Lekker Pûh Renkum/Wageningen - Kindereetcoach Midden Gelderland

23/06/2026

“Ik lust bijna niets.”
Misschien hoor jij dat thuis ook dagelijks.

Vanmiddag ga ik met een meisje van 7 aan de slag met twee bijzondere lijsten: een groene lijst en een gouden lijst. Geen lijstjes met wat zij móét eten. Geen beloningssysteem. Geen strijd.

Want kinderen die selectief eten hebben vaak veel meer voedingsmiddelen die “niet veilig” voelen dan ouders denken.

Door samen anders naar eten te kijken, ontstaat er ruimte. Ruimte voor nieuwsgierigheid. Voor kleine stapjes. Op een tempo dat past bij het kind.

En soms ontdekt een kind dan ineens zelf:
“Misschien wil ik dit ooit wel proberen.”

Wat er precies op die lijsten komt te staan? Dat blijft nog even tussen mij en mijn kleine cliënt. 🤫

Maar dit weet ik wel: leren eten begint zelden bij een hap nemen. Het begint bij je veilig voelen.

Herken jij een kind dat maar een paar dingen eet en voor wie elke maaltijd een uitdaging is?

💜Laat een 🍟, 🥖 of 🟡 achter als jouw kind ook een klein lijstje met veilige voedingsmiddelen heeft.

kindereneneten rustaantafel oudersvanjongekinderen selectieveeter lereneten

22/06/2026

Soms zie je iets pas als je langer kijkt 👀

Een broccoli is gewoon broccoli…

Tot iemand ineens zegt:
🌳 “Het lijkt een boompje!”

En een banaan?
🌙 “Een maan.”

Voor veel kinderen die eten spannend vinden, begint leren eten niet met proeven.

Maar met kijken.

Met ontdekken.
Vergelijken.
Verwonderen.

Want als iets minder onbekend wordt, voelt het soms ook een beetje minder spannend.

Kijken is daarom niet “niets doen”.

Kijken is een proefstap.

Deze week heb ik een opdracht voor je:

🔎 Pak samen eens de verrekijker.

Niet letterlijk misschien 😉, maar wel met nieuwsgierige ogen.

Waar lijkt het eten op?

Ik ben benieuwd:
Wat heeft jouw kind ontdekt?

17/06/2026

🐾 Werkoverleg tijdens het ontbijt.

Ik zet mijn ontbijt op tafel.

Mijn collega kijkt demonstratief de andere kant op.

Alsof hij wil zeggen:
“Nee bedankt, ik hoef niet.”

Grappig bij een hond, zeker bij Tommy die normaal graag en alles eet😉

Maar als je kind dit doet, kan het ineens veel zorgen oproepen.

“Waarom kijkt hij niet eens naar zijn eten?”
“Ziet hij niet dat het lekker is?”
“Hoe krijg ik hem aan het proeven?”

Terwijl wegkijken vaak geen onwil is.

Soms is het een manier om spanning te verminderen.

Want eten begint niet met proeven.
Eten begint met je veilig genoeg voelen om ernaar te kijken.

🧡 Herkenbaar?

04/06/2026

Vandaag is het Nationale Opa en Oma Dag🧡

Voor kinderen kunnen opa’s en oma’s een veilige haven zijn. Een plek waar ze zich gezien voelen, waar tijd is voor aandacht en waar soms nét iets anders lukt dan thuis.

Ook als het om eten gaat.

Misschien eet een kind bij opa ineens een aardbei.
Of proeft het bij oma een stukje komkommer.

Mooi om te zien.

Maar achter zo’n moment zit vaak ook een ouder die thuis al maanden of misschien jaren oefent, zonder druk, met veel geduld en eindeloos vertrouwen.

Daarom vandaag waardering voor beide.

🧡 Voor opa’s en oma’s die er liefdevol zijn.

🧡 Voor ouders die elke dag opnieuw kleine stapjes zetten.

Samen vormen jullie het team rondom een kind.

opvoedenzonderdruk

03/06/2026

Vanochtend werk ik thuis 🍵🐾
Met uiteraard een kop thee binnen handbereik en mijn vaste maatje naast me… die vooral heel goed is in slapen op een stoel alsof hij keihard meewerkt 😉

Vanmiddag weer afspraken in de praktijk, gesprekken met ouders die zich zorgen maken over het eetgedrag van hun kind. Kinderen die weinig eten, eenzijdig eten of waarbij eten thuis veel spanning geeft.
Samen gaan we aan de slag in kleine stapjes, rust en begrijpen wat er speelt 🧡

Nu eerst verder hier met leuke dingen!
Ben jij eigenlijk ook team thee? Of ga je voor koffie? 🍵☕

30/05/2026

29/05/2026

Kipnuggets zijn gezond🧡

Oké!...  voordat je denkt: “Bianca, wat zeg jij nou?! 👀🫣 Ik bedoel niet dat kipnuggets ineens het meest voedzame eten op aarde zijn. Maarrrr... bij een kritische eter kijk ik vaak eerst naar iets anders:

Eet een kindje überhaupt? Want een lijfje heeft energie nodig. Om te groeien, spelen, leren en te ontwikkelen.
En als een kindje eten spannend, moeilijk of overweldigend vindt, dan telt eerst iets anders:
—> veilig eten❣️
Eten dat lukt, eten dat vertrouwd voelt en eten waarbij er geen strijd is, spanning gevoeld wordt of tranen ontstaan.

Dus nee, gezond of ongezond is dan vaak niet de eerste vraag! De eerste vraag is: “Wat heeft mijn kind nodig om überhaupt te eten?”
En soms zijn dat kipnuggets.

Dat betekent niet dat je opgeeft of dat je iets verkeerd doet en ook echt niet dat je kind ‘voor altijd zo blijft eten’.
Het betekent dat je aan de slag gaat vanuit veiligheid.
En ondertussen kun je blijven oefenen met nieuw eten. Kleine stapjes zetten. Spelen met eten. Nieuwsgierig maken.
Maar veilig eten mag blijven bestaan.

Dus als jouw kindje vandaag kipnuggets eet? Dan mag je weten dat jij het zéker niet verkeerd doet!🧡

Nu ben ik wel benieuwd... wat is bij jullie thuis het eten dat altijd lukt?

04/04/2026

(Paas)eitjes. Overal. 😄

(In de tuin, op tafel, onder de bank... En over 3 weken nog eentje in een jaszak…)

En ergens tussendoor…
een kind dat denkt: “Hmm… dit weet ik nog niet zo goed… misschien vind ik het een beetje spannend, of weet ik nog niet of ik het lust…”

En weet je? Dat is helemaal oké 💜

Juist op zulke momenten gebeurt er iets belangrijks. Een kind voelt, twijfelt, kijkt… en bepaalt van binnen wat wel of niet lukt.
En dát is precies waar leren eten begint.

Niet moeten, niet aandringen, maar je kind zelf de regie laten houden.

Dus... of jouw kind:
🥚 enthousiast op zoek gaat en proeft
🥚 eerst alleen kijkt en ontdekt
🥚 of het nog even laat liggen

Het is allemaal goed!

Want leren eten gaat niet in grote sprongen, maar in kleine, veilige stapjes (soms net zo goed verstopt als paaseitjes 😉)

En misschien nog even dit… 💜
Paaseitjes horen óók gewoon bij Pasen. Geen goed of fout, geen alles-of-niets.

Ik wens je fijne, ontspannen Paasdagen! 🐣💜