Scharp Autismecoaching

29/09/2026

Afgelopen week mocht ik voor een regionale afdeling van de NVA een lezing geven over autisme en werk: van overleven naar floreren op je werk – hoe doe je dat?

Tijdens de lezing spraken we onder andere over energie, prikkelverwerking, communicatie, duidelijkheid, schakelen en de invloed van de werkomgeving.

Maar er is nog een andere belangrijke vraag:

Wat heb jij eigenlijk nodig om goed te kunnen werken?

Wanneer werken veel energie kost, kijken we vaak eerst naar wat we zelf anders moeten doen. Maar het kan minstens zo waardevol zijn om te onderzoeken welke omstandigheden ervoor zorgen dat jouw kwaliteiten wél goed tot hun recht komen.

Misschien heb je behoefte aan meer duidelijkheid, minder onderbrekingen, tijd om te schakelen, schriftelijke informatie of een rustige werkplek.

Dat betekent niet dat je wordt ontzien. Het betekent dat je onderzoekt wat jou helpt om je werk op een duurzame manier te doen.

Ik gebruik daarbij graag de metafoor van een sleutel:|
De juiste sleutel verandert niet wie je bent. De juiste sleutel helpt je om te laten zien wat er al in je zit. 🔑

In mijn nieuwste nieuwsbrief schrijf ik hierover en geef ik praktische vragen waarmee je zelf kunt onderzoeken wat jij nodig hebt op je werk.

Aanpassingen op het werk bij autisme maken vaak het verschil tussen overleven en je kwaliteiten kunnen inzetten. Ontdek wat jij nodig hebt.

01/09/2026

Wachten tot het echt niet meer gaat? Liever niet.

Ik zie in mijn praktijk regelmatig mensen die pas coaching zoeken als ze al behoorlijk zijn vastgelopen in hun werk.

Terwijl coaching juist ook preventief kan worden ingezet.

Om eerder te herkennen wat stress met je doet.
Om beter te begrijpen wat je nodig hebt.
Om te ontdekken wat wél werkt.
En om duurzaam aan het werk te blijven.

Maar hoe vraag je je werkgever om coaching te vergoeden?

Daarover gaat mijn nieuwste nieuwsbrief: 7 tips om je werkgever om vergoeding van coaching te vragen.

Van het juiste moment kiezen voor het gesprek tot het benoemen van de voordelen voor je werkgever en het onderzoeken van beschikbare budgetten.

Mijn tip aan jou:

Als je merkt dat je werk steeds meer energie kost, hoef je niet te wachten tot het niet meer gaat. Dat is al een reden om in actie te komen.

Lees de nieuwsbrief voor alle 7 tips.

Coaching aanvragen bij je werkgever voelt vaak spannend, zeker met autisme. Met deze 7 tips bereid je het gesprek goed voor en formuleer je je vraag helder.

04/08/2026

Zie jij ook op tegen de laatste werkweek voor de vakantie of juist tegen de eerste week daarna?

Veel mensen denken dat vakantie vanzelf ontspanning brengt. Maar als je autisme hebt, zijn juist de overgangen vaak het meest vermoeiend.

De laatste werkdagen staan in het teken van afronden, regelen en nog snel van alles doen. Na de vakantie moet je opnieuw wennen aan het werkritme, overzicht creëren en alle informatie verwerken.

In mijn nieuwste nieuwsbrief geef ik praktische tips om beide overgangen rustiger te laten verlopen.

💬 Reflectievraag:
Wat heb jij nodig om de overgang naar de vakantie én de overgang terug naar je werk zo rustig mogelijk te laten verlopen?

Ik lees je antwoord graag in de reacties. Misschien help je er ook anderen mee.

Vakantiestress bij autisme ontstaat vaak vóór en ná de reis. Lees hoe je met goede voorbereiding en een zachte terugkomst meer rust en energie behoudt.

09/07/2026

Vandaag sloot een cliënt haar traject af, en wat is er veel veranderd. ✨

Waar ze vroeger lang kon blijven hangen in dingen die niet lukten, lukt het haar nu steeds beter om te accepteren wat is. Ze laat zich niet meer zo snel uit het veld slaan en weet met meer rust en vertrouwen naar zichzelf te kijken.

Als symbool van haar groei maakte ze een prachtige zentangle-tekening met het woord compassie. ❤️ Een woord dat haar reis mooi samenvat: vriendelijker zijn voor jezelf, ruimte geven aan fouten en erkennen dat je niet perfect hoeft te zijn om waardevol te zijn.

Groei zit vaak niet in grote, zichtbare stappen, maar in de manier waarop je omgaat met tegenslagen, onzekerheden en uitdagingen. Juist daar heeft zij enorme stappen gezet.

Ik ben trots op haar inzet, moed en doorzettingsvermogen. Op naar een volgende fase, met compassie als kompas. 🌿

09/07/2026

Vandaag sloot een cliënt haar traject af, en wat is er veel veranderd. ✨

Waar ze vroeger lang kon blijven hangen in dingen die niet lukten, lukt het haar nu steeds beter om te accepteren wat is. Ze laat zich niet meer zo snel uit het veld slaan en weet met meer rust en vertrouwen naar zichzelf te kijken.

Als symbool van haar groei maakte ze een prachtige zentangle-tekening met het woord compassie. ❤️ Een woord dat haar reis mooi samenvat: vriendelijker zijn voor jezelf, ruimte geven aan fouten en erkennen dat je niet perfect hoeft te zijn om waardevol te zijn.

Groei zit vaak niet in grote, zichtbare stappen, maar in de manier waarop je omgaat met tegenslagen, onzekerheden en uitdagingen. Juist daar heeft zij enorme stappen gezet.

Ik ben trots op haar inzet, moed en doorzettingsvermogen. Op naar een volgende fase, met compassie als kompas. 🌿

30/06/2026

"Ik ben lastig." 💔

Als je die gedachte regelmatig hebt, ben je niet de enige. Veel mensen met autisme worstelen ermee.

En eigenlijk begrijpelijk — deze gedachte ontstaat niet zomaar. Je bent waarschijnlijk verkeerd begrepen, kreeg kritiek, liep vast op verwachtingen die niet bij je pasten. Dus je begon het te geloven.

Maar hier is de vraag die veel kan veranderen:

Wat als het niet aan jou ligt?

Wat als je vooral de gevolgen meedraagt van jarenlang niet goed begrepen worden?

Het voortdurend vechten tegen moeilijke gedachten kost veel energie. We proberen ze weg te duwen, om te zetten in positieve gedachten — maar meestal helpt dat niet echt.

In mijn nieuwste blog schrijf ik over een ander perspectief: je hoeft niet alles te geloven wat je denkt. En pijnlijke gedachten hoeven niet eerst weg te zijn voordat je verder kunt.

Lees het blog via deze link:

Negatieve gedachten bij autisme zoals "ik doe het nooit goed" komen vaak voort uit jarenlang niet begrepen worden. Lees hoe je hier anders mee om kunt gaan.

13/06/2026

Veel mensen hebben het idee dat mensen met autisme geen empathie hebben. Rachel Plak, universitair docent bij het Instituut Pedagogische Wetenschappen van de Universiteit Leiden, legt uit hoe dat komt én dat het onzin is.
https://youtube.com/shorts/rsBujWg0FAs?is=37TALdT6ijOE4Xo6

Dat stereotype hoor je nog vaak, maar klopt het eigenlijk wel?Vol...

02/06/2026

Ken je dat? Je hebt "niks bijzonders" gedaan, maar je bent doodop.
https://www.scharpautismecoaching.nl/stress-bij-autisme-spanning/

Voor veel mensen met autisme is dat heel herkenbaar.

Stress ontstaat namelijk vaak niet door één grote gebeurtenis, maar door een opeenstapeling van kleine dingen: een wijziging in de planning, een collega die "even snel" iets vraagt, onduidelijke verwachtingen, continu alert moeten zijn.

Daar bovenop komt het aanpassen. Sociaal meebewegen, signalen analyseren, "het goed doen". En dat kost ongemerkt veel energie.

Met als gevolg dat je grenzen pas opmerkt als ze al ver overschreden zijn.

In mijn nieuwste blog schrijf ik over waarom spanning bij autisme vaak langer blijft hangen en wat je kunt doen om beter af te stemmen op wat je nodig hebt.

Lees het blog via deze link: https://www.scharpautismecoaching.nl/stress-bij-autisme-spanning/

05/05/2026

Een late autismediagnose. Voor veel mensen voelt dat in eerste instantie als opluchting. Eindelijk woorden voor wat je altijd al voelde.

Maar wist je dat er daarna óók een rouwproces kan komen? 💛

Verdriet om de jaren dat je dacht dat het aan jou lag. Om al die keren dat je je hebt aangepast om erbij te horen. Om een kind dat zichzelf nooit echt heeft mogen zijn.
Die rouw mag er zijn. Sterker nog: hij hóórt erbij.

In mijn nieuwste blog neem ik je mee in dit proces. Waarom de rouw komt, waarom je er niet snel "overheen" hoeft te zijn, en hoe je stap voor stap weer ruimte maakt voor wie je écht bent.

Lees het blog via deze link:

Een late autismediagnose brengt vaak opluchting én rouw. Lees hoe je omgaat met verdriet, herkenning en wat herstel betekent na een diagnose op latere leeftijd.

27/04/2026

Afgelopen vrijdag hadden we weer een inspiratiedag van Autismecoach.
Karin Simonis-Wigbels had een paar dagen van tevoren gevraagd of we een 'kunstwerk' wilde meenemen waarin we lieten zien wie wij zijn als coach.

Toen ik deze vraag kreeg, schoot mijn hoofd in eerste instantie in de paniek: Wat moet ik dan maken?
Wanneer moet ik dat dan doen?
Ik heb geen tijd en ik heb geen idee!

Gelukkiger kan ik tegenwoordig beter relativeren en werd ik snel rustiger.

Het hoeft niet perfect.
En als ik helemaal niets meeneem is het ook oké.

Vanuit die rust ontstond vanzelf een idee over hoe ik mezelf wilde laten zien.
En bedacht ik mij dat AI mij hier prima bij kon helpen.

De tekening die AI maakte was niet het perfecte plaatje wat ik mijn hoofd had (zegt waarschijnlijk ook iets over mijn skills voor het maken van een goede prompt ;-)).
En vroeger zou ik zijn doorgegaan tot het plaatje in mijn ogen helemaal klopte.
Nu kon ik bedenken dat ik met dit plaatje ook prima uit kon leggen hoe ik mezelf als coach zie.

Ik zie mezelf als richtingwijzer.
Ik kan helpen keuzes te maken welk pad iemand wil gaan bewandelen. De coachee zet zelf de stappen en ontdekt of de richting passend is. Zo niet, dan kunnen we samen puzzelen welke weg wellicht beter past.

En nee, geen enkele weg zal perfect zijn.
Net zo min als deze AI afbeelding.
Dat is het leven ook niet.
Want uiteindelijk gaat het niet om het perfecte plaatje, maar om de moed om onderweg steeds opnieuw je richting te kiezen.