Mine van Wychen auteur, senior communicatie adviseur en trainer

27/02/2016

Voor de volledigheid, nu met missende regels ...

Wijkcentrum Stip is niet de Sixtijnse Kapel …

Een wijkcentrum is bedoeld voor alle buurtbewoners, niet slechts voor een beperkte groep die zich stoort aan vijf schilderijen waarop billen en borsten te zien zijn. Om religieuze redenen wordt door een beperkt aantal mensen billen en borsten niet gewaardeerd. Althans, niet op het doek, niet in een openbare ruimte bedoeld voor alle buurtbewoners. De tijdelijke expositie is vroegtijdig afgebroken. Serieus?! Voor degene die dit hebben veroorzaakt het volgende: waarom is uw vrijheid van meningsuiting en expressie belangrijker dan die van een ander? U heeft uw zin, de doeken zijn weg. Maar wat heeft u nu eigenlijk gekregen en/of veroorzaakt?

27/02/2016

Mijn eerste publicatie in De Gelderlander (lezerspanel Opinie) Helaas zijn er wat regels weggevallen. Wellicht omdat ik onder aan de pagina (12) sta. Papier op? Desalniettemin? Ben er trots op.

10/08/2015

Hallo,

Onlangs ben ik, is ‘Jij redt het wel’, voorgedragen voor de Yarden afscheidsprijs. Er zijn twee prijzen te winnen, een publieksprijs en een juryprijs. Op de juryprijs heb je geen invloed, op de publieksprijs daarentegen wél. Dat is goed nieuws want je kan op me stemmen!

Wil je dat doen? Deel het alsjeblieft met je vrienden, zodat ze ook hun stem uit kunnen brengen.

Alle beetjes helpen ;)

Mooie groet,
MIne

Het boek 'Jij redt het wel' is het persoonlijke verhaal van Mine van Wychen. Kort na de geboorte van hun dochter overlijdt haar partner. Ineens moet ze balanceren tussen rouwen om de dood en boosheid op het leven. Ontwapenend oprecht en met veel humor geeft Mine een ongecensureerde beschrijving van…

16/05/2015

Hallo allemaal, mijn nieuwe emailadres is:

[email protected]

De overgang naar Telfort gaat helaas niet volgens afspraak. Zojuist vernomen dat Telfort het escalatieteam gaat inzetten om een oplossing te vinden. Echter, het kan heel goed mogelijk zijn dat de malaise tot 26 mei duurt. En ik mogelijk tot die tijd geen internetverbinding heb. Mijn UPC mail adres is misschien nog twee dagen bereikbaar, misschien ook niet. Heel vervelend allemaal en mijn excuses voor het ongemak. Via mijn mobiele nummer 06 20 033 169, blijf ik wel bereikbaar.

07/04/2015

Bijgaand de link van het radio interview (19 minuten) wat ik zaterdag jl. had bij Radio 1 'Dit is de Dag' . Met complimenten voor de mensen die ik daar heb ontmoet, zeer vriendelijk en betrokken. We hebben nog ruim een uur zitten napraten zelfs! De mensen die me kennen weten het, maar voor de nieuwkomers, ik ben niet de vrouw op de foto. Ik had het kunnen zijn, dat wel. Zo heb ik ook wat uren aan de keukentafel gezeten. In wanhoop: 'hoe moet het nu verder?'

Mooie groet,
Mine...

http://www.radio1.nl/item/281949-In%20ruil%20voor%20je%20kind%20neem%20ik%20je%20man.html

15/10/2014

Gisteren was ik op het symposium van het Landelijk Steunpunt Rouw (LSR) met als thema: 'tussen presentie en interventie'. Een zeer inspirerende dag, aangesloten bij goede workshops van Jakob van Wielink en Klaas Jan Rodenburg, daarnaast nog mooie contacten opgedaan. Een zeer geslaagde dag, waar ik energiek van thuiskwam. Met bovendien een zojuist verschenen handboek over rouw, rouwbegeleiding en rouwtherapie, uitgeverij Witsand. Een dikke pil van over de 700 pagina's! Waar niet alleen rouwprocessen n.a.v. overlijden maar o.a. ook rouw n.a.v. echtscheiding, verlies van werk of gezondheid, verlies van werk, verliezen door conflicten in worden beschreven. Dit boek verschaft veel inzichten aangaande verlies in de meest brede zin. Een 'must have' voor iedereen die geïnteresseerd is in dit thema.

13/10/2014

Binnenkort is er een interview met mij te beluisteren bij de enige rouwradio van Nederland. Via internetverbinding weliswaar maar toch. Goed initiatief van meneer Hans Kuyper. Ik laat jullie weten wanneer het in de lucht is.

26/07/2014

Geachte klant, 26 juli 2014 (319 woorden)

Het zat er aan te komen. Vandaag, d.d. 26 juli, zie ik in de Gelderlander, pal naast een foto van een brokstuk van MH17 een advertentie, over de hele lengte van de pagina nog wel, van Arke reizen ‘Nú Kassakorting lastminutes’. Je kon er op wachten dat zoiets zou gebeuren.

Gisteren nog dacht ik aan de kaartjes en emails die de overleden passagiers van MH17 waarschijnlijk gaan ontvangen van hun touroperators en mogelijk ook nog van het hotel waar ze nooit zijn geweest. Touroperators en hotels sturen namelijk regelmatig klanttevredenheidsvragen over de bevindingen van de gasten. Nabestaanden vinden die post op de deurmat of in de inbox. De aanhef: Geachte klant, is dan wederom een klap in het gezicht van de rouwende nabestaande.

Uit ervaring kan ik zeggen dat het tegenhouden van de geautomatiseerde post een ware beproeving is. Nog steeds krijg ik bijvoorbeeld post van het kankerfonds gericht aan mijn overleden man. Hij is overleden aan kanker. 12 Jaar geleden. Bellen, mailen, nog maar eens bellen en nog maar een mailen heeft nog nooit het gewenste effect gehad. Ondanks alle toezeggingen dat het echt nooit meer zou gebeuren. Doet het dat wel. Ik ontvang nog steeds geautomatiseerde post gericht aan mijn overleden man. Niet alleen van het kankerfonds trouwens.

Links naast de Arke advertentie lees ik de kop ‘Ooit is het weer ‘business als usual’ op Schiphol, maar nu nog even niet.’ Nu nog ondenkbaar, maar het gaat echt gebeuren dat het leven voor de niet nabestaanden weer ‘business as usual’ wordt. Dat moment komt veel sneller dan je denkt. Maar voor rouwenden wordt het leven nooit meer ‘business as usual’.

In gedachte zie ik nabestaanden naar de voordeur lopen om de post op te halen. Geachte klant, graag willen wij u een paar korte vragen stellen over hoe u uw reis met ons hebt ervaren.

De rillingen lopen me nu al over de rug.

25/07/2014

Een zwijgende trein en waardigheid (252 woorden)

Iedereen die ooit een begrafenis heeft moeten regelen weet hoeveel erbij komt kijken en hoe veelzijdig het is. In relatie tot het repatriëren van zoveel lichamen heb ik mijn gedachten gehad over hoe dat zou gaan. Zeker omdat de nabestaanden al zo lang hebben moeten wachten voordat hun geliefden naar ‘huis’ konden komen.

Nabestaanden moeten zich tot ver over het uiterste getergd hebben gevoeld door de beelden van de zwijgende trein en het gekrakeel eromheen. De machteloosheid, het verdriet en de frustratie de persoon, of personen zelfs, niet in je armen te kunnen nemen is onbeschrijflijk. Als rouwende wil je bij de doden zijn. Wil je afscheid kunnen nemen. Wil je waardigheid en eervol respect voor de doden en voor jezelf.

Diep geroerd ben ik door de beelden van de nog vrij jonge militairen die de kisten met de grootste zorgvuldigheid, zachtheid en respect droegen. De rillingen van ontroering gingen door mijn lichaam en onwillekeurig ontsnapte me een diepe zucht. ‘godzijdank, ze zijn eindelijk weer op Nederlandse bodem.’ Nee, ze zijn nog niet thuis. Maar eindelijk is er een gelegenheid van tastbaarheid geweest iets voor de overledenen en nabestaanden te kunnen doen. In mijn beleving hebben de mensen die deze ceremonie hebben georganiseerd, de mannen die de kisten droegen, dat geweldig gedaan.

Maar het meest belangrijk is, is dat de rouwenden het zo ervaren. Ten diepste hoop ik dat met deze eerste plechtigheid de nabestaanden hebben kunnen ervaren wat zo nodig was. Met de grootste waardigheid respectvol de doden én nabestaanden eren.

24/07/2014

Neerschieten of neerstorten van vlucht MH17 (244 woorden)

‘Unanieme veroordeling V-raad’. Ook Rusland veroordeelt het neerhalen van vlucht MH17. Maar zoals ik het lees doen ze dat niet. Want Rusland dwong af dat het woord neerschieten werd ‘aangepast’ tot neerstorten. Aangepast?! Het woord alleen al!

De passagiers en bemanningsleden van vlucht MH17 zijn voor de lieve internationale vrede plus alle mogelijke gevolgen niet neergeschoten maar neergestort. Het is maar dat we het weten. Met geluidsopnames kan gerotzooid zijn. Echt spijkerhard bewijs is nog niet geleverd. Zegt men. We moeten voorzichtig zijn met harde beschuldigingen. Vindt men.

Dat het internationaal, politiek en economisch een complexe materie is geloof ik graag. Maar het zal je partner, kind, je ouders, geliefde of vriend maar zijn die niet is neergeschoten maar neergestort. Voor rouwenden is het belangrijk te kunnen bevatten wat er is gebeurd. Dat is op zichzelf al een zware taak. Nu wordt het een bijna onmenselijke opgave omdat de verantwoordelijken zich in mist van leugens verschuilen.

De nabestaanden rouwen om het verlies van familie en vrienden. Zegt men. Ik weet dat het woord verlies vaak wordt gebruikt in relatie tot dood. In mijn beleving is dat een volkomen misplaatste woordkeuze. Nabestaanden zijn hun geliefden namelijk niet verloren. Ze zijn neergeschoten. Een fietsensleutel verlies je, je portemonnee kan je verliezen, maar niet de mensen die je liefhebt. Die niet. Deze nabestaanden rouwen niet omdat ze een dierbare verloren zijn. Ze rouwen omdat de mensen die ze liefhebben zijn neergeschoten!

16/05/2014

23 juni 19.30 - 21.30 uur ben ik uitgenodigd een interactieve lezing te geven voor Humanitas in het Rouwcafe in Roosendaal. Er is ook gelegenheid om met elkaar in gesprek te gaan. Toegang is gratis 😊