20/01/2024
https://www.facebook.com/share/p/uTJzWKCQeLWQH2Wb/?mibextid=WC7FNe
Volg je me daar?
“Mama wordt je in een overrompelend, adembenemend, ogenblik en daarna iedere dag een beetje”. Het kaartje met deze tekst kocht ik jaren geleden, ver voor de tijd dat ik zelf mama mocht worden.
Jaren later mocht ik erachter komen dat dit ook echt zo is. Iedere dag mag ik een beetje meer mama worden, stoot ik onderweg nogal eens mijn neus. Maar troost ik me aan de gedachte dat andere mama’s ook maar ‘iets’ doen. Niemand heeft de waarheid in pacht, want bestaat die waarheid wel? Ik denk van niet, ik leef in het nu en doe dát waarvan ik op dat moment denk dat dat de beste keuze is.
Mensen die mij kennen, weten dat ik héél véél dingen leuk vind om te doen, dus dat er ook een diversiteit aan activiteiten op mijn pad komen. Heerlijk!!! Ik pak ze aan, waar nodig bijt ik me er in vast, voer ze uit en laat weer los. Vaak lukt het me om dingen af te maken, vaak ook niet en blijft het bij een half afgemaakt project of alleen een idee.
Want ideeën bedenken, daar houd ik van. Maar om er nou voor te zorgen dat (sommige van) die ideeën ook wat op zouden kunnen leveren, vroeg dat om nieuwe hersenspinsels afgelopen week. Ik ben niet zo zakelijk aangelegd omdat ik van mening ben dat dingen zich ook op een andere manier uit kunnen betalen. En dan bedoel ik dus niet geld, maar vaak een fijne emotie of een heerlijk gevoel. En als je dat ziet, maakt het de wereld echt een beetje mooier.
Doordat ik dingen zo kan en mag zien, krijg ik ook ruimte om iets op een andere manier te benaderen.
Of het altijd makkelijk is? Nee, want met een goed gevoel of een fijne emotie krijg ik van de supermarkt mijn wekelijks goed gevulde boodschappenkar écht niet mee naar huis 🙊 Daarnaast heb ik geregeld iets uit te leggen aan anderen die geen snars snappen van de keuzes die ik maak. Ik leg uit, neem ze mee in mijn wereld, maar verdedig mezelf niet meer. Daar ben ik mee opgehouden, ik ben ik en dat is oké.
En dat laatste wil ik ook meegeven aan mijn kinderen. Dat zij hun eigen pad mogen lopen, hun neus nog geregeld gaan stoten, keuzes nog vaak uit zullen ‘moeten’ leggen, maar dat ze zich nooit of te nimmer anders voor moeten doen dan wie ze vanuit hun diepste zelf ZIJN.
Doordat ik in dit (spoed-) proces zat, stelde ik aan de jongens de vraag hoe we nou het beste mijn ‘bedrijf’ zouden kunnen noemen. Een bedrijf waarin al mama’s ideeën, hersenspinsels en dingen die ik kan op 1 plek samen mogen komen, vanuit daar kunnen groeien en hun weg mogen vinden naar de buitenwereld.
En vanuit zijn diepste ZIJN, kreeg ik van Jelte het spontane antwoord op mijn vraag: “De Mamafabriek”.
In mijn ogen het meest geniale antwoord wat iemand had kunnen geven. Want voor hun ben ik (ook in Jelte zijn woorden), ‘de allerbeste mama’ en in een fabriek worden dingen bedacht en gemaakt.
En dus was daar ‘zomaar ineens’ De Mamafabriek. Achteraf gezien niet ‘zomaar, ineens’… want afgelopen zomer, tijdens één van onze camperreizen, tekende ik het plaatje al!!!
Een perfecte combinatie die laat zien dat je mag ZIJN in het moment. Als de tijd daar is, zullen de dingen precies op het juiste moment samenkomen.
Welkom dus in mijn wereld,
Welkom bij ‘De Mamafabriek’!!!
