01/04/2025
Wie maakt het bed op...........
Een casuïstiek uit de dagelijkse zorgpraktijk, welke perspectieven zijn er inmiddels allemaal in ons dagelijks werk...
Hallo, ik ben Maartje, ik werk al best lang in de zorg al zeg ik het zelf, bijna 10 jaar. Dus ik weet wel wat kan en niet kan. Er wordt steeds meer van ons verwacht en de bewoners hebben steeds meer zorg nodig. Bijna niet te doen, dat vindt de regering ook en daarom moeten wij nu de mantelzorgers vragen om ons te helpen. Nou ik vind dat moeilijk hoor, die hebben al zolang gezorgd en die zijn al zo druk en dan moeten ze nu ook nog weer voor hun vader of moeder blijven zorgen.
Bij ons is nu de afspraak dat de familie het bed moet verschonen. In ieder geval eenmaal per week. Dus dat mogen wij niet meer doen. Super lastig want neem nu Mw. de Vries die heeft maar 1 zoon en die is ook nog ongetrouwd. Die kan ik toch niet vragen? Mw. de Vries zegt ook, nou dat kan Harrie niet hoor. Dat hoefde hij nooit te doen, ik deed zijn bed. Nou haar bed, verschoon ik wel even. Is voor mij maar 5 minuten werk.
“Het moet toch niet gekker worden, nu moet mijn zoon mijn bed verschonen.” Het is te gek voor woorden. Altijd hebben mijn man en ik hard gewerkt, Ik moet veel betalen om hier te wonen en dan moet mijn zoon mijn bed verschonen? Belachelijk! Die jongen kan dat niet eens, ik deed dat altijd voor hem. Gelukkig begrijpt Maartje mij goed, die doet het altijd even, tis ook een werkje van niets. Als dat de zusters moet helpen, dan zijn ze niet erg druk, als een bed verschonen het al oplost.
Wat is er toch aan de Hand?
“Ik kreeg een mail van het huis waar mijn moeder woont, dat ze vanaf nu verwachten dat je als mantelzorger het bed verschoont. Prima, geen enkel probleem, ik kom toch iedere donderdagavond, gaat het in een moeite door. Maar toen ik het bed af wilde halen, zei moeder: Nee dat hoef jij niet te doen. Maartje doet het wel bij mij, want een bed verschonen is geen mannenwerk."
Nou ja prima, maar ik begrijp het niet. Doen ze het toch zelf, zal het wel meevallen met die werkdruk. En moeder, die denkt zeker dat ik thuis ook nooit mijn bed verschoon. Nou zeker wel, dat kan deze jongen prima.
Wordt er niet te veel NIVEA (Niet Invullen Voor Een Ander) gebruikt???
Maartje loopt nog maar een stapje harder en Harrie denkt dat het nog wel meevalt in de zorg.
Wat zou jij doen als je Maartje was? Ook maar even snel verschonen of het gesprek aangaan met Mw. De Vries?
Want wat als de andere mantelzorgers merken dat je afspraken niet na hoeft te komen? Ga je dan strak weer alle bedden verschonen? Of maak je uitzonderingen?
Ga jij samen met je collega's wel het gesprek aan om de zorg samen te gaan doen?
