25/05/2026
Ang Galacia 2:20 ay isang makapangyarihang talata tungkol sa bagong buhay ng isang mananampalataya kay Cristo.
“Ako’y napako sa krus na kasama ni Cristo; at hindi na ako ang nabubuhay kundi si Cristo ang nabubuhay sa akin. At ang buhay na ikinabubuhay ko ngayon sa laman ay ikinabubuhay ko sa pananampalataya sa Anak ng Dios, na sa aki’y umibig, at ibinigay ang kaniyang sarili dahil sa akin.”
Si Apostol Pablo ay nagsasabi na nang siya ay sumampalataya kay Jesus, ang dati niyang pagkatao—makasalanan, makasarili, at hiwalay sa Diyos—ay parang “namatay” kasama ni Cristo sa krus. Hindi ibig sabihin na literal siyang namatay, kundi ang kanyang lumang buhay ay iniwan na niya.
* “Hindi na ako ang nabubuhay kundi si Cristo ang nabubuhay sa akin”
Ipinapakita nito na ang tunay na Kristiyano ay hinahayaan si Jesus ang manguna sa kanyang buhay. Ang pag-iisip, salita, desisyon, at pamumuhay ay unti-unting nagiging ayon sa kalooban ng Diyos.
* “Ikinabubuhay ko sa pananampalataya”
Ang buhay Kristiyano ay hindi nakabase sa sariling lakas kundi sa pagtitiwala kay Jesus araw-araw. Kahit may pagsubok, patuloy tayong nananalig dahil alam nating mahal tayo ng Panginoon.
* “Na sa aki’y umibig at ibinigay ang Kaniyang sarili dahil sa akin”
Ito ang puso ng ebanghelyo—ang dakilang pag-ibig ni Cristo. Inialay Niya ang Kanyang buhay sa krus upang tayo ay maligtas sa kasalanan at magkaroon ng buhay na walang hanggan.
1. Ang tunay na pagbabago ay nagsisimula kay Cristo.
2. Ang Kristiyano ay dapat mamuhay hindi para sa sarili kundi para sa Diyos.
3. Ang ating lakas at pag-asa ay manggagaling sa pananampalataya kay Jesus.
4. Ang sakripisyo ni Cristo ay patunay ng Kanyang walang hanggang pag-ibig.
Kapag si Cristo ang sentro ng ating buhay, makikita sa ating kilos, salita, at pamumuhay ang Kanyang presensya.