10/09/2026
วันนี้ตื่นเช้ามาผมเห็นข่าวงานเปิดตัวของ Apple ที่โชว์เดโมของ IPhone รุ่นใหม่อย่าง iPhone Duo กับพวก 18 Pro / Pro Max เอาจริงๆ ผมเองเคยว้าวกับอะไรพวกนี้มากเลยนะ
แต่ในวันนี้ วันที่ 10 กันยา 2026 ผมเลื่อนดูผ่านๆ ผมมองมันแบบลอยๆ และไม่ได้มีความรู้สึกตื่นเต้นอะไรเลยซักนิดเดียว ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน (ส่วนนึงอาจจะคิดว่าตัวเองเริ่มแก่แล้วหรือเปล่านะ ฮ่าๆ)
ผมนึกย้อนกลับไปสมัยตัวเองยังเด็กๆ สมัยที่ใช้ iPhone เครื่องเล็กๆ เสียบหูฟังนั่งบนบีทีเอส ตอนนั้นมันยังเป็นมือถือที่พอฟังเพลงได้ พอถ่ายรูปได้นิดหน่อย แต่ไม่รู้ทำไมผมรู้สึกมีสเน่ห์กว่ายังไงก็ไม่รู้
เช้านี้ผมเลยปล่อยให้สมองตัวเองได้นั่งนึกอะไรไปเรื่อยๆ เลยคิดว่าผมพอจะได้คำตอบแล้วแหละว่าทำไมผมถึงรู้สึกแบบนี้
หลังๆ ผมรู้สึกว่าการเติบโตของชีวิตตัวเองไม่ใช่ “การเพิ่ม” แต่เป็น "การตัด" ซะมากกว่า ช่วงต้นปีที่ผ่านมาผมคนเดียวทำงานด้วยคอมพิวเตอร์ 4 เครื่องแนะ มีทั้ง MacOS / Windows / Linux ครบหมดเลย ผมใช้ได้ทุกโปรแกรม ทุกแพลตฟอร์ม AI อะไรที่ว่ามาใหม่ ผมลองหมดไม่พลาดเลย
จนผมมารู้ตัวอีกที ผมมีสิ่งต่างๆ ที่ต้องทำต้องคิดเยอะมาก เยอะจนเหนื่อย ผมลืมไปแล้วว่าเป้าหมายจริงๆ ของผมคืออะไร สภาพจิตใจผมดาวน์ ผมเหนื่อย แล้ววันนั้นผมเลยตัดสินใจแล้วว่าจะขายทุกอย่าง กลับมาเหลือแค่ Macbook คู่ใจเครื่องเดียวพอ ผ่านไปเดือนนึง ชีวิตดีขึ้นเยอะเลย
พอมีเยอะสิ่ง เยอะฟังก์ชั่น เราไม่สามารถโฟกัสได้
(ไม่รู้คนอื่นเป็นไหม แต่ผมคนนึงละ 55+)
มือถือที่ทำได้เยอะเกิน ผมรู้สึกว่ามันไม่ค่อยมีสเน่ห์ยังไงก็ไม่รู้ เมื่อก่อนหน้าที่มันคือใช้โทรใช้ติดต่อ แต่ตอนนี้ด้วยความที่มันทำได้เยอะ มันขโมยเวลาของส่วนอื่นของเราไป
มันขโมยเวลาในรถของคนสองคนที่ควรจะใช้ด้วยกันตอนขับกลับบ้าน มันขโมยเวลาที่จะได้พูดคุยกันตอนกินข้าวเย็น มันขโมยเวลาที่เราจะนั่งกินข้าวเงียบๆ และได้คิดอะไรไประหว่างกินเหมือนเมื่อก่อน
และการถ่ายด้วยมือถือที่กล้องเทพๆ ผมเองก็รู้สึกว่าสเน่ห์มันไม่เท่ากล้องดิจิทัลง่อยๆ เลย การจดด้วย Tablet หรือมือถือจอพับมันก็คงสะดวกแหละ แต่มันขาดฟีลลิ่งของการขีดเขียนไป การอ่านบน iPhone Duo ก็คงไม่ฟินเท่าการเปิดหนังสือแล้วได้กลิ่นกระดาษหอมๆ ได้เอานิ้วชี้ลากตามตัวอักษรแบบไม่ต้องกลัวมันหนีเราไป
เอาเถอะ ผมแค่บ่นตามประสาคนคิดถึงความหลังเฉยๆ 555+ ไม่รู้ว่าผม Nostalgia ไปคนเดียวหรือเปล่า แต่ตอนนี้สิ่งที่ผมอยากได้ที่สุดคือ iPhone เครื่องเล็กๆ ที่แบตมันโอเคหน่อย ไม่ต้องห่วงเรื่องตายระหว่างวัน ผมว่าแค่นั่นก็พอแล้วมั้ง
แค่โทรได้ ตอบข้อความได้ ฟังเพลงได้นิดหน่อย แล้วเอาเวลาที่เหลือ ไปใช้กับสิ่งที่ถูกสร้างมาเพื่อทำหน้าที่ของมันดีกว่า