21/09/2026
Wat is het intens dankbaar om deskundige en lieve mensen in je netwerk en om je heen te hebben. ❤️
Caiden was gisteren zó slecht. Nul interesse in eten en ja, dan gaat het snel achteruit. 😪
Wat ik elke dag voor andermans dieren inzet, kan ik uiteraard ook bij mijn eigen. Alleen staan eigen dieren zó dichtbij, dat ze een soort van beschermingsmodus aanzetten. Niet het achterste vd tong laten zien, maar versie 2.0; het 'valt wel mee'. Op dat soort momenten vraag ik Amber en/of Jacqueline om af te stemmen. Ook nu met Caiden en daar kwam waardevolle informatie uit dat Caiden nu niet bepaald stond te popelen om het leven en ons los te laten. 🫶 Dit had hij mij in de praktijk laten zien door - hoe wiebel-zwiebel hij ook was - mee te willen nog een klein stukje te lopen. Een vechter is het, wat ook letterlijk zijn naam Caiden betekent: vechter.
Gisteravond was bij mij de wanhoop nabij. Ben al lopend met Noèlle in het veld de energetische koppeling met Caid aangegaan en hem duidelijk verteld hoe de vork in de steel zit; het is nu echt 3 seconden voor 12 jongen en ik ben uit mijn creatieve mogelijkheden om je in de benen te houden. Laat me voelen wat jij voelt, zodat we mogelijk nog opties hebben!
Ik heb de woorden nog niet uitgesproken, of een doof en tegelijk drukkende gevoel links van mijn neus ontstaat. Druk die uitvloeit richting het linker oog én naar beneden naar de eerste twee kiezen in de bovenkaak. De linkerkant van mijn neus krimpt ineen en neemt het hoekje vanmijn bovenlip mee. Duidelijker kan het niet; het is niet de misselijkheid waardoor eten tegenstaat, hij is de druk op de kaak, dáár zit de bron!
8.00 volgende dag, vanochtend dus, aan de telefoon met de kliniek. God, wat ben ik gruwelijk blij met dierenarts Carolien!! Om 9.00u zaten we in haar spreekkamer. Ze weet van mijn energetisch werk en twijfelt geen moment om Caid deze kans qua onderzoek te geven. Ze moet hem voor de foto's narcose geven, iets wat ik zo lang mogelijk buiten de deur heb gehouden, maar nu geen ontkomen aan. Met een lichte roes glijdt Caid - die normaal van top tot teen trilt bij de da - heeeeeeel rustig zijn slaap in. Drie uur later belt ze de uitslag door; er zit een tumor in de linker neusholte! Niet te missen op de genomen foto's.
Tumoren zijn nooit fijn en al helemaal niet in een hondenneus. Die zijn zo complex dat ze niet operabel zijn. Voor nu heeft Caid een injectie prednison gehad, i know een paardenmiddel, maar het geeft hem weer eetlust, laat zwellingen verminderen, is ontstekingsremmend en pijnstillend. En yesssss! Caid heeft zijn eerste happen recovery weer binnen! 🙏🙏
Over twee weken starten we met elixers vanuit de Chinese kruidenleer, daar heeft Amber voor gestudeerd en met succes al ingezet. Bij twee paarden krompen de tumoren en zijn verdwenen. Nu is de stofwisseling van een paard anders dan van een hond, maar ook bij honden zijn er succesverhalen te noemen! 🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀 Ik hoop dat onze laiverd zich bij deze succesverhalen mag voegen! 🙏🙏🙏🍀🍀🍀🍀🙏🙏🙏
Een lang verhaal, excuses, maar ben zo intens blij dat alles in de positieve zin nu samen lijkt te komen!
Dankbaar voor zoveel lieve mensen om ons heen, met zoveel liefde, beterschapsknufs en wensen voor Caid! En zo dankbaar voor de ondersteuning van Carolien, Amber en Jacq, hele dikke dank jullie wel laiverds! 🩵🩵🩵🩵😘😘😘