23/10/2017
Correct taalgebruik in de audio-sector: gewoon zeggen wat je bedoeld.
Vooral de woorden frontloaded en actief worden te pas en te onpas gebruikt.. Waar komen deze termen vandaan en wat was het idee erachter?
Front loaded is een begrip dat aangeeft aan welke zijde van de luidspreker zich een stijve luchtmassa bevind. Vooral bij hoornluidsprekers werden de begrippen front loaded en back loaded veelvuldig gebruikt. Met respectievelijk de hoorn aan de voorzijde van de luidspreker of aan de achterzijde.
De technische uitleg die hierbij hoort is dat een conusluidspreker zonder een stijve luchtmassa aan tenminste één zijde niet belastbaar is, de conus zou bij geringe verhoging van het toegevoerde vermogen zijn maximale uitslag (Xdamage) eenvoudig bereiken met alle gevolgen van dien.
Vroeger werden luidsprekers bijna altijd aan de achterzijde van het klankbord (baffle) bevestigd, in het Engels: back mounted. Later zijn fabrikanten steeds vaker overgegaan naar het monteren van luidsprekers aan de voorzijde van het klankbord (front mounted). Dit werd mogelijk door technische innovaties en akoestische inzichten ook esthetische aspecten waren niet onbelangrijk.
Echter na verloop van tijd zijn de begrippen front/back mounted en front/back loaded door elkaar gebruikt hoewel ze per definitie een geheel andere betekenis hebben.
De meest ergerlijke opmerking is wel een frontloaded subwoofer. Men refereert dan meestal aan een basreflexkast (bassreflex cabinet) met luidsprekers aan de voorzijde van het klankbord (zie foto). Het ergerlijke zit hem in het feit dat iedere basreflexkast zijn luidspreker(s) belast aan de achterkant met een stijve luchtmassa, dus volgens de definitie: back loaded!!!!!
Daarbij wordt front loaded ook nog eens vaak aan elkaar geschreven, wat geen correct Engels is.
Kortom laten we een basreflexkast gewoon een basreflexkast noemen want dan is het ondubbelzinnig duidelijk wat er wordt bedoeld.
Nog zo'n begrip dat te pas en te onpas wordt gebruikt is het woord actief. Alweer een begripsverwarring uit het verleden. In de tijd van buizenversterkers werd vaak maar één luidspreker per kast voor het hele audiospectrum gebruikt, Na verloop van tijd werd het geluid gesplitst in de luidsprekerkast middels condensatoren en spoelen in lage en hoge tonen die naar de daarvoor geschikte luidsprekers in die kast aangeboden werden. Het splitsen na de versterker werd passief filteren genoemd. In de jaren 60/70 werd door technologische innovatie steeds vaker het signaal in lage en hoge tonen gesplitst voor de (eind)versterkers. Dit noemt men actief filteren.
Tegenwoordig worden luidsprekersystemen in de pro-audio sector, zeker in het laag, voornamelijk actief gefilterd en verdween de term actief uit het jargon. Met de komst van luidsprekerkasten met ingebouwde versterker werd het woord actief steeds vaker gebruikt om dat aan te geven. De verwarring zit het voornamelijk in het feit dat een actieve luidsprekerkast intern passief gefilterd kan zijn.
Voor de puristen: je moet eigenlijk verschil maken tussen een actieve luidsprekerkast en een actief luidsprekersysteem.
