09/09/2024
Ze zijn alweer 3 jaar getrouwd.
Ons oudste stekje en haar grote vriend.
Vieren vandaag hun 'leren' huwelijks verjaardag.
Het lijkt nog zo kort geleden en we weten nog precies hoe prachtig, leuk, feestelijk en bijzonder het was. Dat de zon scheen en de bloemen bloeide. Dat de wijn vloeide en de tranen ook.
Dat laatste bij mij in ieder geval wel hoor. Pffff
Je zal maar moeder van de bruid zijn. Sinds die tijd snap ik alle moeders op die voorste rij tijdens de ceremonie nog veel meer. Trots, liefde, blijdschap, emotie en geluk strijden allemaal om voorrang. Zakdoeken in de aanslag en waterproof mascara.
Aan mij toen de eer om die twee te mogen trouwen.
In de weken voorafgaand aan deze dag twijfelde ik enorm. Woorden die normaal gesproken vloeiend op papier landden bleven nu steken in mijn pen.
Kon ik t moeder-zijn wel loskoppelen van het professioneel babs zijn. Hoe hoog lag de lat en zouden ze het wel leuk vinden wat ik verzonnen had.
Maar ook: hou ik t droog?
Het bleek allemaal veel meer bijzonder ( bijzonderder ) te zijn dan gedacht. Natuurlijk liepen de tranen al over mijn wangen op het moment dat de eerste klanken van hun liedje klonken. Ons kleintje daar met haar papa stralend in die mooie jurk kwam aanlopen.
Natuurlijk was het door elkaar geweven, want behalve babs ben ik toch ook haar moeder. Zag ik dat niet alleen het bruidspaar stralend gelukkig was maar ook alle bekenden om hen heen. De vertrouwde mensen die ervoor zorgden dat ze zich rijk voelden. Geliefd wisten en er met z'n allen een onvergetelijke dag van maakten.
En dat was meteen het toverwoord. Met z'n allen.
Want trouwen doe je niet maar met z'n tweetjes.
Welnee...
Gefeliciteerd lieverds. ♡♡♡
# bruidsboeket