Met Verlies Niet Verloren

06/03/2026

Verlies ervaren we allemaal. Het verliezen van een baan, een scheiding, het overlijden van een dierbare of het verliezen van het vertrouwen in je lichaam door ziekte. Maar hoe ga je daar in een organisatie of als leidinggevende mee om? Hoe steun je een collega die in ‘zwaar weer’ verkeert? Is er genoeg aandacht voor dit soort situaties?

Rouw is altijd een actueel thema. Hoe bied je hulp aan iemand die een dierbare verloren heeft?

Rouw is keihard werken

Iedereen ervaart rouw op zijn eigen manier én in zijn eigen tempo. Het is geen griepje waarvan je geneest. Rouw is keihard werken en je kunt geen tijdstip aanwijzen waarop jij vindt dat iemand er maar klaar mee moet zijn.

Helemaal ‘killing’ is de uitspraak dat je je verdriet ‘een plekje moet geven’. Kan iemand mij vertellen waar ik dat ‘plekje’ in vredesnaam vinden kan?

Wordt het leven voor jou gemakkelijker als ik die vraag met ‘ja’ beantwoord? Stel je die vraag dan voor jezelf? Of om mij te steunen?

Als je rouwt word je geconfronteerd met stress, angst, verdriet, boosheid, verzet en nog veel meer. Belangrijk is dat deze emoties een uitweg vinden. Vergelijk het met een ballon die je in een emmer met water duwt. Die ballon wil er úit, die wil naar boven…….

Lees verder door op de onderstaande tekst te klikken.

Bij rouw is het geen kwestie van herstellen en het is ook geen psychische aandoening. Je kunt er wel behoorlijk ziek van zijn. Soms helpt werken juist om een ingrijpend verlies te overleven. Maar dan moet er op de werkvloer wel een cultuur van erkenning,

20/02/2026

25/01/2026

Het leven wacht niet. De karavaan trekt verder, of je instapt of blijft staan. Want soms is wachten geen trouw, geen geduld, geen diepte, maar uitstel van leven. En soms is het moedigste wat je kunt doen, niet blijven hopen op het juiste moment, maar durven oversteken terwijl het water nog stroomt……. 🤍

12/01/2026

Pakkende woorden van Sinan Can
‘Rouw begint niet altijd waar het leven eindigt…..’

https://www.instagram.com/p/DTWSPDDjY5_/?igsh=NGYzYXl3NGJvMHd4

22/02/2025

Wat een mooi initiatief *the walk of Grief*. ‘De deur uit. Lucht krijgen. Na de dood van hun zoon Mees was wandelen voor Annemoon en Arjan van levensbelang. Nu is daar hun Walk of Grief, een route op Terschelling voor iedereen die rouwt.’

In de Mezza (bijlage bij de zaterdag editie van het AD) een mooi interview van journalist Jorinde Bender. Zij liep een stukje mee.

13/02/2025

Is ze niet mooi? Deze prachtige ‘pocket stone’ of ‘bescherm-engel’? Of je nou een stressvolle dag hebt, een spannend examen, je eerste rijles, of een moment waarop alles even te veel lijkt, jouw ‘guardian angel’ herinnert je eraan dat je sterker bent dan je denkt 🤍. Ze is in hars gegoten en past onzichtbaar in de palm van je hand, in je broekzak of reist met je mee in je tas. Binnenkort meer……

20/10/2024

Ik had dit zelf op te lossen... [nieuwe blog online]

Het verlies van een dierbare die je aan de dood bent kwijtgeraakt gaat gepaard met intens verdriet. Voor mij leek het vaak wel een bodemloze put. Ik hield zielsveel van mijn man, maar hij kan mijn liefde niet meer beantwoorden, hij kan zijn liefde niet meer tonen.

Alles wat gezegd is en alles wat niet gezegd is, bijvoorbeeld tijdens de ziekte die voorafging aan zijn dood, weegt zwaarder na zijn dood. Gevoel van tekortgeschoten zijn, gefaald hebben in zijn laatste uren, schuldgevoelens, egoïsme soms zelfs, dat ik ben blijven rennen in de ratrace van ons dagelijks bestaan (overleven soms), de confrontatie soms niet aandurven, het uitzichtloze van zijn ziekte niet durven delen, zijn naderende dood niet echt benoemen.

Wroeging ontstond later, over dingen die we samen hebben doorgemaakt. Ik was ermee omgegaan op de voor mij, toen beste manier en met de mogelijkheden die wij...

Deze nieuwe blog verder lezen? Klik op de onderstaande foto.

Foto: wandelen door de duinen van Texel

Het verlies van een dierbare die je aan de dood bent kwijtgeraakt gaat gepaard met intens verdriet en rouw.

26/03/2024

"Hoe doe je het?" vroeg het konijn.

"Doe wat?" antwoordde de zonnebloem.

“Sterk blijven na alles wat je hebt meegemaakt.”

"Ik weet niet wat je bedoelt!" riep de bloem. “Wil je het uitleggen?”

‘Nou, je hebt het verdragen dat de vogels in je zaden pikten en je werd vertrapt toen je klein was. Je hebt allerlei dingen bestreden die je bladeren zouden verwoesten en de zwaarste stormen hebben doorstaan. Maar hier ben je, lang en sterk en mooi. Ik bewonder je. Wat is jouw geheim?"

“Aha, nu begrijp ik het! Draai gewoon je gezicht naar het licht dat hoop en liefde uitstraalt, dan kun je alles aan wat het leven je te bieden heeft.”

“Hoe vaak moet ik dat doen?” vroeg het konijn.

‘Elke dag,’ antwoordde de bloem, en hij hief zijn hoofd naar de zon.

Originele kunst en kort verhaal - Lizzie Jayne

09/10/2023

Alle weekend bestellingen weer de deur uit! 🙏 🌻