Zeg maar gewoon zuster.

07/05/2024

Zuster ben je in je hart, het gevoel zit in je.
En dat blijft altijd bij je.
Zo voel ik dat tenminste.

Sinds een paar weken werk ik niet meer in de zorg.
Mijn gezondheid laat dat niet meer toe.
En dat doet pijn...
Ik heb het werk met liefde gedaan.
En ik ga het missen.
Met name de cliënten.
Door hen heb ik veel mensenkennis opgedaan, de mooie kanten en de minder mooie kanten van het mens zijn.
Ik heb geleerd dat ieder wordt gevormd door zijn of haar ervaringen in het leven.

Mijn actieve leven als zuster is afgelopen.
Maar de kennis blijft.
En al mijn herinneringen.
Dit is mijn laatste blog op deze pagina.
Ik wil al mijn volgers bedanken voor jullie reacties en likes.

Heel veel liefde en plezier in jullie mooie werk.

Liefs Dianne

21/12/2023

Voor al mijn volgers🤩

01/12/2023

Grenzen aangeven

Mijn gezondheid is vanaf mijn kindertijd al problematisch.
Met en ook zonder hulp heb ik mijn "missers" een plek kunnen geven.
Ondanks vele negatieve mensen om mij heen heb ik gevochten om zo ver te komen waar ik ben.

En toch ben ik nog steeds vatbaar voor de mening van een ander.
Want dat mensen snel een mening hebben dat is een feit.
Volgens mijn ouders waren meningen van anderen heel belangrijk. Dus dat werd mij ook vaak verteld.

Nu denk ik daar heel anders over.
Maar ik voel het onbewust nog steeds.
Dat stemmetje: " wat moet een ander wel niet denken"!
Ik probeer dat irritante stemmetje te laten zwijgen, en soms lukt dat....

Mijn grenzen aangeven vind ik lastig, mede door dat "stemmetje".
Een van mijn handicaps is dat ik eenzijdig doof ben. Dat stemmetje heeft dus nu alleen nog maar toegang tot mijn linkeroor.
Dus zou het voor mij makkelijker moeten worden om niet te luisteren.

Ik kan het altijd proberen.
Volgens mij zijn de oordoppen in de aanbieding bij het Kruidvat.
Die past dan perfect in mijn goede oor.

Klets nu maar raak, irritant stemmetje.
Vanaf vandaag bewaak ik mijn grenzen!😀

24/11/2023

Zeer terecht dit ontslag.
Een mens met een geweten en liefde voor haar medemens zou zoiets niet verzinnen.
En je beter voor willen doen dan je kunt, zegt al iets over jou als persoon. Schaamte omdat je niet beter kunt of wilt?
Of gewoon narcistisch gedrag?
Want sommigen hebben nu eenmaal geen moeite met liegen en bedriegen...
Ik werkte een aantal jaren geleden bij een zorginstelling als verzorgende in de thuiszorg.
Ik hoorde via via dat een bekende daar ook had gewerkt, die beweerde in het specialistisch team te hebben gewerkt. Tenminste dat vertelde ze haar omgeving. Toen ik dit na vroeg bij mijn manager bleek dit helemaal niet waar te zijn. Ze bleek zelfs ontslagen omdat ze geen juiste diploma's bleek te hebben, zelfs niet als verzorgende.
Natuurlijk weet haar naaste omgeving daar niets van...
Ze maakt hen wijs dat ze zelf bij elke werkgever weggaat, want het ligt altijd aan een ander. Ik weet al jaren beter.
Ik doe met deze wetenschap niets omdat dat mensen kwetst die ook mij na staan.
Want als ik vertel wat ik allemaal weet, en dat is meer dan alleen deze leugen, ben ik denk ik degene die het onderspit delft.
Tot een aantal jaren geleden wist ik niet dat er zulke nare personen bestonden. Door schade en schande helaas een heel stuk wijzer geworden.
Maar wel een illusie armer. Niet alle mensen zijn te vertrouwen. Ook niet in de zorg. 😥

Een medewerkster van een Zuid-Hollandse zorginstelling is op staande voet ontslagen omdat zij had gelogen over haar diploma en werkervaring. De vrouw stelt dat haar werkgever wist dat zij geen diploma had, en eiste haar baan terug.

09/10/2023

Het is al lange tijd stil op mijn blog….
De oorzaak daarvan is dat ik sinds geruime tijd ziek thuis ben.
Dit door meerdere lichamelijke aandoeningen, waaronder plotsdoofheid.
Dit betekent voor mij doof aan mijn rechteroor, een rechter evenwichtsorgaan die niets meer doet en tinnitus. Daarbij komt dat de prikkels van de omgeving moeilijk te verwerken zijn.
Het kost me veel energie.

Mijn blog gaat voornamelijk over mijn werk in de zorg. Maar dat ligt dus al een hele tijd stil.
En heb ik geen leuke en minder leuke ervaringen om te delen.
Heel jammer vind ik dat.
Gelukkig heb ik wel een andere hobby ontdekt waar ik ook nog talent voor blijk te hebben. Tekenen… Het geeft me rust en plezier om dat te doen. En dat heeft toch iedereen nodig…

21/03/2023

Blogger Dianne merkt de laatste jaren dat de betrokken huisarts steeds meer een uitstervend ras aan het worden is. Vandaag vertelt zij hierover. 'Als het even kan heeft deze liever een foto van de wond, dan kan hij deze op afstand beoordelen.'

25/02/2023

Geluk

Zeven jaar geleden leerden mijn man en ik elkaar kennen.
De eerste jaren waren pittig en niet makkelijk.
Maar juist daardoor groeiden wij dichter naar elkaar toe en leerden we dat wij op elkaar konden bouwen.
Vertrouwen, eerlijkheid, respect, begrip en elkaar ook vrijlaten, zijn de sleutels tot wat onze relatie maakt tot wat het is.

Sinds een jaar of drie is ons leven eindelijk van ons alleen.
Omringd door mooie mensen die ons alles gunnen en onderdeel willen zijn van ons leven.

Op 12 januari 2023 zijn wij getrouwd.
Wat een prachtige dag.
Vooral ook dankzij al de gasten.
En met als kers op de taart onze twee kleinzoons als bruidsjonkertjes.

Geluk zit in een klein hoekje zegt men.
Dat is niet helemaal waar.
Het is overal om ons heen.
Als je maar goed kijkt naar wat je hebt.
En het waardeert.

Ik zie het…
Ik ben gelukkig❤️

20/12/2022

In januari is de grote dag.
Ik ga trouwen met Tom.
We zijn 7 jaar samen en in die jaren hebben we veel lief en leed gedeeld.

Mijn beide ouders zijn in deze periode overleden.
Ik ben heel dankbaar dat hij ze heeft mogen kennen.
En zij hem.
Hij werd door beiden “goedgekeurd”.

Mijn vader was op de hoogte van ons voornemen om te trouwen.
Hij vond dat prachtig.
Hij schreef ons een brief, die ik laatst weer terug heb gelezen.
Ik heb gehuild als een kind.

Ook Tom zijn moeder is er helaas niet meer.
Zij overleed al jong en ik heb haar nooit gekend.
Maar door alle verhalen en foto’s voelt mijn schoonmoeder heel dichtbij.
Onze ouders zijn er allemaal bij op onze trouwdag.
Fysiek en symbolisch.
Symbolisch op een bijzondere manier.
Ik weet zeker dat ze trots zullen zijn.

28/07/2022

Werk

Ik ben nog steeds trots op wat ik in al die jaren heb bereikt.
Ruim 30 jaar achtereen heb ik gewerkt, zonder ooit werkloos te zijn.
Dat kan niet iedereen zeggen…

Ik begon als secretaresse bij een Gemeente, een chocoladefabriek en een conferentie-oord en later als verzorgende C en IG in de gezondheidszorg.

Twintig jaar werk ik al in de thuiszorg: Bennebroek, Alphen aan den Rijn, Velp, Dalfsen, Ommen, Smilde, Emmen en Assen.
Ik ben vaak verhuisd en daardoor had ik geregeld een nieuwe werkgever.
Gelukkig is er altijd werk in de zorg.

Nu word het tijd voor een andere uitdaging, iets waar ik mij goed bij voel en waar ik ook blij van word.
Wat dat precies gaat worden is nog niet helemaal duidelijk.
De zorg heeft natuurlijk mijn voorkeur.

Eerst maar vakantie vieren en dan zien wat de toekomst me brengt.

02/06/2022

Slapeloze nacht

Al vanaf mijn kind zijn, ben ik een slechte slaper.
Ik word wakker van elk geluidje.
Mijn dromen zijn levendig en heftig.
Als kind had ik vaak dezelfde dromen.
Ik kan ze precies navertellen en zie de beelden voor mij.

Sinds mijn 31e heb ik het restless legs syndroom.
Een familie erfenis die ik liever had afgewezen.
Zodra ik ga zitten of liggen komt de rusteloosheid in één of meer ledematen op.
Slapen is dan een uitdaging.
Gelukkig heb ik medicatie die tot nu toe redelijk goed werkt. In ieder geval een paar nachten per week slaap ik een aantal uren.

Soms ben ik jaloers op mijn slapende man naast mij.
Die is in dromenland zodra zijn hoofd het kussen raakt.
Samen wakker liggen is toch veel gezelliger, of niet dan?!

Om de tijd te doden heb ik dan ook een paar hobby’s, speciaal voor de nacht, ontwikkeld:

De koelkast plunderen, helaas wel minder goed voor de lijn.
De vreemdste onderwerpen Googlen, bv wanneer werd voor het eerst de tandenborstel gebruikt?
Die vraag kwam een uurtje geleden in mij op.
Ben benieuwd of één van mijn volgers het weet!
De was opvouwen. Vervelende klus die ik speciaal voor de slapeloze nachten bewaar.
Al met al worden de wakkere uurtjes dus nuttig besteed.
Oja, ik vergeet de belangrijkste nachtelijke hobby: een blog schrijven op mijn fb pagina.
Heeft deze vervelende aandoening toch nog een positieve kant.
Dat stelt me dan weer gerust.

Welterusten allemaal.
Ik ga nog een poging tot slapen doen…

08/05/2022

Moederdag

Een dag om te vieren
Een bos bloemen
Een prachtig cadeau
Een bezoek aan haar
Samen zijn met het hele gezin
Koffie en moederdaggebak
Kletsen, lachen
Een knuffel
Een mooie dag
Blij weer terug naar huis

Het is een herinnering
Aan wat ooit was
Dierbare momenten
Aan mijn lieve m**s
❤️

17/02/2022

In haar nieuwe gastblog voor Dagelijks Leven pleit hoogleraar Anne-Mei The voor meer visie en beleid rondom mantelzorg bij dementie.