04/10/2021
Budowa. Cała prawda o cajon, cajón, kahon!
Część pierwsza. Historia. Według źródeł do których dotarłem.
Słowem wstępu. Cajon (kahon) z języka hiszpańskiego (cajón), w tłumaczeniu słowo – „szuflada”, „skrzynia”. Jest wiele teorii na temat pochodzenia cajona. Pozwolę sobie użyć takiego polskiego określenia. Większość z nas nie włada językiem hiszpańskim, zatem w dalszej części będzie mowa o cajonie.
Jedna z bardziej popularnych teorii zakłada jego pochodzenie jako afrykańskie. Drewniany instrument perkusyjny (akustyczny) pochodzący z Afryki. Przyjmuje się, że został wymyślony przez afrykańskich niewolników w Ameryce Południowej, Peru.
Jedna z hipotez zakłada, że w hiszpańskich koloniach panował zakaz zabaw i bębnienia. Niewolnicy wykorzystywani do pracy w portach, zaczęli potajemnie wykorzystywać ogólnodostępne drewniane skrzynie transportowe. Prawdopodobnie tak powstał drewniany instrument muzyczny znany dzisiaj jako – , , .
Do Europy cajon trafił za pośrednictwem muzyków flamenco. Na cajonie gra się siedząc okrakiem uderzając w przednią część (tapę). Oczywiście jest to duże uproszczenie. W praktyce wykorzystuje się całą powierzchnię cajona. Zarówno tapę (przednią część cajona), jak i korpus. To bardzo wdzięczny instrument jeśli można go tym mianem sygnować. Dobrze zbita, sklejona, połączona skrzynia jest pełna dźwięków do wykorzystania. Potencjał jest, wszystko zależy od tego w jakich rękach się znajdzie.
Podsumowując. Owa skrzynia, cajon jest pudłem rezonansowym. Równie dobre efekty akustyczne można zyskać bębniąc, wystukując rytm o blat kuchennego stołu, ławki itp.
Tak. Tylko stół jest nieporęczny, a cajon ewoluował i posiada swoje serce. O tym w następnym wpisie na temat budowy cajona.
Chcecie więcej?
