02/04/2019
De teloorgang van de zzp'er (het andere geluid).
Ooit zo waardevol, zzp’ers. Een welkome aanvulling op het gestructureerde en soms strikte zorgaanbod. Een kwaliteitsimpuls door een groep enthousiastelingen die de zorg wilde verbeteren in combinatie met hun persoonlijke vrijheid en creativiteit. Out-of-the box denkers die zowel qua handelingssnelheid als flexibiliteit een graag geziene doelgroep was.
En daar zijn we dan in 2019. Er gaat geen dag voorbij als Manager HR dat ik een interim-bureau of zzp’er aan de lijn heb om ‘de beste professional’ te leveren. En het is niet zo gek hè? Behoud van professionals is een uitdaging en daarmee een enorme kans voor de commerciële partijen. Maar stiekem weten we toch dat de zorg hier niet beter van wordt? Of denken we in alle naïviteit van wel?
𝗩𝗮𝗻 𝗮𝗮𝗻𝘃𝘂𝗹𝗹𝗲𝗻𝗱𝗲 𝗵𝘂𝗹𝗽𝘃𝗲𝗿𝗹𝗲𝗻𝗶𝗻𝗴 𝘁𝗼𝘁 𝗱𝘂𝗿𝗲 𝘃𝗲𝗿𝘀𝗻𝗶𝗽𝗽𝗲𝗿𝗶𝗻𝗴.
Kleine en grote zorgverleners zijn niet iets van nu. Het is mooi om te zien dat schaalgrootte stabiliteit en zekerheid biedt en zzp’ers of kleine organisaties zich daaromheen bewegen als kwalitatief supplement op dit aanbod.
Veel professionals voelen zich echter niet gehoord, vinden dat ze meer verdienen dan dat ze krijgen en er lonkt een perspectief van vrijheid van handelen en flexibele roosters. Sommige gemeenten zetten de deuren wagenwijd open, waardoor eenieder als zzp’er met een leuke site zijn of haar diensten kan gaan beoefenen. Maar er is toch een check op registratie? Tja…
Het is populair en vrij eenvoudig om je als zzp’er in de zorg te begeven. En als je niet als zzp’er kunt starten, dan lonkt er een commercieel dienstverband waar de vrijheid van roostering overeind blijft en je toch collega’s hebt.
𝗩𝗮𝗻 𝘇𝗼𝗿𝗴𝗶𝗻𝗵𝗼𝘂𝗱𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸𝗲 𝘁𝗼𝘁 𝗳𝗶𝗻𝗮𝗻𝗰𝗶𝗲̈𝗹𝗲 𝗺𝗼𝘁𝗶𝘃𝗮𝘁𝗶𝗲.
‘Vroeger’ kozen zzp’ers en gemeenten voor een kwalitatieve aanvulling op het bestaande zorgaanbod. Tegenwoordig vinden veel zzp’ers €75 á €80,- per uur toch echt te min. We verantwoorden dat vanuit opmerkingen als ‘ja, dat is de markt’ of ‘anders kom ik niet rond’. Oneigenlijke argumenten die ook niet berusten op de waarheid. De bruto loonsom van een organisatie inclusief werkgeverslasten komt echt niet op een dergelijk tarief uit.
Ik vraag me oprecht af hoe vaak én of deze zzp’ers bedenken dat dit de zorg duurder maakt en daarmee op macroniveau budgetten behoorlijk onder druk komen te staan. En die vraag: ‘draag ik bij aan betere zorg’, is toch het enige dat telt in je zorgfunctie? Of je nu zzp’er bent of niet?
𝗘𝗲𝗻 𝗶𝗻𝗴𝗲𝘄𝗶𝗸𝗸𝗲𝗹𝗱 𝗽𝗿𝗼𝗯𝗹𝗲𝗲𝗺.
Hoe los je dit op? Aan hoeveel knoppen moet je draaien? Zorgorganisaties moeten met meer focus en energie investeren in het behouden van professionals en loyaliteit. En misschien een goed beding, zodat je een directe overstap naar zzp’ers mijdt. We zoeken organisaties die weliswaar interimkrachten leveren maar als flexibele schil en niet ter vervanging van personeel in loondienst. En gemeenten moeten selectiever zijn als het gaat om de complete wildgroei van zzp’ers.
Maar misschien moeten we het gewoon simpel houden, geen smoesjes verzinnen en ons maar 1 vraag stellen:
𝑫𝒓𝒂𝒂𝒈 𝒊𝒌 𝒃𝒊𝒋 𝒂𝒂𝒏 𝒃𝒆𝒕𝒆𝒓𝒆 𝒆𝒏 𝒃𝒆𝒕𝒂𝒂𝒍𝒃𝒂𝒓𝒆 𝒛𝒐𝒓𝒈?
Zo niet, doe er dan alles aan om verandering te bewerkstelligen. Er is echt begrip voor jou als professional en je wensen en behoeften. Maak je daar hard voor, maar val niet terug op oneigenlijke tarieven en oneindige vrijheid. Daarmee frustreer je het zorgstelsel wat leidt tot financieringstekorten en bijbehorende problemen. Succes!
