Uitvaartbegeleiding Goudriaan

01/04/2026

Voor Nel geen dichtgeslagen condoleanceregister,
maar een boom vol herinneringen.

The Tree of Life.

Het werd haar boom. Met uitspraken van haarzelf en geschreven herinneringen om te bewaren.

En dat voelde heel erg als Nel:
krachtig, positief en vooral heel lief.

20/03/2026

Na een lange periode van elders wonen,
mocht hij nog één keer terug naar huis.

Een paar dagen…
maar van onschatbare waarde.

In die rust, na een tijd vol zorgen,
vond zijn vrouw voorzichtig haar weg terug naar het schilderen.

En zo werd zijn kist geen afscheid,
maar een liefdesbrief 🤍

26/02/2026

Een afscheid in eigen tuin.
Tussen al het groen dat hij zelf plantte en vertrouwde grond onder onze voeten.

In de eigen tuin krijgt afscheid een ander ritme.
Geen afstand, en vooral ook geen haast.

Een afscheid hoeft niet binnen vier muren.
Soms is de meest liefdevolle plek gewoon thuis.
Waar het leven werd geleefd, en waar we het loslaten 🤍

15/02/2026

Op het afscheid van een prachtige jonge vrouw genaamd Sharon heeft DANY het lied Birds of a Feather live voor Sharon en haar gasten gezongen.

Met open mond geluisterd, maar vooral heel veel gevoeld.

Zo mooi.
Zo raak.

Daar waar woorden soms tekortschieten, kan muziek het even overnemen.

Dit zijn de momenten waarop ik voel
hoe krachtig een afscheid kan zijn, en wanneer liefde hoorbaar wordt. En dat verdiende Sharon en haar lieve familie 🤍

10/02/2026

31/01/2026

🤍

13/01/2026

10/01/2026

Nu ook op Instagram 🤍 ik ga jullie veel meer meenemen in mijn prachtige vak!

14/03/2023

“Ik mis je”

Je grote liefde verliezen. Ga er maar eens aan staan. Ik zie het dagelijks in mijn vak. Maar ook privé heb ik het van dichtbij meegemaakt en gezien. Mijn vader is in 2007 overleden. Als dochter is dat natuurlijk verschrikkelijk. Maar mijn vader liet ook mijn moeder achter. Samen met mijn moeder, zus en Jantje probeerde we het ritme van het leven weer op te pakken. Het nieuwe leven, het leven zonder vader en mijn moeder zonder haar man. Het nieuwe leven pakte ik als jonge meid met een druk bestaan weer sneller op als dat mijn moeder dat kon.

We raakte lang geleden mijn vader kwijt, maar kregen ook weer nieuwe mensen ervoor terug. Mijn heerlijke kindjes Veda en Mex, en Arent, de man van mijn zus. En toen, jaren na het overlijden van mijn vader Hans, kwam er een nieuwe Hans in ons leven. De nieuwe vriend van mijn moeder. Als grapje noemen we hem weleens 2e Hans.

Hans zijn vrouw Marianne is helaas ook overleden. Mijn moeder en hij konden in het begin van hun ontmoeting samen praten over haar Hans en zijn Marianne. Langzaam aan groeide het uit tot een fijne lat-relatie en een mooie liefde tussen die twee.

Wat is het heerlijk om je moeder weer blij te zien 🤍

Hans gaat iedere week trouw naar het graf van zijn Marianne en ook het graf van mijn vader ligt er door Hans altijd keurig bij. Afgelopen zomer werd hij aangesproken door het programma “Ik mis je”. Hij verteld hier zijn verhaal. Nou.. kijk er zelf er maar even naar.

En lieve Hans, bedankt voor de lach op het gezicht van mijn moeder!

https://www.npostart.nl/VPWON_1348295

08/04/2022

Voor Historisch Magazine LUCHT ( Nex ) mocht ik wat vertellen over mijn prachtige vak ten tijden van alle Coronamaatregelen.

‘Knuffels zijn in tijden van wanhoop en verdriet zó ontzettend belangrijk. Je haalt er kracht uit en kracht heb je nodig om verder te kunnen.’

Grote dank aan familie Vanderloo voor de foto’s🤍 want beelden zeggen meer dan 1000 woorden.

26/02/2022

Het Crematorion van Zorgvlied Amsterdam in avondgloed.

Hans de Kiewit, een gepassioneerde collega die werkt bij Zorgvlied vertelde me het verhaal hoe ze op de naam Crematorion zijn gekomen. Het woord Orion hebben ze er bewust in verwerkt. Als ode aan de sterren. Als mensen zijn we gemaakt van sterrenstof en we geven ons lichaam er weer aan terug.

Wat overblijft is de liefde en ook pijn. Hand in hand zullen deze 2 emoties hun weg moeten vinden in het leven van de nabestaande.