22/01/2024
„ … Wszelkie reakcje człowieka stanowią zachowanie się całego organizmu.
Wszystko to byłoby jasne od dawna, gdyby tworząc wiedzę o człowieku zaczynano od ogólnego pojęcia systemu, przechodząc następnie do węższego pojęcia systemu autonomicznego, z czego wyniknęłoby, jakie właściwości musi mieć człowiek jako jeden z systemów autonomicznych.
Tworzono ją jednak postępując w kierunku przeciwnym: najpierw gromadząc szczegóły, a potem dążąc do uogólnień. Szczegółów zebrano mnóstwo, ale nie mogąc pokonać trudności w składaniu ich w spójną całość zdano się na filozoficzne fantazjowanie. Zamiast dochodzić do naukowego poznania człowieka, przekomarzano się o znaczenie słów wprowadzanych bez należytego oparcia definicyjnego, a wobec nierozstrzygalności sporów będących nie tyle konfrontacjami argumentów, ile wyznań wiary, uczyniono człowieka obiektem rozmaitych „światopoglądów“, tj. postanowień, co uważać za „słuszne“. Zamiast formułowania twierdzeń i przedstawiania dowodów uprawiano wieszczenie…“ ( prof. Marian Mazur)