InZicht

24/12/2025

Kerstavond. Ik merk dat ik vertraag. Eindelijk... Vertragen is waar de winter voor staat. Naar binnen keren. Ik heb de afgelopen tijd veel stilgestaan bij wat voor mij goed voelt. Iets wat ik lange tijd niet kon. Doorgaan, doorbikkelen, voor anderen er zijn. Nu is de tijd dat ik dat doorbreek. Door naar mezelf te kijken. Door patronen te herkennen en te doorbreken. Door mezelf uit te spreken. Door keuzes te maken.
Makkelijk? Nee zeker niet. Zeker het laatste niet: keuzes maken, voor mezelf, nee dat is absoluut niet makkelijk.
Toch doe ik het steeds meer. Een keuze is al gemaakt; per januari ga ik deels weer in loondienst. Daarnaast blijf ik actief als coach en sparringspartner. Waar ik energie van krijg, daar ga ik me de komende tijd op richten. Mijn lieve dochter (met stip op nummer 1), familieopstellingen, coaching, hr advies en verdere eigen ontwikkeling.

Heb je dus een vraagstuk: laat het me gerust weten.

Voor nu: fijne feestdagen. In gun je vertraging, stilstand, reflectie en een heel fijn samenzijn.

06/12/2025

Ons huis te koop! Op naar nieuwe avonturen!

Het voelt bijzonder om ons huis te koop te zetten, de plek waar onze kinderen opgroeien. Waar we in 2018 met liefde een (mantelzorg)woning bouwden, zodat we dichtbij konden zijn voor onze dierbaren. Geen kamer is hetzelfde gebleven, het huis groeide met ons mee. Het is een thuis geworden dat we in ons hart meedragen, vol herinneringen die we nooit zullen vergeten.

Toch is voor ons het moment gekomen om deze bijzondere plek los te laten en een nieuw hoofdstuk te beginnen. En nu mag iemand anders genieten van alles wat deze unieke locatie te bieden heeft: twee woningen, een bedrijfsruimte, een koetshuis en een zwembad in de tuin. Een fantastische plek, klaar voor nieuwe verhalen.

15/09/2025

Vandaag waait het een storm. Ik merk ineens dat de overgang van de zomer naar de herfst in volle gang is. Voel jij het ook?

De zomer was vol, intens en mooi. Maar nu fluistert september iets anders. Vertragen. Voelen. Van buiten naar binnen.

Ik merk het in kleine dingen: langere wandelingen, boeken lezen, geraakt worden. Het seizoen nodigt uit tot bezinning. Tot systemisch werk. Tot stilstaan bij wat écht gevoeld wil worden. Zoals je ziet; ik kan enorm genieten van die wind en regen ;-)

Wil jij ook even naar binnen keren? Op mijn site staan weer nieuwe data voor opstellingsdagen.

Voel je welkom. In rust, in verbinding. Precies zoals je bent.

09/07/2025

Zo’n fijne ruimte heb ik. Dit heb ik afgelopen weekend mogen ervaren. Toen ik ben gestart met InZicht was het de bedoeling dat ik hier veel gebruik van zou maken. Toch voelde het nog niet de juiste plek voor mij. De corona periode kon ik daarna inzetten als excuus om geen mensen hier te ontvangen, maar eigenlijk was het vooral ik die mezelf hierin blokkeerde.

Ik heb nu mogen ervaren dat ik het toch echt wel een hele fijne plek vind. Is het perfect? Nee zeker niet. Maar voor mij wel. Ik voel me er thuis tussen de verzameling van allerlei spullen die allemaal hun eigen verhaal hebben. Een ruimte met verhalen en geschiedenis.

En ik heb prachtige opstellingen mogen begeleiden. Ik voel dan ook een enorme dankbaarheid dat ik dit kan en mag doen. 🙏🏻❤️

Ben je ook nieuwsgierig naar wat een opstelling voor jou kan doen? Of heb je andere vragen op het gebied van persoonlijke ontwikkeling? Kom gerust een bakje koffie / thee drinken. Kun je gelijk deze ruimte ervaren.

01/07/2025

Wilma Wind-hofsink Nije Leije

25/06/2025

Tijdens een wandeling met de honden deze week ben ik diep in gedachten verzonken. En dan valt me ineens iets op. Ik zie een veld met bloemen. Er verschijnt een glimlach op mijn gezicht, want ik zie iets in mijn ogen grappigs en prachtigs tegelijk. Tussen de verschillende kleuren, blauw, geel, roze en wit staat één opvallende bloem. Felrood. Krachtig. Anders. Ik móet even stilstaan…

Lees verder via de link in de comments

18/06/2025

Zij is mijn spiegel

In haar ogen zie ik
meer dan alleen haar blik.
Ik herken stukjes van mezelf
die ik ooit zachtjes wegstopte.

Tussen ontbijt klaar maken
en bedtijdverhalen fluisteren
spiegelt zij mijn onrust,
mijn gemis, mijn verlangen.

Niet omdat het wordt gevraagd,
maar omdat ze zo puur is,
zo eerlijk, zo voelend,
zoals ik ooit was.

Ze raakt iets ouds in mij aan,
een stilte uit mijn lijn,
waar moeders wel zorgden,
maar vaak niet écht konden zien.

Tot ik haar kreeg.
Tot zij mij spiegelde.
En ik voelde: het is tijd
om het anders te doen.

Door terug te kijken,
vond ik mijn plek.
Liet ik los wat niet van mij was,
zodat ik er kon zijn. Echt.

Loslaten werd thuiskomen.
Voor mij. Voor haar.
Voor alles wat nog komt.

10/06/2025