22/05/2026
Kasi ang bunso, kahit tumatanda na, may parte pa rin sa kanya na naghahanap ng Ate,
naghahanap ng Kuya,
Naghahanap ng kapatid na masasandalan kapag masyado nang mabigat ang mundo.
Madalas akala natin,
okay lang siya.
Kasi bunso.
Sanay sa asaran.
Sanay sa utos.
Sanay na laging pinapagalitan,
pinapaalalahanan,
pinapakiusapan.
Pero minsan,
siya rin pala yung pinaka-tahimik na may dinadala.
Siya yung may gustong patunayan na kaya niya.
Siya yung ayaw magpahalata na nahihirapan
kasi baka sabihin niyo,
“Bata ka pa, wala ka pang masyadong problema.”
Siya yung gustong maging proud kayo sa kanya,
pero takot na takot din mabigo sa harap ninyo.
Kaya kung ikaw ang Ate,
kung ikaw ang Kuya,
huwag mong hayaang lumaki ang bunso
na pakiramdam niya mag-isa siya.
Pagsabihan mo kung kailangan,
pero huwag mong durugin.
Gabayan mo,
pero huwag mong iparamdam na wala siyang alam.
Tulungan mo,
pero huwag mong isumbat.
Kamustahin mo,
kahit wala siyang hinihingi.
Kasi minsan,
ang kailangan ng bunso
hindi malaking pera,
hindi malaking regalo,
hindi matigas na sermon.
Kailangan lang niyang maramdaman
na may kapatid siyang nasa likod niya.
Na kapag nagkamali siya,
may magtatama sa kanya
nang hindi siya ipapahiya.
Na kapag nadapa siya,
may sasaway, oo,
pero may aakay pa rin.
Na kapag nalito siya sa buhay,
may Ate o Kuya siyang hindi siya iiwan
sa gitna ng sariling laban niya.
Ang bunso,
minsan matigas ang ulo.
Minsan pasaway.
Minsan parang hindi nakikinig.
Minsan akala mo walang pakialam.
Pero sa totoo lang,
malaking bagay sa kanya
kapag alam niyang may kapatid siyang naniniwala pa rin.
May kapatid na proud sa maliit niyang usad.
May kapatid na hindi siya kinukumpara.
May kapatid na hindi siya tinatawanan
habang sinusubukan niyang hanapin
ang sarili niyang direksyon.
Kaya magkulang ka na sa ibang bagay,
huwag lang sa bunso mong kapatid.
Dahil balang araw,
siya rin ang magiging alaala ng pamilya ninyo.
Siya ang huling nakakita
kung paano kayo lumaban bilang magkakapatid.
Siya ang magdadala ng mga kwento
na minsan kayong naghirap,
nag-asaran,
nag-away,
pero hindi nag-iwanan.
At baka isang araw,
siya rin ang magiging susunod na panalo
na ipagmamalaki ng pamilya.
Minsan, ang tapang ng bunso ay nagsisimula lang sa paniniwalang
may Ate at Kuya siyang hindi siya pababayaan.
