Opendenken.nl Filosofisch Practicus

08/04/2020

Lieve mensen, wellicht hebben jullie mijn boekje en de recensie daarover al eens gezien. In deze tijd word ik behoorlijk "getest" op mijn eigen gedachten, hoe ze heen en weer vliegen met alle vragen van dien. Ik merk dat het delen daarvan met anderen voor mij louterend werkt en dat ik vervolgens weer met een milde glimlach mijzelf, de ander en de dag beleef. Het boekje en de vragen daarin hebben in deze tijd een nóg andere dimensie gekregen. Wellicht is het een idee om het in deze dagen als cadeautje te sturen naar mensen die "worstelen" met hun alleen zijn? Het boekje is verkrijgbaar onder andere via de lokale boekhandel of bij bol.com. Kosten 12,50.
Mocht je behoefte hebben om eens met mij van gedachten te wisselen, altijd welkom.
Heb het goed allemaal.
Stay safe & be wise.

19/11/2019

Mijmeren en je denken "oprekken", wat dit boekje hoopt te doen, is van alle dag, alle dagen zonder dat tijd een rol speelt.
Mijmeren in het dagelijks leven.

23/02/2019

12/10/2018

Mijmeren in het dagelijks leven.
Te bestellen via uw lokale boekwinkel of webwinkels als ako.nl, bol.com en managementboek.nl

Laatst zei iemand: ‘Ik loop met mijn ziel onder mijn arm.’ Een prachtzin. Een zin die vragen oproept en nieuwsgierig maakt. Wat heb je dan onder je arm? Zo’n zin kan het begin zijn van een gesprek; een gesprek waarin je meandert door de taal van het denken om uit te komen bij de kern van het denkproces.
Onderstaand een paar zinnen over het boekje zoals de uitgever het heeft verwoord.
"In Mijmeren in het dagelijks leven staan vragen onderverdeeld in onderwerpen als 'Wie ben je?', ‘Vrijheid’, 'Oké of niet oké’ en ‘De kunst van leren’. Ieder onderwerp wordt door de auteur ingeleid. De vragen kunnen zowel in werk- als privésituaties gesteld worden. Ze dagen de lezer uit, juist omdat er per pagina slechts 1 vraag wordt gesteld, om alleen of met anderen door te denken. Een boekje dat uitnodigt tot een ontdekkingsreis van denken en mijmeren. De tekeningen van dagelijkse situaties versterken de tekst en maken het prettig en licht om te lezen."

10/04/2017

Soms zijn er van die citaten die je direct meeslepen om bij de laatste zin je te laten grijnzen. Hieronder zo'n citaat van Emile Cioran:

"Toen ik op een laat uur door deze laan wandelde, viel er een kastanje voor mijn voeten.
Het geluid waarmee hij openbarstte, de weerklank die dat in mij opwekte,
En de ontstentenis die in geen verhouding stond tot dat nietige voorvalletje,
Stortten me in het wonder, in de dronkenschap van het uiteindelijke,
Alsof er geen vragen meer waren, alleen nog antwoorden.
Ik was dronken van duizend onverwachte waarheden,
Waarmee ik niets wist te beginnen. Zo bereikte ik bijna het allerhoogste.
Maar ik achtte het raadzamer mijn wandeling voort te zetten."

29/04/2016

Wat een vraagteken? of uitroepteken! vermag

Een ? kan keuze geven
Een ! dwingen

Een ? kan openen
Een ! vastzetten

Een ? kan verwonderen
Een ! stellen

Een ? kan luisteren
Een ! overstemmen

16/03/2016

http://www.nachtvandefilosofiedenhaag.nl/
Donderdagavond 14 april vindt de Nacht van de filosofie plaats in Den Haag. Voor de eerste keer georganiseerd. Er zijn mooie lezingen. Goede sprekers en debatten. Fantastisch initiatief van Esther Didden, de organisator. Zie aankondiging hieronder. Kaarten zijn te koop via de website.
Ik ben gevraagd het filosofisch spreekuur te houden, samen met een collega.

Denkers van naam en aanstormend filosofietalent geven lezingen, workshops of houden spreekuur. Het thema van dit jaar is ‘Over de grens’.

11/11/2015

De waarde van imagination ...

Vandaag stond de wereld even helemaal stil.
Voor Stichting de Regenboogboom bezochten we vanmorgen één van de ziekenhuizen, waar we vaak komen. Een meisje van rond de 10 jaar lag op haar bed. Vader en later moeder en tante waren er ook en twee verpleegsters om het infuus in haar arm te vervangen. De plek waar het meisje het liefste was ? Het ziekenhuis … van snoep en fruit gemaakt en ze droomde verder met een grote glimlach en soms hardop lachend. Haar bed was van chocolade en hing aan bananenschillen te schommelen. Het infuus vond ze eng en dat zei ze. De lieve verpleegsters stopten er toen even mee en het meisje nam ook hen mee in haar droom. De prik van het infuus was van drop en als het prikte, proefde ze de drop. Iedereen in de kamer was met haar in haar droom en de wereld stond voor ons allemaal even helemaal stil.

06/08/2015

Teruggekeerd van mijn wandeltocht (de vijfde) naar santiago de compostela, deze keer vanuit porto.
Voor mij de ultieme vorm van vrijheid. Bijzondere ontmoetingen, bijzondere woorden, fysiek afzien, doorgaan (ultreia!), bescheiden leven, luisteren, de laatste o zo zware kilometer van de dag, genieten van de koude douchestraal ...
Ik voel me weer gelouterd en ga monter verder.

05/03/2015

Ontmoet je wel eens mensen die bij iedere vraag weten hoe in woorden te reageren? Vooral met een lange woordelijke reactie. Het is niet noodzakelijkerwijs een antwoord op de vraag, het is gewoon een lange reactie.

Ik kan daar soms met bewondering naar luisteren. Wauw, wat knap. En soms denk ik, wat zeg je nu eigenlijk ? Naar welk deel van je woorden wil je dat ik luister ? Of gaat het je daar helemaal niet om ?

Soms laat ik het voor wat het is. Soms laat ik me overrompelen door hun woorden en soms vraag ik door “wat bedoel je precies ?” Op die laatste vraag komt dan vaak de reactie “nou, dat heb ik je toch net verteld ?”
“O ja ?”

24/12/2014

Vanavond is het kerstavond en morgen eerste kerstdag. Ik moet nog boodschappen doen en het is al weer bijna 12.00 uur. Dat wordt nog rennen.
Ik lees een gedicht van Wislawa Szymborska. "Het is zo gegaan dat ik hier ben en kijk" ... Het gedicht waar deze zin in voorkomt, staat hieronder. Het heet "Een titel hoeft niet". De eenvoud van de woorden en de inhoud van haar overpeinzingen stemmen mijn eigen gedachten. Er is veel moois om me heen. Ik wil dit gedicht met jullie delen. Gewoon zomaar. Wellicht worden jouw gedachten ook net zo geprikkeld als die van mij.
Heb het goed met de feestdagen.

Een titel hoeft niet

Hier zit ik dan onder een boom
aan de oever van een rivier,
op een zonnige morgen.
Een nietige gebeurtenis
die niet de geschiedenis ingaat.
Het zijn geen veldslagen en pacten
waarvan de motieven worden onderzocht,
of gedenkwaardige tirannenmoorden.
Toch zit ik aan de rivier, dat is een feit.
En nu ik hier ben,
moet ik ergens vandaan zijn gekomen
en daarvoor
op nog vele andere plaatsen zijn geweest,
net zoals veroveraars van landen
voor ze aan boord gingen.

Zelfs een vluchtig ogenblik heeft een rijk verleden,
een vrijdag voor een zaterdag,
een mei die aan juni voorafging.
Het heeft zijn eigen horizons,
even werkelijk als in de veldkijkers van bevelhebbers.

De boom is een populier die hier al jaren wortelt.
De rivier is de Raba die langer stroomt dan vandaag.
Het paadje is niet eergisteren pas
door de struiken gebaand.
Om die wolken te kunnen verjagen,
moet de wind ze eerst hierheen hebben gewaaid.

En hoewel in de buurt niets groots gebeurt,
is de wereld daardoor nog niet armer aan details,
niet minder gefundeerd, niet zwakker gedefinieerd
dan toen volksverhuizingen haar in hun greep hielden.

Niet alleen geheime komplotten worden in stilte gehuld,
niet alleen kroningen gaan van een gevolg van oorzaken vergezeld.
Rond kunnen niet alleen de jubilea van opstanden zijn,
maar ook de omspoelde steentjes aan de waterkant.

Dicht en verstrengeld is het borduursel van de omstandigheden.
De steken van de mier in het gras.
Het gras dat aan de aarde is genaaid.
Het golfpatroon waardoor een twijgje wordt geregen.

Het is zo gegaan dat ik hier ben en kijk.
Boven me fladdert een witte vlinder in de lucht
met vleugeltjes die alleen van hem zijn
en over mijn handen vliegt zijn schaduw,
geen andere, niet zomaar een, alleen de zijne.

Wanneer ik zoiets zie, verlaat me altijd de zekerheid
dat wat belangrijk is
belangrijker is dan wat onbelangrijk is.

Wislawa Szymborska (vert. Gerard Rasch)