01/06/2023
Op de dag van het kind een post over mijn cliënte, een vrouw van over de 40, die als een klein verloren meisje voor het eerst bij me kwam. Zij is ongezien opgegroeid met een passieve moeder en emotionele vader (bron: ongezien opgegroeid ) . Twee jaar geleden zijn we gestart met coaching. De situatie was toen als op de foto links. Mijn cliënte, het poppetje in het groene jurkje, staat buiten het gezin. Ze staat er wat verloren bij en niemand van het gezin heeft de blik op haar gericht. Twee jaar later, na veel in te hebben gezet op identiteit , inzichten en empowerment staat zij vooraan. Ze staat op gelijke hoogte met haar vader. Moeder en broer staan achter haar. Ze staat nu bij iedereen in het blikveld! Ze kijkt naar de situatie, die zo lang eenzaam en verdrietig was en zegt: ik word krachtig van het varen van mijn eigen koers en ik verdien het om rechtop te staan! Ik mag zeggen hoe ik over dingen denk en hoef me niet schuldig te voelen.”
Iedereen heeft zijn eigen reis in het leven. Deze reis gaat om het kind dat eindelijk gezien wordt. Het zet me meteen weer op scherp als het gaat om mijn eigen ouderschapsstijlen. De gevolgen voor een kind dat zich verwaarloosd of genegeerd voelt zijn groot. Goed om daar zeker vandaag bij stil te staan