Natuurlijk kun je leren verkopen, plannen en acquisitie doen. Maar wat je niet kunt leren, is dat ondernemen bij je pást.
Voor mij voelt onzekerheid als vrijheid. Een ander ligt er nachten wakker van. Ik vind het heerlijk dat ik zelf verantwoordelijk ben voor wat er gebeurt. Een ander wordt juist gelukkig als op de 25e het salaris wordt gestort. En dat is helemaal prima.
Ondernemen is namelijk géén promotie ten opzichte van loondienst. Het is een andere manier van werken. En die moet bij je passen.
Als het niet lukt om van je onderneming een succes te maken, heb je niet gefaald.
Misschien heb je juist iets belangrijks over jezelf ontdekt: Dat je in een andere setting veel beter tot je recht komt.
En dat is óók vrijheid.