21/10/2025
"Ang Bahay sa May Acacia" 🌑
Sa dulo ng isang lumang kalsada sa probinsya ng Batangas, may nakatayong bahay na tinatawag ng mga tao na “Bahay sa May Acacia.” Matagal na raw itong walang nakatira, pero gabi-gabi ay may nakikita silang ilaw sa loob, parang may kandilang nakasindi sa bintana.
Isang gabi ng Halloween, apat na magkakaibigan — sina Lara, Mico, Jessa, at Ron — ang naghamunan.
“Pustahan tayo,” sabi ni Ron, “kung sino ang unang tatakbo palabas, siya ang taya sa inuman mamaya.”
Tumawa lang sila at naglakad papasok sa bakuran. Ang mga ugat ng punong acacia ay parang mga kamay na pilit silang hinahawakang huwag nang pumasok. Nang binuksan ni Mico ang pinto, sumalubong sa kanila ang amoy ng bulok na kahoy at kandilang matagal nang patay.
Pero nang sindihan ni Lara ang flashlight niya, nakita nilang may mesa sa gitna ng sala, may mga plato at baso — parang may hapunan na nakahain.
At sa bawat plato… may nakapatong na maskara na gawa sa balat ng tao.
“Laruan lang ‘yan, pangtakot siguro,” sabi ni Jessa, pero nanginginig na ang boses niya.
Biglang sumara ang pinto sa likod nila — BLAG!
Nang tumingin sila sa hagdan, may babaeng nakaputing duguan, nakatingin sa kanila.
“Salamat… bumalik kayo…” mahinang sabi nito.
Tapos isa-isa silang nakarinig ng bulong sa tenga —
“Isa sa inyo… ang anak ko.”
Nawala ang ilaw.
Pagsindi ulit ni Lara ng flashlight, tatlo na lang silang natitira.
Wala na si Ron.
Pero sa mesa, may bagong maskara — mukha ni Ron.
---
Kinabukasan, natagpuan ng mga pulis ang tatlong kabataang nanginginig sa labas ng bahay.
Pero sabi ng mga residente, apat daw ang nakita nilang pumasok kagabi.
At hanggang ngayon, tuwing Halloween, may naririnig na tawa mula sa loob ng bahay —
boses ni Ron, nag-aanyaya:
“Pasok ka… may puwesto pa sa mesa.”
