16/10/2024
RISICO NEMEN | Ik ging tegen "de regels" in. De laatste echtscheiding die ik in de rol van mediator heb begeleid kwam gister tot een einde.
Hoewel cliënten denken dat het met de papieren "geregeld" is, begint de oefening daarna pas echt. Het is een intens proces voor partijen om daarna in het oefenveld van het collegiale ouderschap terecht te komen en die dans met open hart te blijven dansen.
Afhankelijk van
- hoe de breuk ontstaan is,
- of verliezen gedragen kunnen worden,
- hoe groot het verlangen is het goed te willen doen,
- hoe sterk en dienend overlevingsstrategien -in het nu- zijn,
- of je jezelf toestemming geeft om het niet te weten, een stap terug te doen,
is dat dansen -al dan niet (direct)- haalbaar voor partijen.
Je kunt aan rouw geen tijdlijn hangen en toch denk ik aan: twee keer de seizoenen rond. In die tijd is het zoeken, uitreiken, samen, alleen en samen-alleen.
Ben je in staat om onrecht te voelen? Daarmee te zijn en te rouwen?
Ben je in staat te voelen, te praten, aanwezig te zijn, te blijven en herstel van vertrouwen een podium te geven? Dat gaat nooit over de ander, alleen maar over jezelf. Ben je in staat jezelf (stukje voor stukje) op te halen, zonder al teveel afleiding? Soms bereid over je eigen schaduw te stappen? Uit te reiken en je hart te blijven brengen? Of te begrenzen. Ondanks de pijn die het brengen of begrenzen je geeft.
Wat je brengt in dat proces is van belang.
Waarbij gedrag een nieuwe taal geeft met eigen interpretaties.
Mijn vrienden heb ik het afgelopen half jaar meegenomen in dit proces. Van rouw en verlies. Is het een advies aan andere collega's? Zeker niet.
"Je bent niet neutraal",
"Het is de lamme die de blinde helpt", "Wat waren die vrienden je in de eerste plaats waard als je dit risico neemt".
Daan? Ja.
Wat bewoog je?
Side note: 3 woorden, in 1 vraag: om van oordeel naar nieuwsgierigheid te komen.
Mijn vriendschappelijke integriteit én geloof in eigen talent. En, ook: ik had iets te redden. Waar dat in eigen situatie meer tijd en innerlijk werk vraagt -goed scheiden-, wilde ik misschien mijn pijn verzachten en mezelf laten zien, dat het niet waar is. Dat mijn recentste overtuigingen niet waar bleken. Dat ik alles waar ik jarenlang in geloofde niet naar mijn interne schredder hoefde te brengen. Ik was simpelweg niet bereid dat -ook- te verliezen.
Dankbaarheid overheerst. Ook voor de samenwerking met Ria Rijntjes, Cinderella Kruijff-Vinke en Tijn Buers Bakker. Met wie ik mijn eerste en laatste scheiding proffesioneel doorliep.
En mijn vrienden? Ik voel trots.
Ik voel dat we elkaar (caring en daring) op een diep niveau hebben leren kennen, de spanning op hebben gezocht, en nieuwe lagen van houden van hebben ontsloten. Dát is door het verlies heen winnen. ⭕️
Dank aan iedereen in het veld die ik onderweg heb ontmoet en op wiens kennis ik verder mag reizen, mijn bestemming hier is bereikt.
Ik neem afscheid: met 🎶🎶.
"Leave this house singing" | United Pursuit.
Dankjewel.
As a two anniversary throwback to Tell All My Friends, This is Leave this House SingingDirected by Wes Caylor, Knoxville, TN 2017"Tell all my friendsMy enemi...