Als jong ventje dat tijdens zijn studie biertjes stond te tappen, werd ik verzocht om achter de tap vandaan te komen en de microfoon ter hand te nemen. De vaste presentator van de pubquiz was ziek en iemand moest de honneurs waarnemen. Waar de meeste mensen verstijven van de zenuwen, voelde ik me piekfijn. Bijzonder hoe je mensen daarmee stil kan krijgen of juist daardoor aan je lippen kunnen hangen. Een liefde voor het presenteren was geboren. Ik rolde in het vak van trouwambtenaar. Door veel huwelijken te voltrekken leerde ik snel om voor grote groepen mensen te spreken en ook hier voelde ik me altijd als een vis in het water. Ik wilde meer, elke vezel in mijn lijf was ervan overtuigd dat ik op de goede weg was en meer aankon. Zo nu en dan leidde ik een klein evenement als dagvoorzitter en maakte ik ook items voor de lokale televisiezender. Voor de camera staan was weer even wat nieuws, maar ook hier kende ik geen zenuwen. Na elke draaidag groeide het besef dat ik een talent had waar ik wat mee moest doen. In 2014 werd ik parttime ondernemer en in 2016 ging het roer definitief om. Vrijwel direct begon ik als verslaggever voor de NPO. Inmiddels draai ik mijn hand niet meer om, om voor gevulde zalen te staan als dagvoorzitter of items te maken die door ruim een half miljoen mensen bekeken worden. De mooiste baan van de wereld.
