Your Assistant

03/08/2021

Boodschap van algemeen nut!

Deze kreet klinkt bij de aankondiging van de reclameboodschappen op de Belgische zender. Ik ga ‘m wat breder gebruiken, ter leering en vermaeck.
Mijn vrije tijd gaat niet alleen op aan luchtig vertier, maar ook regelmatig aan wat serieuzere dingen. Een hiervan wil ik graag delen omdat het wat mij betreft zeker van algemeen nut is.
In een van mijn zoektochten heb ik kennis opgedaan over wat kan helpen als je een dip hebt en waarom dit zo is. Mijn eureka-moment kwam toen ik las dat je het brein kan foppen en zo dus je stemming kan sturen. De sleutel is je verbeelding. Het brein maakt namelijk geen onderscheid tussen gedachten en de daadwerkelijke situatie. Eenvoudig gezegd volgens deze methode: wat je denkt is waar en brein en lichaam nemen dit over.
Een relaxoefening die ik kon luisteren, zat er als voorbeeld bij. Meegenomen op het stemgeluid van de verteller, was ik In mijn verbeelding op een tropisch strand, voelde de wind door mijn haren, rook het water en het zand. De zon scheen heerlijk warm op mijn huid. Verder mocht ik deze idyllische plaats aanvullen met wat ik maar wilde.
Ondanks mijn scepsis was ik vrijwel dagelijks op het strand te vinden, dat ik volledig aan mijn wensen had aangepast en waar dus ook een Mc Donalds was.
Ik weet zeker dat dit een wetenschappelijk beproefde methode is! Want hoe is anders te verklaren dat ik sindsdien al 2 x een grotere maat bikini heb moeten kopen…….

Ingrid de Ronde-Nouwen

18/06/2021

Mij niet bellen!

“Oh, dus jij werkt voor een callcenter.” Deze zin triggert m’n “NEE-button” meteen! En niet alleen omdat Your Assistant geen callcenter is, maar ook omdat ik er een hekel aan heb als ik ongevraagd wordt gebeld door dergelijke partijen. Toch probeer ik er vaak een gezellig of in ieder geval fatsoenlijk gesprek van te maken omdat het me vreselijk lijkt om steeds nul op het rekest te krijgen als je iets wil aanbieden of laten doneren.
Het doet me denken aan de avond bij ons thuis dat er een vertegenwoordiger was met een supersonische stofzuiger. Via een kennis waar hij al was geweest, kwam hij bij ons terecht. Alles uit de kast! Zelfs het beddenmatras werd gestofzuigd om vervolgens via een zwarte filter te bewijzen hoe vies we sliepen en dat dit stukken beter kon! De vriendelijkheid die ik probeer in te zetten bij callcentergesprekken, heeft mijn moeder van nature en daar werd meneer de stofzuigerverkoper in ondergedompeld. De uren verstreken en de man werkte gelikt toe naar zijn slotpleidooi. En toen kwam de anticlimax; “nee, we kopen geen stofzuiger….”. Nijdig zwijgend heeft hij zijn spullen gepakt en de voordeur achter zich dichtgetrokken. Zich ongetwijfeld de hele weg naar huis afvragend welke signalen hij had gemist.
Dus mocht je me bellen en ik sta je vriendelijk te woord, dan kan het zomaar zijn dat ik je op het verkeerde been zet. Dat zit in de familie!

geschreven door Ingrid de Ronde-Nouwen

22/04/2021

Mijn complimenten!

Pas werd op kantoor een prachtige bos bloemen bezorgd met een kaartje eraan, waar we blij van werden. Een blijk van waardering over en weer, is goed voor de onderlinge verstandhouding omdat het verbinding met elkaar, weerspiegelt.
Fan als ik ben van onderzoeker Brené Brown, kijk ik regelmatig Ted-talk van haar op Youtube. Ze heeft onderzoek naar verbinding gedaan en ze omschrijft het als de reden waarom we hier zijn, zo essentieel is het. Mensen met eigenwaarde, die hun kwetsbaarheid omarmen, maken als vanzelfsprekend verbinding, van daaruit geven en ontvangen ze waardering. Dat zorgt voor gezonde relaties, waarin je jezelf kunt zijn.
Ontvangen van een compliment is een kunst. Als mensen er geen weg mee weten, wordt het verlegen weggewoven. Ook waardering uiten is een kunst. Als het gebaar niet in passend is bij de situatie, dan hebben we kritiek (behalve als er chocolade wordt gegeven 😉). Laten we ons zeker niet inhouden door de kleine kans dat het misgaat, daar is waardering veel te belangrijk voor!
Dus complimenteer in overvloed, je partner, vriend(innen), collega’s en je kinderen. Maar misschien niet zoals ik pas deed: de paasbrunch was aanstaande en mijn moeder kwam. Ik wilde rust in de tent, een goede sfeer en wat hulp bij de voorbereidingen. Dus schreef ik in de gezinsapp mijn wensen en zei dat er een “envelop met inhoud” klaar lag. De brunch was top! En toen ging de envelop open en zat er een briefje in met “Ik ben trots op je, kus mama”. Ai!

Ingrid de Ronde-Nouwen

02/04/2021

Fijne Paasdagen!

Een paar weken terug was alles nog kaal en winters buiten. Nu de zomertijd is ingegaan, de natuur als het ware opstaat en de zon vaker tevoorschijn komt, wordt het weer licht! Aankomend weekend is het Pasen en hoe je dit ook viert, deze periode staat in het teken van nieuw leven. Tijdens mijn rondje met de hond zie ik de bloemen ontkiemen, lammetjes in de wei en ganzenkuikens achter hun moeder. Blij adem ik mijn longen vol lucht; er gaat geruststelling van uit wat mij betreft; the circle of life trekt zijn vaste baan, crisis of niet.
Ik rits m’n jas dicht, ’t is best nog koud! Even heb ik een flash back naar 1981; m’n lila jurkje tot op de knie, witte kanten sokjes en zwarte lakschoentjes, speciaal voor deze feestdag. Met de hele ochtend koude benen, want ook toen maakte 1 zwaluw nog geen lente. Thuis werd dat goedgemaakt door een maillot en een gezellig gedekte tafel met etenswaren, net wat royaler dan op een doorsnee zondag. Deze traditie zet zich voort; ik hoop met mijn gezin gezellig te eten, maar ook een moment stil te staan bij het ontwaken van nieuw leven!

Ingrid de Ronde-Nouwen

10/03/2021

Testosteron

Voor gezellige meidenpraat heb ik gelukkig mijn collega’s, thuis gaat het zelden over damesdingen. Ons mannengezin is gevuld met testosteron. Ze slaan elkaar nog net niet de hersenpan in voor de laatste gehaktbal aan tafel, maar de krachtmetingen zijn talrijk! Oudste traint voor een baan bij Defensie en een vriend van ons, veteraan pur sang, coacht hem bij de voorbereidingen en dus worden twee keer per week touwen geknoopt, coördinaten uitgezet, gewichten geheven en parcoursen gelopen. De mannen uit onze omgeving die van deze plannen horen en reeds gediend hebben, vertellen stoere verhalen over hun eigen vervulde plicht. Afzien ja! Blaren, kou, honger en straf (want schoenen niet gepoetst). Po**en into the woods, natte kistjes en daardoor schimmeltenen. Geweren, tanks en camouflage. Maar bovenal: kameraadschap! En dat laatste brengt een zweem van heimwee in de ogen van de vertellers.
Voor zijn sollicitatie moesten alle diploma’s van zoonlief, behalve zijn strikdiploma, worden gestuurd en daarmee kwam de doos met spulletjes van de kindertijd op tafel. Ik grabbelde naar de babyslofjes, zoon naar de foto’s van zijn judowedstrijden. Oh, en daar is ook het boek met verhaaltjes voor het slapen gaan. Gekregen van opa, die het ooit scoorde op de rommelmarkt van het klooster. Vertederd sla ik het open en lees “Klaas Vaak en de natte verrassing…” Hmmm. Voorspellend? Dan hoop ik voor hem op iets leukers dan met natte sokken in z’n legerslaapzak!

Ingrid de Ronde-Nouwen

19/02/2021

De onesie

Nu er veel wordt thuis gewerkt, wil ik het even hebben over een kledingstuk dat hierbij past wat mij betreft: de onesie! Vaak uitgevoerd in fleece of flanel, oversized en soms met capuchon. Lange rits, afgezet met boorden aan mouwen en broekspijpen en heerlijk warm. De joggingbroek valt hierbij in het niet, qua comfort en knuffelgehalte. Het enig nadeel vind ik dat het koud is tijdens toiletbezoek voor de vrouwen, want dat zit je half ontkleed op de pot.
Zelf heb ik er al jaren een en sinds afgelopen Sint zelfs twee; een roomwitte en een roze. Zodra ik denk dat het kan, wurm ik me uit me spijkerbroek, in mijn onesie tot het tijd is om te gaan slapen. Heb ik niets bijzonders, dan stap ik ’s morgens eerst weer in dit comfort voordat ik me aankleed voor de dag. En voordat je denkt; “dat is niet sexy voor haar man om tegenaan te kijken!” Wees gerust, want A) echte schoonheid zit van binnen en B)……. hij heeft er zelf ook een!!
We wonen buiten de kern van ons stadje, dus als ik de hond ga uitlaten, hout voor de kachel pak of de was ophang, doe ik dat ook in mijn onesie. De konijnen langs de bosrand hoor je er niet over en verder is er nooit iemand die het ziet. Nou ja, bijna nooit dan. De buurman trof mij ‘ns op het veld tijdens het uitlaten van de honden met dat ding aan en verzuchtte: “jou zullen ze ook niet stelen…”
Ik heb m’n tong naar hem uitgestoken en ben hard weggelopen. Op mijn crocs!

Ingrid de Ronde-Nouwen

20/01/2021

Ollie!

Het nieuwe jaar is net begonnen en ik krijg er altijd een opgetogen gevoel van, zelfs in deze tijd. Want buiten het feit dat ik natuurlijk stilsta bij corona, voel ik me nog steeds dankbaar dat mijn bestaan tot nu toe nauwelijks te lijden heeft gehad onder de crisis. Dit in tegenstelling tot legio andere medelanders. Om iets bij te dragen, ben ik postmaatje geworden via het Ouderenfonds, https://www.facebook.com/ouderenfonds, waarbij ik wekelijks vrolijke post stuur over het leven van alledag naar een zorgcentrum voor ouderen (om maar gelijk reclame te maken: het is een eenvoudige manier om mensen blij te maken en er staan nog tal van oproepen op de website, misschien is het iets voor jou?).
Maar terug naar mijn opgetogen gevoel; zo’n leeg jaar geeft me het gevoel van ruimte voor nieuwe dingen. Een ervan is er al; onze pup Ollie, die als vrolijke boef onze dagen vult met wandelingen, apporteerspelletjes en kroelmomenten. En wat is nu zo fijn? Als ik zonder oppas zit, mag hij naar mijn tante Cobie! Hij rent eerst een begroetingsrondje, zoekt dan alle koekkruimeltjes die mogelijk achter zijn gebleven en zet dan vol in op haar schoenveters, waar je zo lekker aan kunt hangen. De speeltjes liggen al klaar en al dartelend, blaft hij tegen het raam waar hij zichzelf in ziet. Moe gespeeld kruipt hij na een poosje in zijn mand en doet tevreden een dutje.
Het ziet er kinderlijk gelukkig uit en ik besluit er een voorbeeld aan te nemen; blij zeg ik goedemorgen tegen mijn mannen, ik eet af en toe een lekker koekje en gun ik mezelf een powernap voor de houtkachel. Ook ga ik vrolijk naar kantoor waar weliswaar niet in de veters van collega’s hang en ook het blaffen oversla, maar waar ik toch tevreden van thuis kom!

Ingrid de Ronde-Nouwen

14/01/2021

Wij dragen de Roparun een warm hart toe en doen zelf ook mee. Koop een heerlijke wijn voor het goede doel zodat we zoveel mogelijk geld ophalen voor dit initiatief.

Onze eerste actie is de Rorapun wijn. De wijn die we online verkopen, verkopen we door middel van inschrijving, zodat de opbrengst voor het goede doel het hoogst is. Wij zullen bestellingen tot 15 februari aannemen via onze online webshop. De wijnen zullen dan in de laatste week van februari bij u w...

22/12/2020

Spruitjes, sigaretten en sinaasappelsap

Het weer is druilerig, daar wordt ik vaak wat nostalgisch van. Ik denk terug aan de Kerstdagen zoals we die in mijn jeugd vierden. Naar de kerk, het dunne witte plastic wegwerp tafellaken met kerststerren, het vogeltje op knijper voor in de boom. Het menu van rollade, spruitjes, stoofperen en ijs met slagroom. En de bijzondere gasten die we ontvingen vanuit het gezinsvervangend tehuis waar ook mijn tante woonde. Het wijntje of de sigaret die zij op deze dagen mochten, waren het toppunt van verwennerij en met blosjes op hun wangen, kropen deze enthousiaste mensen aan het einde de avond innig tevreden in bed. Binnen 5 minuten in een zorgeloze slaap verzonken.
Ook schiet me het papieren tasje van de Kerstviering van de zondagsschool te binnen, met altijd een boekje en een mandarijn erin en soms ook kerstchocolade. De hele dienst in de mooi verlichte kerk zat ik naar het tasje te kijken, behalve als de zondagsschooljuf de Kerstvertelling deed, waarbij haar harde stem met veel gevoel voor drama door de ruimte schalde.
Na een week volgde als klap op de vuurpijl ook nog Oudjaarsavond. Ik keek de klok vooruit en checkte in de gang regelmatig of het vuurwerkpakket er toch nog stond. Om dan om middernacht mee te mogen proosten, in mijn hand een wijnglas met sinaasappelsap. Na het vuurwerk rolde ook ik met blosjes op de wangen, tevreden mijn bed in.
Nu we elkaar maar mondjesmaat kunnen ontmoeten, zal het vieren van de feestdagen anders zijn, zoals ook in de afgelopen maanden al veel gezamenlijk feestelijke momenten aan ons neus voorbij gingen. Toch hef ik het glas (met sinaasappelsap) op het voorbije jaar dat veel klein geluk kende, en op de toekomst. Jij ook?

Ingrid de Ronde-Nouwen

04/12/2020

Hulpsinterklazen

Als je op de kalender kijkt, zie je het heerlijk avondje al in zicht en hoewel mijn kinderen geen liedjes meer zingen bij hun gezette schoen voor de haard, kijken we toch uit naar deze traditie. Al is het maar om alle akkefietjes van het afgelopen jaar in een messcherp gedicht nog eens de r***e te laten passeren. We snoepen al een paar weken van de kruidnoten. In de tijd dat ik nog even de theepot pak in de keuken, is vaak de inhoud van het schaaltje al gehalveerd. Daarom begin ik vast bij het openen van de zak met “proeven”, zodat ik in ieder geval nog wat heb.
Van de drie, is ons middelste kind zijn eerste levensjaren echt bezeten geweest van het Sinterklaasfeest. Zelfs ’s zomers keek hij regelmatig een DVD omdat het jaar wachten gewoon te lang was. Met angst en beven zagen we het moment tegemoet dat hij de leeftijd zou krijgen. Hoe vertel je iemand, dat de aarde niet meer rond is….. uit de hit van Marco Borsato, was het gevoel in mijn moederhart. Maar zoals vaak bij kinderen loste het zich vanzelf op, want hij riep blij: “Ah, dan kan ik zelf ook Sint worden!” En zo waren we een toegewijde hulpsinterklaas rijker.
Zelf ben ik destijds niet gespaard in de onthulling. Met een 8 mm camera werd in mijn jeugd veel vastgelegd en zo dat ik op een avond bij ons thuis vol ontzag op schoot zit bij Sint. Eenmaal de leeftijd bereikt waarop het tijd was voor de waarheid, werd dit filmpje achteruit afgedraaid, waarbij Sint transformeerde naar buurjongen Cees…..
Wat een anticlimax! Ik kan me er nog over opwinden. Zeg nou zelf, daar klopt toch geen pepernoot van!

Ingrid de Ronde-Nouwen

Foto: Improvisatieacteurs www.sinterklaasenpieten.nl

18/11/2020

Vitamines

In het journaal van vorige week hoorde ik dat vitamine D. iets goeds doet tegen corona. Onderzoek, waarbij de ene groep het wel en de andere het niet kreeg toegediend, wees uit dat de mensen uit de groep met deze toevoeging, minder ziek werden. “Prachtig, maar je zal maar in de andere groep zitten!” dacht ik. Toch is uitproberen en vergelijken vaak wel de manier waarop we kennis kunnen vergaren en toepassen. Dat heb ik zelf op het gebied van vitamines ook ervaren, maar ik stond perplex van de uitkomst!
Ik zorgde gewoon goed voor mezelf, dacht ik. Toch was ik vaak niet helemaal fit. Wat verkouden, moe of kleine pijntjes hier en daar. Ik begreep er niets van. Ook na het opschroeven van zowel de dagelijkse lichaamsbeweging als de hoeveelheid vitamines bleven de klachten. Pas toen ik erop gewezen werd, dat ik meer oog moest hebben voor mijn mentale kant en dit een kans gaf, werd ik ook fysiek een stuk beter. De bekende uitspraak “lichaam en geest zijn 1” heb ik jaren onderschat.
Sindsdien neem ik niet alleen de vitamines uit gevarieerd eten, maar ook vitamine N. (nee zeggen), zodat vitamine U. en LDD . (uitrusten, leuke dingen doen) eveneens (in mijn dag) kunnen worden opgenomen. Ik kan het iedereen aanraden! Kijkend naar onze kat, die al zo’n 5 uur behaaglijk voor de houtkachel ligt te wentelen, kan ik alleen maar concluderen dat zij dit al lang wist! Heel haar lichaamstaal schreeuwt: ik barst van de vitamines N. & U.!

Your Assistant Ingrid de Ronde-Nouwen