06/09/2026
Ik krijg regelmatig de vraag of ik het niet erg spannend vind om me zo kwetsbaar op te stellen op fb.
Ja en nee.
De stukjes die ik schrijf komen als vanzelf. Ik denk er nooit over na. Ik realiseer me wel elke keer dat, als ik op 'delen' druk, een stukje van mezelf de wereld in gaat en dat iedereen er in principe een mening over kan hebben. Men kan dan hun eigen s**t over me heen gooien. Wel heel bijzonder dat dit nog nooit gebeurd is. Het 'ergste' wat iemand ooit onder een post heeft geschreven is 'dat ik geen verstand van paarden en geen verstand van kinderen heb'. En weet je, hij had gelijk ook. Verstand heeft er niet zoveel mee te maken. š
Maar nog even over 'kwetsbaar'..... want is dit wel zo? Ik voel t namelijk anders. Waar ik regelmatig over schrijf gaat over mij. En ik voel me (meestal š) verre van kwetsbaar. Alles wat ik meemaak, wat ik voel, wat er gebeurt in mijn leven en in mijn werk zie ik niet als kwetsbaar maar als puur en echt; als een waardevolle ervaring. Verder weet ik, vanuit mān werk maar ook uit eigen ervaring, hoe fijn het is als iemand iets beschrijft wat je herkent. Iets waarmee je worstelt, je mss voor schaamt, je je alleen in voelt. En dan lees je dat je niet de enige bent. (H)erkenning verbindt, je voelt je gezien en gehoord en dat is waarom ik niet alleen schrijf maar het ook met jullie deel.
En als er echt bagger onder een post geschreven zou worden, zou ik t verwijderen. Ik heb niets met negativiteit en ik geloof niet dat dat iets bijdraagt aan een mooiere wereld šš
