28/05/2026
"Maawa Po Kayo!" – Nagmamakaawang Magulang, Puso'y Dinudurog ng Kawalan at Hindi Matiyak na Huling Paalam!
Ang mga salitang "Maawa po kayo… nagmamakaawa ang isang magulang" ay bumasag sa katahimikan ng Pasko at Bagong Taon, naglalantad ng isang trahedyang mas masakit pa sa anumang lamig ng panahon. Sa halip na magdiwang, isang pamilya ang nakalubog sa matinding pighati, ang puso'y dinudurog ng kawalan at kawalan ng pag-asa. Sa gitna ng festive sea*on, imbes na magkasama-sama, ang kanilang mahal na anak ay pumanaw dahil sa malubhang dengue. Ngunit ang sakit ay doble: hanggang ngayon, ang bangkay ng kanilang supling ay nananatili pa rin sa isang pribadong ospital sa Cotabato, nakakulong, dahil sa napakalaking hospital bill na hindi nila kayang bayaran. Ang simpleng hiling na maiuwi ang kanilang anak at mabigyan ng maayos na huling pamamaalam ay tila isang imposibleng panaginip.
Halos 10 linggo silang nanatili sa ospital, nakikipaglaban, umaasa, at ngayo’y nagdadalamhati. Bilang mga magulang, walang mas hihigit pa sa sakit na maramdaman ang kawalan ng kakayahang pangalagaan ang kanilang anak, maging sa k**atayan nito. Para dagdagan pa ang bigat ng kanilang pinapasan, may naiwang kakambal ang pumanaw na bata sa bahay na kasalukuyan ding may sakit, nag-iiwan sa kanila ng dobleng pasanin at walang katapusang pag-aalala. Ang bawat segundo na lumilipas ay parang tinik sa kanilang mga dibdib, umaasa na sana ay matapos na ang kanilang kalbaryo.
Sila ay simpleng magsasaka, ang buhay ay isang patuloy na pakikibaka ng "isang kahig, isang tuka." Sa desperasyon, nilapitan na nila ang barangay at munisipyo, ngunit sa kasamaang-palad, wala silang natanggap na tulong. Kaya naman, kinakapalan na nila ang kanilang mga mukha, inilalabas ang kanilang puso sa pagmamakaawa sa publiko. Ang bawat sentimo, bawat piso na maibibigay, kapag pinagsama-sama, ay malaking bagay na para sa kanila upang maiuwi ang kanilang anak at mabigyan ito ng nararapat na burol. Isang maayos na burol na simbolo ng pagmamahal na hindi napigilan ng kahirapan.
PANOORIN ANG VIDEO👇
https://ln.run/iAjfK?fb-play-reels
Naghahangad lamang ang pamilyang ito ng kaunting awa, kaunting tulong mula sa kapwa upang maihatid sa huling hantungan ang kanilang yumaong anak. Ang pag-asa ay nananatiling buhay sa kanilang puso, na sa kabila ng kanilang kalagayan, may mga taong handang umunawa, tumulong, at makiramay. Nawa’y pagpalain ang sinumang magpaabot ng tulong at magbahagi ng pagmamahal sa oras na ito ng matinding pighati.