Buhay Retired

15/05/2026

21/01/2026

Sermon Title: Let’s Play While the Cat Is Away

Introduction
Dear brothers and sisters in Christ, today we gather to explore a thought-provoking theme: “Let’s Play While the Cat Is Away.” This phrase often reflects the idea of taking advantage of a situation when authority or oversight is absent. It prompts us to reflect on our behaviors and priorities when we believe we are unobserved or unsupervised. Let’s dive into this theme through a biblical lens.

Scripture Reading
Matthew 25:14-30 (The Parable of the Talents)
For it will be like a man going on a journey, who called his servants and entrusted to them his property. To one he gave five talents, to another two, to another one, to each according to his ability. Then he went away.

Exegesis
In this parable, Jesus teaches about responsibility and stewardship. Each servant is entrusted with resources according to their abilities, and the master goes away for an extended period. Here, we see an important parallel: while the master is away, the servants are faced with choices about how to manage what has been entrusted to them.

- The First Two Servants: They utilized their talents wisely and multiplied them. Their actions demonstrate diligence and accountability. They embraced the opportunity for growth, seizing the moment when the master was away.

- The Third Servant: Conversely, he buried his talent out of fear. His inaction reflects a lack of trust and understanding of his master’s character.

The Lessons We Learn
1. Responsibility and Accountability: Just like the servants had a duty to manage the talents entrusted to them, we too have responsibilities in our lives—be it in our faith, our families, our work, or our communities. The absence of visible authority does not diminish our accountability to God.
2. Opportunities for Growth: The time when we think no one is watching can be an opportunity for growth. Are we using our time to cultivate our gifts? Every moment is an opportunity to develop our character, serve others, and expand our faith.
3. Faithfulness in Small Things: Luke 16:10 teaches us that “Whoever can be trusted with very little can also be trusted with much.” The Third Servant’s fear led him to squander opportunities. Are we being faithful in the little tasks, even when we think we are unobserved?

Application
- In Our Daily Lives: This message calls us to be proactive in our personal growth and responsibilities, even when we think no one is holding us accountable. It challenges us to evaluate how we use our time—whether in leisure or in serving others.

- In Our Spiritual Walk: How are we nurturing our spiritual gifts? The period when we believe we are ‘on our own’ should not be time spent idly. Instead, it should be a time of cultivating our relationship with God, studying the Scriptures, praying, and reaching out to others in love.

Conclusion
As we conclude, let’s consider how we respond when the “cat is away.” Let us choose to invest our talents wisely, embracing opportunities for growth and service. Whether we feel observed or not, God is always watching, and He has entrusted us with invaluable resources—our time, our talents, and our testimonies.

Remember Matthew 25:29, “For to everyone who has will more be given, and he will have an abundance.” Let’s be those who invest in God’s kingdom, regardless of our circumstances, and strive to hear those wonderful words one day: “Well done, good and faithful servant.”

Closing Prayer
Heavenly Father, thank you for entrusting us with your gifts. Help us to be diligent and faithful in our responsibilities. May we use our time wisely and seek opportunities for growth, even when we think we are alone. Let our lives reflect your glory as we serve you and others. In Jesus’ name, we pray, Amen.

I’ve created this with ChatBox. You can do it too! Download the app here—

03/09/2025

Feeding Ministry Program
Brgy. Saputan, Calbayog City
Sponsors: Mr. Mrs. Moises Bacamante

02/09/2025

Magandang araw sa inyong lahat. Ngayon, tayo ay mag-nilay sa isang mahalagang talata mula sa Aklat ng mga Taga-Roma, kabanata 12, talata 9: “Ang pag-ibig ay maging walang pagkukunwari. Kapootan ninyo ang masama; kumapit kayo sa mabuti.”

Mga kapatid, ang talatang ito ay nagbibigay sa atin ng tatlong mahalagang aral na dapat nating isabuhay bilang mga Kristiyano.

Una, ang pag-ibig ay dapat maging walang pagkukunwari. Sa ating pang-araw-araw na buhay, madalas tayong makatagpo ng mga pagkakataon kung saan ang pag-ibig ay nagiging peke o pakitang-tao lamang. Ang tunay na pag-ibig ay hindi nagtatago sa likod ng maskara ng pagkukunwari. Ito ay tapat, totoo, at walang bahid ng panlilinlang. Bilang mga tagasunod ni Kristo, tayo ay tinatawag na magmahal nang wagas at walang kondisyon, gaya ng pag-ibig na ipinakita Niya sa atin.

Pangalawa, kapootan natin ang masama. Ang pagkamuhi sa kasamaan ay hindi nangangahulugang pagkamuhi sa mga taong nagkakasala, kundi sa mga gawaing salungat sa kalooban ng Diyos. Tinatawagan tayo na maging mapanuri at huwag hayaang lamunin ng mga maling gawain o kaisipan. Sa halip, tayo ay dapat na maging halimbawa ng kabutihan at katuwiran sa ating komunidad.

Pangatlo, kumapit tayo sa mabuti. Sa isang mundo na puno ng tukso at kasamaan, ang pagkakaroon ng matibay na kapit sa mabuti ay mahalaga. Ang mabuting gawa ay hindi laging madali, ngunit ito ay laging tama. Tayo ay hinahamon na hindi lamang piliin ang mabuti kundi yakapin ito ng buong puso, at maging instrumento ng Diyos sa pagpapalaganap ng Kanyang kabutihan.

Mga kapatid, sa ating pagtahak sa landas ng buhay, nawa’y ang ating pag-ibig ay maging tunay at hindi pakitang-tao. Nawa’y kapootan natin ang kasamaan at yakapin ang mabuti. Sa ganitong paraan, tayo ay magiging ilaw at asin ng sanlibutan, nagbibigay ng liwanag at lasa sa buhay ng iba.

Tayo ay manalangin. “Panginoon, turuan Mo po kaming magmahal nang totoo at walang pagkukunwari. Gabayan Mo kami na kapootan ang kasamaan at kumapit sa mabuti. Nawa’y maging kasangkapan Mo kami sa pagpapalaganap ng Iyong pag-ibig at kabutihan sa aming kapwa. Amen.”

Maraming salamat po at pagpalain tayong lahat ng Diyos.

25/08/2025

Pamumuhay Ayon sa Kautusan

“At sinabi ng Panginoon kay Moises, ‘Ipaalam mo sa mga tao ang mga salitang ito: ‘Huwag kayong gumawa ng mga diyus-diyosan na ginto o pilak.’ Ang mga diyus-diyosan ay hindi dapat maging bahagi ng inyong pagsamba.’” (Exodo 20:22-23)

Ang kautusan ng Diyos ay hindi lamang mga utos na dapat sundin kundi mga gabay upang tayo’y mamuhay nang ayon sa Kanyang kalooban. Sa Exodo 20, makikita natin ang Sampung Utos na nagbibigay-diin sa mga prinsipyo ng pagmamahal, respeto, at katapatan. Ang mga utos na ito ay nagbibigay liwanag sa ating mga desisyon at kilos sa araw-araw.
Ang mga talatang ito ay nagpapakita ng ating tungkulin na kilalanin ang Diyos bilang nag-iisang Diyos. Sa ating buhay, dapat nating iwasan ang mga bagay na nagiging diyus-diyosan sa ating puso—maaaring ito ay materyal na bagay, kapangyarihan, o kahit mga tao. Ang tunay na pagsamba ay nakatuon sa Diyos lamang.

Sa ating pagsunod sa kautusan, tayo ay nagiging saksi ng Kanyang pagmamahal at kabutihan. Sinasalamin nito ang ating pananampalataya at ang ating relasyon sa Kanya. Ang Simbahang Seventh-day Adventist ay nagtuturo na ang pagsunod sa kautusan ay hindi isang paraan upang makuha ang kaligtasan, kundi ito ay bunga ng ating pananampalataya kay Cristo.

Sa Mateo 22:37-39, sinabi ni Jesus, “Ibigin mo ang Panginoon mong Diyos ng buong puso, ng buong kaluluwa, at ng buong pag-iisip. Ito ang pinakamahalagang utos. At ang ikalawang utos ay, ‘Ibigin mo ang iyong kapwa gaya ng iyong sarili.’” Ang tunay na pamumuhay ayon sa kautusan ay nagsasangkot ng pag-ibig—hindi lamang sa Diyos kundi pati na rin sa ating kapwa.

Bilang mga tagasunod ni Cristo, tayo ay tinawag na maging isang komunidad na nagtutulungan. Sa Hebreo 10:24-25, sinasabi na dapat tayong magtipon-tipon at mag-encourage sa isa’t isa. Ang buhay ayon sa kautusan ay hindi lamang indibidwal na gawain kundi isang sama-samang pagsusumikap.

Ang Simbahang Seventh-day Adventist ay may misyon na ipahayag ang mabuting balita ng kaligtasan. Tayo ay tinawag na maging ilaw at asin ng mundo, na nagpapakita ng pag-ibig at katotohanan ng Diyos. Sa ating pamumuhay, dapat tayong maging halimbawa ng Kanyang mga utos.

Ang Kautusan ay hindi hadlang kundi isang biyaya na nagbibigay gabay sa ating buhay. Tayo ay hinihimok na ipakita ang ating pananampalataya sa pamamagitan ng ating mga gawa, at ipahayag ang pag-ibig ng Diyos sa ating kapwa.

Nawa’y patuloy tayong lumakad sa Kanyang mga daan at ipakita ang Kanyang kaluwalhatian sa ating buhay. Amen.

21/08/2025

Feeding Ministry Volunteers