22/05/2023
Dit is de laatste blog die ik doorplaats op Facebook. Dat geldt natuurlijk ook voor eventuele personeelsadvertenties en ander, zakelijk nieuws. Ik doe steeds minder - en het was al niet zoveel - met de zogenaamde 'socials'. Vind er al sinds het begin het mijne van, dat ik in dit geval wil laten zeggen door psycholoog Thijs Launspach. Die heeft er verstand van, en meerdere boeken over het vernietigende effect van 'sociale media' geschreven: "Je zit in een situatie waarin de meest uitbuitende technologie die we ooit hebben bedacht, grenzeloos in je leven aanwezig kan zijn. Daar wordt in Nederland veel te weinig over gepraat. Er heerst een vreemd soort gelatenheid".
Ik doe daar niet 'gelaten' over. Pas mijn gedrag aan. Het is zoals met het al dan niet kiezen voor biologisch eten, de plofkip, wilde zalm in plaats van pangasius, het scheiden van afval en het zoveel mogelijk vermijden van batterij-gebruik.
De domme oppervlakkigheid bij (te) veel gebruikers van Facebook, kan verziekend zijn voor persoonlijke relaties en de manier waarop je in het leven staat. Ik zie het meer dan eens voor mijn ogen gebeuren. Misverstanden en frustratie. Het gebrek aan wezenlijke interesse. Te doorzichtig. Te plat. De gespeelde verontwaardiging, dan wel de complimenten en de duimpjes voor de bühne. Verslaafd maken en verslaafd zijn.
De weinige mooie, betekenisvolle momenten - inderdaad, die zijn er ook - worden daardoor ernstig overschaduwd. Daar moet je niet aan willen bijdragen. Vandaar.
Uiteraard kun je mijn stukjes gewoon blijven lezen op www.tonwestphal.nl. En zakelijk gezien blijf je op de hoogte van het weinige dat (welbewust) nog gebeurt op www.nnc.nl.
Te veel. Misschien ook wel te snel. Te kort. De tweede rafelige randen-reis met Rocinante IV bracht mij dit vroege voorjaar, via enkele veeleisende tussenstops in Frankrijk, naar Sardinië en Sicili…
