Archeo-Craft

10/09/2025

Mamy chyba szczęście do studni… tym razem troszkę młodsza, bo z XVIII wieku, z pięknie zachowaną cembrowiną drewnianą. Konstrukcję odkryliśmy podczas nadzoru archeologicznego w związku z zabudową działki w Rzepinie, woj. lubuskie. Badania archeologiczne prowadzone są w obrębie stanowiska o metryce od średniowiecza po czasy nowożytne.
We współpracy ze specjalistami, udało się ustalić gatunek drewna użytego do budowy studni jak i datowanie – użyto sosny a data ścięcia drzewa to rok 1763!
Badania nadal trwają, choć już główną część prac ziemnych mamy za sobą.

08/09/2025

Chwalimy się! Dzisiaj otrzymaliśmy piękny egzemplarz fantastycznie obronionej (5!!!!) pracy licencjackiej! Nasza dzielna studentka Ola podjęła się nie lada zadania, bo opracowania materiałów z dwóch obiektów z cmentarzyska ciałopalnego kultury łużyckiej w Górzycy. Badania prowadziliśmy dość niedawno, bo w roku 2022, więc prezentowane opracowanie części materiału z badań cieszy jeszcze bardziej.
Oficjalnie jeszcze raz gratulujemy Oli zakończenia pierwszego ważnego etapu studiowania, życzymy zasłużonego odpoczynku no i oczywiście zapraszamy na kolejne badania 🤠

06/09/2025

Weekend z piękną pogodą? Idealna okazja aby umyć zabytki z badań 🤠

23/07/2025

Na początku lata przeprowadziliśmy sondażowe badania archeologiczne na stanowisku Pław 1. Naszym celem było potwierdzenie istnienia reliktów osadniczych i weryfikacja wyników wcześniejszych badań nieinwazyjnych. Na terenie rozplanowaliśmy jedenaście wykopów sondażowych. Każdy z nich miał szerokość 3 metrów i zróżnicowaną długość, od 40 do 90 metrów. Badania objęły łącznie 2200 m² powierzchni stanowiska.
W trakcie prac udało nam się zarejestrować jedynie pięć obiektów archeologicznych. Pozyskaliśmy także dwanaście fragmentów ceramiki, z czego część pochodziła bezpośrednio z obiektów, a część z warstwy humusu. Materiał zabytkowy wskazuje na ślady działalności człowieka od pradziejów aż po okres nowożytny.

10/07/2025

Po częstotliwości publikowania nowych postów na naszych mediach społecznościowych można byłoby wywnioskować, że nic nie robimy albo po prostu nic nie odkrywamy. Tymczasem jest wręcz przeciwnie — nie mamy czasu publikować, skupiliśmy się na pracy w terenie. W zeszłym miesiącu na przykład, podczas nadzoru, udało nam się natrafić na cmentarzysko z początków naszej ery. Zarejestrowaliśmy siedem grobów ciałopalnych bezpopielnicowych w formie małych jam wypełnionych resztkami stosu z przepalonymi szczątkami zmarłych. Wyposażenie grobów niestety okazało się bardzo skromne. Tylko w jednym z nich trafiliśmy na fragmentarycznie zachowaną fibule oraz gliniany przęślik. Prócz pochówków zarejestrowaliśmy jeszcze pewnego rodzaju ołtarzyk w formie kręgu kamiennego ułożonego bezpośrednio na calcu, w którego centrum leżały resztki rozbitego naczynia. Opisywane obiekty od reszty działki odgradzał płytki rów, w którym chcielibyśmy widzieć pewnego rodzaju granice sacrum/profanum, jednakże ku naszemu niezadowoleniu, okazał się on młodszy od grobów. Wrócimy jeszcze na tę działkę przy kolejnym etapie prac budowlanych.

18/11/2024

🌟Kunszt ceramiki łużyckiej
Ceramika kultury łużyckiej, to świadectwo niezwykłego kunsztu i kreatywności dawnych społeczności. Jednym z najbardziej charakterystycznych nurtów jest styl uradzki.
🔎Czym jest styl uradzki?
Styl ten rozwinął się w późnej epoce brązu, głównie na terenie zachodniej Polski. Charakterystyczne dla niego są dwustożkowate formy waz, miseczki o stożkowatych profilach oraz puchary na pustych nóżkach – zwane też pucharami uradzkimi. Zdobnictwo tych naczyń jest skromne, często ograniczone do prostych linii rytych, drobnych guzków lub subtelnych kanelur.
🪔Nasze wyjątkowe odkrycie
Podczas wykopalisk w miejscowości Górzyca, natrafiliśmy na niezwykłe skupisko kilkunastu naczyń. Wśród nich wyróżniały się dwa wyjątkowe eksponaty:
- Puchar na pustej nóżce
Ten mały, lecz niezwykle charakterystyczny artefakt to klasyka stylu uradzkiego. Puchar składa się z dwóch głównych części – czaszy o szerokiej, regularnej formie oraz pustej, zwężającej się ku dołowi nóżki. Powierzchnia czaszy zdobiona jest delikatnymi, równoległymi liniami rytymi. Nóżkę zdobi głównie ornament z motywem jodełki.
- Duży puchar na czterech nóżkach
Korpus naczynia ma regularny kształt z prostym, płaskim dnem i subtelnie rozchylonym brzegiem, osadzonym na czterech nogach. Ściany naczynia zdobione są motywem łukowatych żłobień. Ornament ten pojawia się na całym obwodzie korpusu naczynia. Ponadto naczynie posiada dwa, ostro profilowane ucha. Imponujący swoim rozmiarem i formą, zajmował centralne miejsce w skupisku. Wydaje się, że było ono kluczowym elementem w obrządku, pełniąc zarówno funkcję praktyczną, jak i symboliczną.
💡Ceramika z Górzycy – klucz do dawnych obrzędów
Rozmieszczenie naczyń, ich różnorodność i centralna rola dużego naczynia z pucharem ustawionym na jego odwróconym dnie, wskazują na przemyślane działanie dawnych społeczności. Mogły one służyć w rytuałach związanych z kultem przodków lub jako elementy pogrzebowego ceremoniału.
📸Spójrzcie na zdjęcia tych niesamowitych znalezisk i dajcie znać, które z naczyń bardziej Was fascynuje! Czy wolicie monumentalność dużego naczynia, czy finezję pucharu uradzkiego?

17/10/2024

Niestety tym razem bez grobów, ale też było fajnie :) Powoli zbliża się koniec sezonu 2024.

20/08/2024

W 2023 roku rozpoczęliśmy nadzór archeologiczny w Kostrzynie nad Odrą, związany z budową ciepłociągu oraz przyłącza elektroenergetycznego. Chociaż nasze badania były ograniczone do dość wąskiego wykopu, to udało nam się odkryć pozostałości osady wielokulturowej, której największy rozkwit miał miejsce prawie dwa tysiące lat temu. Wszystko to za sprawą lokalizacji — osada założona w miejscu, gdzie Warta wpada do Odry, korzystała z dobrodziejstwa położenia przy głównych szlakach handlowych.
Podczas badań ratowniczych oraz stałego nadzoru odkryliśmy ślady osadnictwa wiązanego z kulturą łużycką, przeworską oraz z okresem średniowiecza. Wśród zarejestrowanych obiektów archeologicznych najciekawszym odkryciem okazały się dwie studnie.
Najlepiej zachowana była studnia odkryta w wykopie pod przyłącze elektroenergetyczne o szerokości około 30 cm! Jej drewniana konstrukcja została starannie osadzona w lejowatym, umocnionym polnymi kamieniami zagłębieniu mierzącym około 2 – 2,5 m. Cembrowina składała się z trzech pierścieni, z których każdy pełnił inną funkcję. Zewnętrzna warstwa była zbudowana z fragmentów pni i konarów oraz znacznych rozmiarów desek. Na części z nich widoczne były ślady obróbki w formie specjalnie przygotowanych wypustów wchodzących w otwory sąsiadujących belek. Ewidentnie była to część cembrowiny, która w największym stopniu odpowiadała za stabilizacje ziemi wokół studni. Środkowy pierścień składał się z szerokich, stosunkowo cienkich desek wbitych pionowo w ziemię. Ułożone były relatywnie równo obok siebie, tworząc w ten sposób szczelną strukturę zapobiegająca zamulaniu się wnętrza studni. Ostatnia, wewnętrzna warstwa, zbudowana była z grubych, szerokich desek łączonych pod kątem prostym, w tak zwanej technice zrębowej. Konstrukcja ta utrzymywała w całości środkowy pierścień studni. Dodatkowo cembrowinę wzmocniono pionowo wbitymi palami oraz okładziną z dużych kamieni.
Na określenie dokładnej chronologii naszych studni musimy jeszcze poczekać. Trwają badania dendrochronoliczne i analizowana jest ceramika naczyniowa odkryta w wypełnisku.

12/08/2024

12 sierpnia 1759 r. w okolicach wsi Kunowice stoczono jedną z największych i najkrwawszych bitew III wojny śląskiej, toczonej miedzy monarchią Habsburską a Prusami Hohenzollernów. Była ona kluczowym starciem pomiędzy Prusakami a połączonymi siłami rosyjsko-austriackimi, którego wynik mógł zaważyć na losach całego konfliktu.
Prusacy, dowodzeni przez Fryderyka II Wielkiego, początkowo osiągali pewne sukcesy na polu bitwy, spychając siły rosyjskie z terenów umocnionych. Jednak z powodu wyczerpania sił i błędnych decyzji taktycznych Fryderyka, sytuacja zaczęła się gwałtownie pogarszać, co ostatecznie doprowadziło do potężnej porażki, zagrażającej egzystencji całego królestwa.
Dziś mija dokładnie 265 lat od tamtych wydarzeń.
W maju tego roku, podczas standardowego nadzoru archeologicznego przy budowie domu jednorodzinnego, odkryliśmy kilka indywidualnych pochówków żołnierzy rosyjskich oraz dwa znacznych rozmiarów groby masowe, które możemy bez wątpienia wiązać z opisaną wyżej bitwą. Ze względu na uporządkowany układ pochówków, podejrzewamy, że miejsce to może być częścią większego założenia cmentarnego – zapomnianego cmentarza wojennego – utworzonego tuż po zakończeniu bitwy, przeznaczonego wyłącznie dla ofiar tego krwawego starcia. Odkryty fragment nekropolii stanowi prawdopodobnie południowo – wschodni narożnik całego założenia.
Choć prace polowe dotyczące odkrytych pochówków są już zakończone, nasze badania nadal trwają. Czeka nas inwentaryzacja oraz opracowanie nagromadzonych zabytków wydzielonych i ceramiki a także usystematyzowanie wykonanej dokumentacji, zarówno rysunkowej jak i fotograficznej oraz jej digitalizacja.
Najbardziej jednak czekamy na analizy specjalistyczne, którym będzie poddany zebrany materiał. Mowa tu przede wszystkim o badaniach zooarcheologicznych oraz antropologicznych, które rozpoczną się w najbliższym czasie. Ze względu na ogromną liczbę materiału osteologicznego, wiemy, że prace te potrwają długie miesiące, ale jest co analizować - blisko 1300 wydzielonych, pojedynczych kości ludzkich oraz ponad 200 zespołów kości drobnych lub fragmentów większych kości.

18/06/2024