30/07/2025
Soms staat het leven ineens stil.
Zonder aankondiging. Zonder plan.
En soms duurt dat langer dan ik had gedacht, of eigenlijk, had gehoopt.
Mijn gezondheid gooit roet in het eten.
Werk, ambities, deadlines verdwijnen tijdelijk naar de achtergrond.
Niet omdat ze niet belangrijk zijn, maar omdat mijn lijf aangeeft: nu even niet.
In plaats van vooruitkijken, leef ik met de dag.
Ik voel wat er echt toe doet.
Wie er toe doen.
Juist in lastige tijden leer je veel.
Over jezelf.
Over anderen.
Over waar je op kunt bouwen.
Ik hoop er na de zomer weer volledig te zijn.
Tot die tijd vertrouw ik op de steun van de mensen om me heen - en dat is veel waard.
Mijn bullsh*tfilter heb ik voorlopig aan de kant gezet.
Dit is gewoon even hoe het is.