https://www.facebook.com/1652425478327170/

Binder, Mortelstraat 14, Noordwijk (2026)

01/09/2026

We gaan een belangrijke periode tegemoet waarin het gaat om de toekomst en bovendien om onze portemonnee.
Hier mijn column van deze week voor mijn trouwe FB-volgers en andere geintresseerden:

Herfst

De nieuwsdiensten kondigden het in de vroege ochtend al triomfantelijk aan. De strak wapperende vlaggen en vaandels op de Koningin Wilhelmina Boulevard torpedeerden als het ware elk verlangen naar een dagje strand. In de periferie van het kuuroord vertoonde de natuur al haar echte najaarskleuren; in de trotse Voorstraat lieten de eeuwenoude lindebomen volop hun bladeren vallen. Het is 1 september: de meteorologische herfst is begonnen.

Maar dat betekent geenszins dat Noordwijk direct in verval zal raken. De ijverige marketingdeskundigen kunnen dit immers prachtig benutten om de zo vurig gewenste 'seizoensverlenging' te realiseren. Zodat mensen speciaal naar onze gemeente komen om te genieten van al het moois dat de herfst ons te bieden heeft.
Tegelijkertijd is het ook het sein voor de lokale politiek om weer eens echt aan de slag te gaan. Nu heeft de frase 'als de blaadjes vallen' historisch gezien een vrij specifieke betekenis. Vallend loof levert immers steevast overwerk op voor psychiaters en psychologen. In de herfst stagneert bij sommigen het denkvermogen en brengt het brein nogal onvoorspelbare ideeën voort.
En laat de herfst nu net een cruciaal seizoen zijn in onze dorpspolitiek. Die niet gebaat is bij vallende blaadjes die het noodzakelijke nuchtere denkproces verstoren.
Ambtenaren hebben tijdens de zomer de financiële paragrafen van de perspectiefnota uitgewerkt, en aan onze volksvertegenwoordigers straks de schone taak om in de speciale begrotingsvergadering een financieel gezond meerjarenplan te accorderen. Een door vallende blaadjes haperend brein kunnen we daarbij natuurlijk missen als kiespijn.

Kritieke periode dus, zeker wanneer je bedenkt dat we aan de wieg staan van een door veel politieke nieuwkomers bedachte 'bewonerscultuur'. Een cultuur waarin participatie ernstig wordt misbruikt om een schreeuwende minderheid haar zin te geven, en waarin het belang van een gezonde bestuurscultuur volledig wordt gebagatelliseerd door egootjes en kleindenkers.
Ik hoop dat de verstandige volksvertegenwoordiger zich de komende periode niet onbetuigd laat en kiest voor een rationele koers van daadkracht, transparantie en samenwerking. Een volksvertegenwoordiger die de juiste toon weet te vinden om het niets opleverende populisme en het kortetermijndenken te ontkrachten. Met de focus op wat goed is voor het merendeel van de inwoners, in plaats van wat de luidste roepers eisen.
Want alleen op basis van zo'n verstandige bestuurscultuur ontstaat er na de herfst hopelijk weer zicht op een hoopgevende lente. Een periode met wat mij betreft weer eens frisse, energieke politieke debatten — iets waar we al veel te lang van verstoken zijn gebleven. Niet het uitstellen van noodzakelijke veranderingen, maar het gezamenlijk omarmen ervan. De te vaak zwijgende meerderheid in onze gemeente verdient simpelweg niet anders.

27/08/2026

In aanloop naar de nabije toekomst even stilstaan bij participatie. Speciaal voor mijn trouwe FB-volgers.

Burgervader

De profielschets voor de nieuwe burgemeester is opgesteld door de gemeenteraad. Hierin vertellen we meer over het karakter, de ambitie en de uitdagingen van onze gemeente. En we beschrijven de wensen en verwachtingen die wij hebben ten aanzien van onze nieuwe burgemeester. Deze prachtige volzin plaatste de PR-afdeling op de officiële publicatie van de gemeente Noordwijk. De deskundig geachte gemeenteraad publiceert gelijktijdig de wensen en verwachtingen die zij heeft ten aanzien van onze nieuwe burgervader.
In een fraai uitgevoerde folder herkennen we een document vol vrome wensen. Opgesteld volgens de geldende wetten van participatie, in de praktijk slechts een traject waarin wij als inwoners nog even de illusie mochten hebben dat onze inbreng er toe doet. De gekozen volksvertegenwoordiging maakt ons nu duidelijk dat er wordt gezocht naar een verbinder, een krachtig bestuurder, een boegbeeld en natuurlijk een representatieve persoonlijkheid om de internationale bloemenbadplaats, de unieke aan de ruimtevaart verbonden gemeente en het internationaal gewaardeerde kuuroord op waardige wijze en in brede zin over het voetlicht te brengen. Het zal voor niemand een verrassing zijn dat er wordt gezocht naar een schaap met vijf schapenpoten. Een schaap dat kans ziet om zich de wolven van het lijf te houden, geduldig en aaibaar is als een Golden Retriever en kans ziet zich te manifesteren in de landelijk gewaardeerde schaapskudde. Dus al met al ook een echte burgervader.
Nu lijkt mij de Noordwijkse gemeenteraad niet het meest geschikte college voor dit soort verantwoordelijke klusjes. En ik stel u gerust: hun enthousiaste inbreng zal op de juiste waarde worden geschat. Want de profielschets is geen blauwdruk voor de toekomst, maar slechts een rituele dans ter geruststelling van u en uw eigen gemeenteraad.
De gemeenteraad van Noordwijk – de afgelopen jaren niet schroomvallig gebleken als het gaat om bestuurlijke vetes, versnippering en politiek onbenul – denkt dat men de regie heeft. De vertrouwenscommissie stelt de eisen op, stelt vragen op het gemeentehuis en belooft het volk dat hun stem telt. Zo zou worden bepaald wat de gemeente Noordwijk nodig heeft, toch?
Niet dus. Het einde van het liedje is dat de profielschets niet meer is dan een papieren verlanglijstje op het bureau van de Commissaris van de Koning. Want dáár zit de echte spil van de kroonbenoeming. De CvdK schuift met de enveloppen, leest de sollicitatiebrieven in een afgesloten kamer en beslist wie er wél of niet op het korte lijstje komen te staan.
Wat de Noordwijkse raad ook op papier heeft gezet, de Commissaris weegt vooral partijpolitieke verhoudingen, bestuurlijke rust in de provincie en, niet onbelangrijk, welke partijprominent er weer eens aan een nieuwe post toe is. Dit alles ondanks het urenlange vergaderen over eigenschappen als 'benaderbaar' en 'daadkrachtig'. De feitelijke macht in het benoemingscircus ligt natuurlijk buiten de raadszaal.
Straks steekt de Commissaris twee kandidaten van het ingediende lijstje terug in de enveloppe, en vervolgens mag de raad kiezen. Een keuze uit twee, dwingend voorgeselecteerd door het provinciaal gezag. De profielschets wordt vervolgens wonderbaarlijk precies geprojecteerd op de kandidaat die de Commissaris tóch al op het oog had.
Het is een illusie dat Noordwijk met deze profielschets haar eigen toekomst regisseert. Het is politiek theater waarin de raad gelukkig maar een bijrol speelt, de inwoner de figurant is en de Commissaris de regie voert. Noordwijk krijgt niet de burgemeester die het op papier vraagt, maar de burgemeester die de Kroon haar gunt. En die zal straks, zoals altijd, door iedereen een kanjer worden genoemd. Een daadkrachtig bestuurder, een boegbeeld en een echte burgervader. Of wil de Commissaris toch weer zo’n lieve burgermoeder?

18/08/2026

Vanavond ontvangt S.J.C. de mannen van A.S.C. voor een oefenwedstrijd. De kantine is niet open.

18/08/2026

Geen columns meer in de lokale krant maar op verzoek van de redacties deze week een bijdrage aan de zomeruitgave van de gezamenlijke gemeenten Bollenstreek. En dat wil ik mijn trouwe FB-volgers niet onthouden natuurlijk.

Van Streek

De bollenvelden kleuren onze streek als een fantastisch geheel. Langs de kust is er een overdosis aan natuur en recreatie. De diverse bedrijventerreinen ademen ondernemerschap en durf. Het plassengebied aan de oostgrens heeft weer zijn eigen bijzondere kwaliteiten. En voetbalclubs geven de toon aan; in heel het land is er bewondering voor zoveel kwaliteit in zo’n beperkt gebied. Een regio om trots op te zijn en de loftrompet over te steken.
Maar verstandige mensen kijken daar toch met een andere, voornamelijk kritische blik naar. Want de economische ontwikkelingen laten veel te wensen over. De noodzakelijke infrastructuur om verkeersstromen optimaal in te passen ontbreekt. Vooral omdat die mooie lappendeken van bloeiende bollenvelden volgens velen symbool staat voor de tekortkomingen op het vlak van goed bestuur. De Bollenstreek is en blijft bestuurlijk versnipperd in chauvinistische dwergstaatjes. Lisse, Hillegom, Teylingen, Noordwijk en Katwijk blijven hardnekkig het eigen gelijk vooropstellen.
Natuurlijk, Voorhout, Sassenheim en Warmond verenigden zich. En Noordwijk en Noordwijkerhout kwamen, gedwongen door de penningmeesters, tot een verstandshuwelijk. Maar dat blijkt steeds opnieuw onvoldoende. Al decennialang predikt men de noodzaak van één bestuurlijke organisatie, maar helaas kwam men niet verder dan regionale praatclubjes. De samenwerking is niet meer dan een verzameling stuurgroepen, overlegorganen en papieren werkelijkheden. Onvoldoende voor echte en snel uitvoerbare plannen. En onvoldoende om Den Haag te verrassen met een doordacht plan voor woningbouw, het behoud van de bollengrond, bereikbaarheid en natuurlijk het stikstofdossier.
En waarom gebeurt het dan niet? Kijk naar de gezamenlijke gemeenteraden en de schaal van de bestuurlijke tragedie wordt snel duidelijk. De politieke arena’s blinken bepaald niet uit door de aanwezigheid van strategische en bestuurlijke zwaargewichten. Raadsvergaderingen gaan over hobbypaardjes, moestuinen, de hoogte van een haag, het water geven van plantsoenen, een vergunning voor een dakkapel of de sluitingstijd van de lokale feesttent. Wethouders spreken vol bewondering over elkaar en houden zich zo in het zadel. Een zeldzame kreet om een regionale fusie zorgt voor rode konen en stromen okselvocht. Want iedereen wil slechts de macht over het eigen dorpsplein. Daadwerkelijke bestuurlijke veranderingen in het belang van de bewoners van dit unieke stukje Nederland gaan onze politieke amateurs veel te ver. Ook bij de burgemeesters ontbreekt de daadkracht en het noodzakelijke initiatief. Wel horen we met regelmaat de kreten over verbinden en krachten bundelen, maar uiteindelijk blijft het bij lintjes knippen en mooie toespraken houden.
Helaas! Zolang de Bollenstreekgemeenten blijven hangen in dorpspolitiek en chauvinisme, betalen de inwoners het gelag via stijgende lokale heffingen. En zo blijft een regio voortdurend buiten de boot vallen bij het verdelen van de landelijke geldpotten. En daar zal, zo vrees ik, ook deze noodkreet niets aan veranderen.

18/08/2026

Voor mijn trouwe volgers op FB een spontane reactie op een recente publicatie op FB

PvB te N.

De lokale politiek heeft weer eens de pauzeknop ingedrukt. Want na al die drukte rondom de speeltuin van de lokale democratie en de verkiezingscampagnes om het pluche in de raadzaal veilig te stellen, menen onze lokale politieke helden het recht te hebben om zomaar eens een poosje niets te doen. Geen veertien dagen vakantie, maar een in de praktijk drie maanden durend zomerreces. Toch blijven in de periferie van de politiek de notoire moraalridders, zoals P.v.B. te N er een is, actief.

Het is fascinerend om te zien hoe deze hedendaagse moralist zijn haat tegen politiek andersdenkenden tot een heilig vuur heeft verheven. Recent vond hij het noodzakelijk om met veel ritmeloos tromgeroffel nu maar eens de boeren op de korrel te nemen en deze hardwerkende Nederlanders weg te zetten als schaamteloze grootverdieners die op moeten houden met zeuren. Niet via een eigen motivering, maar via een gepubliceerd artikel op een of andere website.

Het aantoonbare gebrek aan inzicht in de agrarische sector weerhoudt hem er niet van om op basis van suggesties deze respectabele beroepsgroep aan het kruis te nagelen. Deze vrijetijdsondernemer geeft blijk van zijn minachting voor 'geld verdienen met keihard werken'. Hij opereert vanuit het dogma dat goedgeklede linkse mensen zoals hij per definitie goedwillende, heilige en alleswetende burgers zijn, en dat wie niet op de juiste deugpartij stemt, een gevaar voor de mensheid betekent. Ik stel vast dat hij kennelijk niet weet dat zijn havermelk niet spontaan in een biologisch afbreekbaar pak groeit zonder dat daar een vakbekwame boer, een aan eigentijdse eisen aangepaste stal of een kostbare elektrische trekker aan te pas komt.

Ik bleek niet de enige te zijn die bij de inbreng van onze salonsocialist het voorhoofd fronste. Op een van de socials reageerde bijvoorbeeld een weldenkend en zeer respectabel lokaal journalist op de suggestieve uiting van de criticaster. Hij stelde de vraag: "Wat vinden jullie van de Jodenster, maar dan nu met de B van boer erin?" En hij gaf zelf het antwoord: "Ik vind het echt enorm een grens overgaan en echt niet kunnen."

En dat laatste zal ieder weldenkend mens met hem eens zijn. Want wij weten bijvoorbeeld dat de agrarische sector in onze streek geen hoon verdient, maar juist schouderklopjes. Ik ga geen moeite doen om dat onze trommelaar en zijn politieke vrienden snel even uit te leggen. Het onderwerp vraagt om een serieuze aanpak, met respect voor de diverse kanten van de zaak. Zomaar even een kreet lanceren met "Het is maar een weetje..." getuigt juist van een gebrek aan respect. En samen met anderen stel ik vast: beste P.v.B., ik vind dat u hier opnieuw een grens bent overgegaan.

29/07/2026

Ik krijg verrassend veel waardering voor mijn 'stukjes' op FB. Daarom blijf ik voorlopig actief.
Voor deze week deze column.

Melkkoetje.

Natuurlijk was ook ik, net als zo’n vijfhonderd andere liefhebbers, aanwezig bij de lokale voetbalderby. De afterparty bleek minstens zo interessant. Het warme weer nodigde vriend en vijand uit tot een stevige, frisse dronk na afloop. Het ging aanvankelijk vooral over voetbal, maar ik spitste mijn oren toen ik een pittige discussie opving aan het tafeltje achter mij.

"Wat een onzin heeft onze gemeenteraad nu weer verzonnen," merkte een bronsbruine dame op. "Nu moeten we al parkeergeld betalen als we onze wandeling willen maken bij de Duindamseslag."
De snelle reactie van haar buurman was veelzeggend: "Leve de fusie!"
Het waarom legde hij er meteen even bij uit. "Kijk, Noordwijkerhout had nooit geld voor een nieuwe Schelft. Dus konden wij extra lappen om sportend, maar vooral Carnaval vierend Noordwijkerhout een onderkomen te verschaffen. Nu willen ze nog weer ietsje meer, maar daar is geen geld voor. Dus verzonnen de Noordwijkerhouters dat er ruimte ontstaat als er extra parkeergeld bij de Duindamseslag wordt geïncasseerd. Dáárom dus."

Een andere man haakte in: "En zo helpen ze ook nog een arme ondernemer naar de knoppen. De uitbater van strandtent De Zeespiegel ziet hierdoor zijn inkomsten flink dalen, las ik ergens. En de volgende truc is al in voorbereiding, want de betaalautomaten zijn waarschijnlijk al besteld voor het centrum van Noordwijk-Binnen en dat van Noordwijkerhout. Het Landbouwplein lijkt het volgende melkkoetje voor een onzinnige politieke wanddaad. Voor iedere baby moet er straks een boom worden toegevoegd aan het gemeentelijk plantsoen... alsof we in deze gemeente bomen tekortkomen."
Ik kon een lach niet onderdrukken en meemengen in de discussie was dichtbij. Gelukkig leidde een sportieve Noordwijker met een grote kan bier en een stapel glazen mijn aandacht af, om het weer over voetbal te hebben.

Tijdens de terugrit op de fiets bedacht ik dat in de verkiezingscampagnes vanaf divers podia een toekomstbeeld werd geschetst waarbij de inwoners altijd centraal zou staan. Soms doet men een vertwijfelde poging, meestal gaat het zoals nu bij het betaald parkeren bij Duindamseslag.

Het verwerven van inkomsten voor de gemeenteraad wel erg lijkt op het spelletje 'Rupsje Nooitgenoeg'. De aloude theorie van 'eerst sparen, dan pas uitgeven' is de politiek vreemd. Neem nu het uitbreiden van de plannen voor de nieuwe Schelft: eerst besluiten dat ze iets willen, om vervolgens creatieve plannetjes te lanceren voor de financiering. En dan was er nog het recente nieuws dat de carnavalsvereniging de noodzakelijke huur niet wil of kan opbrengen. Ook daar zal wel weer een mouw aan worden gepast.
Of het Landbouwplein daarvoor het melkkoetje wordt, zal blijken, maar ergens moet het geld vandaan komen als er een grote huurder afhaakt.
Voorlopig is daar echter nog geen sprake van. Het hoogste orgaan in ons gemeentelijk bestuur viert vakantie, en wij vieren het uiteraard van harte met hen mee. Leve de fusie, hoezee!

20/07/2026

Lokale politiek blijft ons verbazen. Het lijkt allemaal zo eenvoudig maar in de praktijk blijken we tegenwoordig gebrek te hebben aan meer bekwaamheid. Niet dat alles vroeger beter was. Maar.........

Handhaven

Onbehoorlijk bestuur, communicatie, streng handhaven en de menselijke maat: zomaar een paar veelgebruikte kreten in de Noordwijkse lokale politiek. Het zijn termen die te pas en te onpas luid klinken in de raadzaal, maar die in de praktijk vaak net zoveel voorstellen als het slaan met een l.. op een koektrommel. Het gaat hier feitelijk niet om incidenten, maar om een structureel probleem. Raadsleden lijken simpelweg niet te willen of te kunnen begrijpen dat hun uitspraken ertoe doen.

Bij herhaling horen we onze volksvertegenwoordigers verontwaardigd roepen dat er rechtvaardig, doch streng gehandhaafd moet worden zodra regels worden overtreden. Maar als dat vervolgens gebeurt, is Leiden direct in last. Dat ervaren we al jaren in de slepende discussies rondom de paardenweidjes en moestuinen. Wat illegaal is, dient volgens de gemeenteraad te worden aangepakt. Volgt er echter een handhavingsprocedure, dan slaat de politieke verontwaardiging meteen weer toe. Het geëiste strenge handhaven moet immers wel gebeuren volgens de normen van – wat dit ook precies mag betekenen – de menselijke maat.

En dan komt communicatie om de hoek kijken. Raadsleden, gezegend met een behoorlijk pak boter op het hoofd, zijn specialisten geworden in het uiten van verwijten aan het college van B&W over het communicatieproces. Een dag te vroeg communiceren is een doodzonde, een dag te laat levert direct beschuldigingen op van onbehoorlijk bestuur. Dit speelt bij tal van onderwerpen en lokale dossiers, waarbij termen als bestemmingsplannen, bouwvergunningen, oneigenlijk gebruik en veiligheid steevast de r***e passeren.

Recentelijk lag er de duidelijke opdracht van de gemeenteraad om nu eens écht streng te handhaven o.a. bij de strandexploitatie. De wethouder gaf vervolgens keurig opdracht aan zijn diensten om deze wens van het hoogste bestuursorgaan uit te voeren. Dat zorgde niet alleen voor veel onbegrip, boosheid en ongeloof op het strand, maar legde ook een dieper falen bloot. De gemeenteraad is zelf blijkbaar niet in staat om bestuurlijke taken, wensen, belangen en een realistische uitvoering fatsoenlijk te verwoorden in de noodzakelijke overeenkomsten.

Dat je voor het plaatsen van een vlaggenmast eerst een bouwvergunning moet aanvragen, is natuurlijk van de zotte. Dat er voor een bankje dat er al jaren staat direct wordt gedreigd met een dwangsom, riekt naar ordinaire diefstal. En dat een nieuwe vergunningsaanvraag wordt geëist terwijl de reeds afgegeven vergunning ter plekke kan worden overlegd, duidt op een onmogelijke nalatigheid bij de gemeentelijke diensten.

Al jaren geleden spraken bewoners van de Boulevard mij geërgerd aan over het groeiende aantal foeilelijke zeecontainers rondom de strandpaviljoens. We stelden destijds vast dat er blijkbaar redenen waren om dit toe te staan. Nu blijkt plotseling dat de situatie al die tijd is gedoogd. Om er nu ineens met de botte bijl streng op te handhaven, is exact dezelfde lijn die eerder bij de paardenweidjes en moestuinen werd getrokken.

Onze lokale politici zijn er blijkbaar niet toe in staat te voorzien dat we in een dynamische wereld leven waarin eisen, wensen en omstandigheden continu veranderen. Dat vraagt om regelmatige communicatie op basis van heldere controles én met oog voor de menselijke maat. Niet als holle frase binnen het politieke geleuter in de raadzaal, maar structureel vastgelegd in het heilige document dat de strandnota heet.
Met u ben ik dan ook bijzonder nieuwsgierig hoe dit allemaal gaat aflopen. Wie krijgt straks de verwijten naar het hoofd geslingerd en wie moet er diep door het stof? Dat het laatste woord hierover nog lang niet is gesproken, staat zo vast als een permanent strandpaviljoen.

18/07/2026

Theo Alkemade , stapje terug of juist voorwaarts ?

Op 9 juli 2026 konden de inwoners van de gemeente Noordwijk afscheid nemen van wethouder Theo Alkemade. Niet op een mooie historische plek in Noordwijk binnen maar in de rustieke sfeer van het Witte Kerkje in het centrum van Noordwijkerhout. De belangstelling was ondanks het verrassende tijdstip groot en vanuit tal van gemeentelijke geledingen kwamen afgevaardigden hun respect tonen voor het werk wat er door hem in het belang van de gemeente Noordwijk werd verzet.
Deze no-nonsens politicus heeft er overigens voor gekozen het collegepluche in te ruilen voor een wat minder comfortabele zetel in de gemeenteraad. Namens het CDA gaat hij de komende vier jaar aan de slag om met zijn kennis en kunde de CDA-fractie te versterken.
Een opvallende beslissing die in CDA-kringen maar ook daar buiten heel positief is ontvangen.

In de afgelopen zes jaar (van juni 2020 tot juli 2026) heeft Theo Alkemade een prominente rol gespeeld in het bestuur van de gemeente Noordwijk.

Hij beheerde diverse zware portefeuilles, waaronder Ruimtelijke Ordening, Volkshuisvesting, Openbare Ruimte, Duurzaamheid en Mobiliteit. En als wethouder lokale bereikbaarheid en verkeer moest hij o.a. de grote toeristische stroom in goede banen leiden. Daarnaast zette hij zich in om onveilige en slecht onderhouden fietspaden in Noordwijk, Noordwijkerhout en De Zilk gericht te verbeteren. Belangrijke dossiers binnen zijn portefeuille openbare werken waren de reconstructie van eerst de Parallelboulevard en later het Wantveld. Hierbij werd zowel riolering/waterbeheer als bovengrondse infrastructuur op de schop genomen.

Bijzondere aandacht besteedde hij ook aan speelvoorzieningen voor de jeugd en daarnaast was hij initiatiefnemer in Noordwijk voor innovatief afvalbeheer. En niet op de laatste plaats voelde hij de noodzaak voor energietransitie, het verduurzamen van het maatschappelijk vastgoed en het onderzoeken van de mogelijkheden van regionale aardwarmtevoorziening. En zijn opgedane ervaringen en zijn deskundigheid gaat hij dus nu nog 4 jaar inzetten als gemeenteraadslid.

Bij de foto: onder vele belangstellende was ook voormalig Noordwijks wethouder en de huidige burgemeester van Hillegom Roberto ter Hark

18/07/2026

Deze week werd na een slaapverwekkende raadsvergadering op de politieke pauzeknop gedrukt. Want de Noordwijkse gemeenteraad ging met reces en liet ons achter met een akkoord met een nietszeggende 'perspectiefnota', samengesteld door het voormalig college van B&W. Het excuus voor het uitstellen van concrete plannen was dat de nieuwe coalitie wel mooie plannen heeft bedacht maar daarvan de financiële consequenties niet heeft overzien.
Dus dat wordt eerst weer ritselen met de cijfers en uitstellen van de noodzakelijke besluiten. De boodschap waar we het mee moeten doen is letterlijk; We moeten nog het coalitieakkoord doorrekenen, dus we schuiven alle échte beslissingen lekker vooruit naar het najaar."
Het belooft allemaal niet veel goeds. Geen van de partijen zag noodzaak om zich in deze bijeenkomst duidelijk te profileren. Hoewel men niet kwam tot een vernieuwend raadsakkoord, maar gewoon weer ouderwets de meerderheid door middel van stemvee de baas wil laten spelen, was de sfeer vooral: ‘Gelatenheid en lief zijn voor elkaar’.
De meeste tijd werd gespendeerd aan het ‘groene’ nietszeggende voorstel van Pro: ‘Elke nieuwgeborene een boom’. Niet omdat er noodzaak bleek (want er zijn gewoon goede plannen om bomen te planten) maar simpelweg omdat Katwijk dit ook doet. Na de Katwijkse ondergrondse parkeergarage is alles wat Katwijk doet door onze politici heilig verklaard.
Was er dan niets positiefs vast te stellen? Jawel, de burgemeester staat voor zijn taak als eerste burger. Daarnaast stonden de wethouders De Mooij (CDA) en Van Strien (VVD) verrassend sterk in de schoenen bij de aan hen gestelde kritische vragen. Voor de (niet) Noordwijkers in Kortleven en Van Strien werkte het uitzicht op nog eens vier jaar gegarandeerd college-pluche kennelijk als een bloedtransfusie. Salman en Krüse bleven afwachtend en volledig buiten beeld.
En de veel geprezen inwoners? Voor hen wordt het mogelijk in oktober weer slikken of stikken.

14/07/2026

Mijn wekelijkse column voor mijn trouwe volgers op FB.

Werk aan de winkel

De Noordwijkse politiek komt na 6 maanden besluiteloosheid weer langzaam, zeer langzaam weer op gang. Even nog één raadsvergadering en dan volgt alweer het zomerreces. Tijd voor iedereen om uit te rusten en krachten op te doen. Om straks met zijn allen klaar te zijn om uitvoering te geven aan de belangrijke taak van volksvertegenwoordiging. Waarbij ik ‘vooral nieuwsgierig ben hoe de ‘groentjes’ zich staande weten te houden tussen het grote aantal ervaren politici die Noordwijk telt.

Deze week moest ik even terugdenken aan mijn duizendste column, die ik in december 2022 in het weekblad De Noordwijker / Het Noordwijkerhouts Weekblad publiceerde. Daarin merkte ik onder andere op: "Politici die ik een pluim geef, reageren altijd blijmoedig. Politici die ik ernstig bekritiseer, reageren verschillend. Deskundigen snappen het, niet-deskundigen worden boos." Dat dit een waarheid als een koe is, werd mij na de raadsvergadering weer op een bijzondere manier duidelijk gemaakt.
Bij de gebruikelijke borrel na afloop stond er plotseling een onervaren raadslid voor mijn neus, dat mij met bloeddoorlopen ogen aansprak over een eerder geplaatste column waarin hij het onderwerp van kritiek was. Hij vond dat ik hem daarin onheus had bejegend door zijn karakterloze inbreng in commissie- en raadsvergaderingen te vergelijken met het blaten van een schaap. Ik trachtte hem gerust te stellen door hem voor te houden dat je columnisten vooral niet te serieus moet nemen, maar daar nam hij geen genoegen mee. Mijn trouwe lezers en politiek ervaren inwoners zullen nu een weemoedige glimlach niet kunnen onderdrukken.
Ik vond de reactie van het betreffende raadslid nogal bijzonder, vooral omdat hijzelf in de raadsvergadering een nogal merkwaardige rol naar zich toe trok. Wat gebeurde er? Bij aanvang van de bijeenkomst was er een inwoner die gebruikmaakte van het recht om in te spreken. Zijn inspraak was kritisch, zeer kritisch. Maar wel gebaseerd op zijn eigen overtuigingen en voorzien van de daaraan verbonden logische gevolgtrekkingen. Overtuigingen en gevoelens die ik overigens niet deel, maar waarvan mag worden vastgesteld dat een niet onbelangrijk deel van onze inwoners er net zo over denkt.
Tot mijn grote ergernis kwam er vanuit de gemeenteraad een reactie. Geen inhoudelijke vraag, maar een verwijt aan de voorzitter – onze burgemeester dus – dat de inspreker een podium werd geboden om kritiek te uiten op de partij van deze protestant: de PvdI. De pas vier jaar geleden opgerichte partij die er nu al prat op gaat te weten wat inwoners willen, die communicatie met de burgers terecht heel belangrijk vindt, en die een partijprogramma lanceerde waar ruim tachtig procent van de kiesgerechtigde Noordwijkse inwoners zich niet in kon vinden. Maar dit terzijde.
De reactie van de woordvoerder was wonderlijk genoeg dat mensen met een andere mening en met een andere kijk op de werkelijkheid geen podium zou mogen worden gegeven om bij een bijeenkomst van de volksvertegenwoordiging in te spreken. Een bijzondere opmerking, kennelijk op basis van een volkomen misplaatst superioriteitsgevoel. Vrijheid van meningsuiting toegestaan, alleen wel als het mij uit komt. Kom op zeg!
Werk aan de winkel voor de burgemeester, voor de partijtop en voor de raadsfractie, maar vooral voor het arme schaap zelf, zou ik willen opmerken. Bijscholing voor dit type raadsleden is bittere noodzaak – maar dan wel voor eigen rekening.

Binder

01/09/2026

27/08/2026

18/08/2026

18/08/2026

18/08/2026

29/07/2026

20/07/2026

18/07/2026

18/07/2026

14/07/2026

Adres

Website

Meldingen

Snelkoppelingen

Delen

Type

Verzoek om vermelding te verwijderen