Thermiek

02/12/2014

Nadenken over en meeschrijven hoe we richting kunnen geven aan een duurzame economie.

Consulting agency

02/12/2014

02/12/2014

Meeschrijven aan dromen, denkkracht en daadkracht.

Het symposium in de Domkerk in Utrecht waarbij het boek ‘Nieuwe Business Modellen; Samen Werken aan Waardecreatie’ ten doop werd gehouden, was ‘uitverkocht’. De inschrijving werd voortijdig gestopt, omdat het maximale aantal deelnemers was behaald. Je kunt dus wel concluderen, dat het werken aan een duurzamere samenleving niet meer ‘uit’ is. De wereld wordt steeds complexer en sneller en soms lijkt het of duurzaamheid er niet toe doet. Gelukkig zijn er heel veel signalen dat dit niet waar is, we staan aan het begin van een veranderend tijdperk. Dat is lastig omdat we zelf en samen moeten veranderen, dat gaat gepaard met proberen en ontdekken met soms opstaan en veel vallen. Beetje bij beetje worden de eerste contouren zichtbaar van een andere economie. We noemen deze de WEconomy, de economie van anders, van ‘wij samen’. Een economie die veelbelovende sociale en technologische mogelijkheden laat zien die elkaar vaak nog moeten ontmoeten en in elkaar groeien. Ook al gaan we voorzichtig die kant op, er moet nog heel veel ontdekt en veranderd worden voor we zover zijn. Nieuwe vormen van organiseren en ondernemen hebben we hard nodig, de economie van vandaag heeft de noodzakelijke antwoorden niet meer bij de hand!
Tijdens het symposium heb ik een workshop gegeven, die gebaseerd was op hoofdstuk 10 uit het boek, de kern waar het om draait; de waardepropositie: vanuit waarden waarde creëren. Het was ontzettend mooi om te ervaren hoe veel mensen samen een oplossing bedachten voor een bestaand probleem (de keuken van een Verpleeghuis moest wegens financiële problemen gesloten worden). Tegen dit soort problemen zullen we de komende jaren vaak aanlopen en er zijn positieve oplossingen mogelijk. Mensen gaan zich steeds meer organiseren rond thema’s die er toe doen, zoals voedsel, energie en zorg. Veel initiatieven komen op, maar gaan ook – soms snel – weer ten onder. Dat is jammer, want zo verliest de maatschappij de kostbare en noodzakelijke energie om te transformeren. Het is daarom van grote waarde die initiatieven te steunen en te voorzien van ‘tools’ om zo professionalisering en opschaling mogelijk te maken. Die tools hebben we toegankelijk gemaakt in het boek Nieuwe Business Modellen en ik ben erg trots dat ik daaraan als medeauteur heb mogen werken.
http://youtu.be/dq5Cd1VZiSg

15/09/2014

15/09/2014

Ketens
Zowat alles wat we doen, kunnen we in verband brengen met een ‘keten’. Ons gezin, wonen, naar school gaan, het bezoek aan een ziekenhuis, je bejaarde vader zolang mogelijk thuis laten wonen, boodschappen doen enz. enz.
Een goed werkende keten heeft veel voordelen voor de eindgebruikers. Zo las ik laatst dat de aloude butler weer uit de oude doos is gehaald. De nieuwe butleropleidingen zitten vol en de hedendaagse butler organiseert een perfect verjaardagsfeestje voor de jarige en de gasten, zorgt voor uitgebreide veiligheidsmaatregelen, boekt de hotels, reserveert de rockband en nodigt de filmsterren uit. Bij de nieuwe rijken in China, Rusland en het Midden-Oosten zijn de butlers meer dan welkom, die hier overigens zelf, ook een vorstelijk salaris voor ontvangen.
Maar ketens werken niet altijd optimaal of kunnen met elkaar botsen. Zo adviseert de diëtiste je om elke paar uur een hapje te nemen om op je ideale strandgewicht te komen, terwijl je tandarts je op het hart drukt je eetmomenten zo veel mogelijk te beperken. Gevolg; met een strakke buik op het strand, maar dan wel met een kunstgebit.
Vijfendertig procent van de bederfelijke voedingsmiddelen belanden op de vuilnisbelt door fouten in de koelketen. De kers tomaatjes kunnen er nu eenmaal niet tegen dat ze enkele uren moeten wachten op een parkeerplaats in een niet gekoelde vrachtwagen.
De keten in het ‘Ruwaard van Puttenziekenhuis’ in Spijkenisse, was zelf ernstig ziek. De koorts liep zo hoog op dat ze zelf aan stervensbegeleiding moesten gaan denken.
De dood van de Russische activist Dolmatov, blijkt nu na een reconstructie niet alleen te maken te hebben met een fout in het nieuwe computersysteem, maar ook met de informatie uitwisseling in de asielketen.
Soms ontbreekt een schakel. Een jointje kun je legaal roken in de coffeeshop. Maar als kweker beland je met tien planten in de illegaliteit.
Het vinden en opsommen van de fouten die er in ketens worden gemaakt, is makkelijk. Moeilijker is het om goed overzicht van een keten te hebben en actie te ondernemen richting de zwakste schakel. Belangrijk zijn ook, verantwoordelijkheid, leiderschap en ethiek. De beurshandelaren worden rijkelijk beloond en wanneer het misgaat, betaalt de burger. Dit alles pleit voor een ketenregisseur. Iemand die vakkundig overzicht houdt over de keten(s), op tijd oog heeft voor noodzakelijke verandering en als het moet, het roer omgooit.
De ambtsketen van de gemeentes krijgt er schakels bij. Met de 3 transities, AWBZ, jeugdzorg en de participatiewet, komen er taken bij. Voor sommige gemeentes is het nu een zware en ongemakkelijke keten, voor anderen een indrukwekkender sieraad. Voor gemeentes is het nu heel belangrijk dat ze goed geïnformeerd zijn over wat er speelt in alle schakels van deze ketens, zodat handelingen niet dubbel gebeuren, maar goed op elkaar aansluiten, ze dezelfde taal leren spreken. Het werkt irritatie- en kostenbesparend en de terechte winnaar is…. de hulpvrager.

28/10/2013

Column: Geketend of aan (de) slag

Door: Wim van Ernich
09 september 2013
Al jaren verzorgen we trainingen en trajecten waarbij we o.a. onze roeisloep inzetten. De kracht van deze training is, dat ik als trainer situaties (veilig) laat 'ontstaan'. En dat gebeurde in een van de sloeptrainingen vlak voor de zomervakantie.

Een zeer divers samengesteld team zat aan boord van de sloep in ons haventje in Ravenstein aan de Maas. Niemand van de nieuwe bemanning had kennis of ervaring met of rondom het roeien. De leden gooiden, zonder dat er een riem in het water lag, de landvasten los. Dat is vragen om problemen. De wind blies de boot van de steiger en langzaam dreef de sloep richting een broedende meerkoet. Overgeleverd aan de wind, moesten de deelnemers aan de slag.

Door alleen maar te blijven praten en roepen, konden ze het probleem niet oplossen. Er moest actie komen om te voorkomen dat we tegen andere boten aan zouden drijven.

Sommigen namen leiderschap op zich , die anderen weer accepteerden. De communicatie werd scherp en 'to the point' met als resultaat dat de eerste slagen werden gemaakt. Niet langer bepaalde de wind alleen, waarheen de sloep dreef. Samen leerden ze roeien, stelden ze doelen en bepaalden ze een koers.

Er ontstond een team. Leden benutten elkaars kwaliteiten en versterkten het teameffect. De angst en zorg bij het wegdrijven, maakten plaats voor een gevoel van opluchting, ja, zelfs plezier. Iedereen genoot, ondanks het zware werk, van iedere slag die gemaakt werd. Moeder meerkoet hoefde zich geen zorgen meer te maken.