พลอยใส 991 เบอร์เปลี่ยนชีวิต

12/06/2026

12/06/2026

ความเสียใจและน้ำตามันดูเหมือนเราอ่อนแอ
แต่เราไม่ได้อ่อนแอ
เพียงแค่จิตใจของเราละเอียดอ่อน
และความละเอียดอ่อนก็คือความเป็นมนุษย์
มีใครตายและเรารักเขาเราย่อมเสียใจ เราเสียอะไรไปในชีวิต
ไม่มีอะไรต้องรู้สึกผิดเกี่ยวกับเรื่องนั้น
และนั่นคือประสบการณ์ที่งดงามเป็นการชำระล้างหมดจดให้บริสุทธิ์อย่างไม่มีอะไรมาเทียบ หากคุณเสียใจจริงๆ และดิ่งลึกลงไปในห้วงอารมณ์นั้น

คุณจะหลุดออกมาด้วยความสดใหม่อย่างเต็มที่ราวกับว่าเศษฝุ่นทั้งหลายหายไปกับความเสียใจนั้น ความรู้สึกนั้นจะผ่านพ้นไป ดังนั้นถ้าคุณเสียใจจงปล่อยให้เป็นไป
แล้วพอใจกับความรู้สึกนั้น

"OSHO" หนังสือ ตื่น รู้ แจ้ง

11/06/2026

EP. 9 ชอบโรงพยาบาล
ความสุขของฉันในวัยเด็กตอนนั้นเท่าที่ทำได้ก็คือ การอ่านการ์ตูน และการเล่นเกมส์ เกมส์Tetris สนุกมากๆ เวลาที่กดมันหล่นหายไปเป็นชม.ๆเลยทีเดียว
แม่แทบไม่ค่อยซื้อของเล่นอะไรให้ฉันเลย

วันที่แม่พาฉันไปเยี่ยมลุง ลุงให้เกมส์ ฉันมาเครื่องนึงในตอนนั้นแม่รีบยึดไว้แล้วให้เอาไปคืน ฉันเสียใจมากๆ ทำไมแม่ต้องทำแบบนี้นะ
ฉันทะเลาะกับน้องชายอยู่ แม่เดินเข้ามาเอาขวดน้ำพลาสติคที่มีน้ำอยู่นิดหน่อย ลงมาที่หัวฉัน ฉันจำเรื่องราวไม่ได้แต่จำได้ว่ามันเจ็บขนาดไหนที่เขาไม่ถามเลยสักคำว่าเรื่องอะไร
ตอนป.4 ฉันกินยาลดน้ำมูก จนหมดขวด คิดว่าจะตายแล้ว แต่ว่าครูเอาส่งโรงพยาบาลทัน พี่ชายฉันเดินมาบอกว่า ฉันเรียกร้องความสนใจ เขารู้ได้ยังไงนะ ว่าฉันเรียกร้องความสนใจ เขาเดาถูก ฉันคิดในใจก็คิดว่าตายได้ก็ดีเหมือนกัน เหตุการณ์ฆ่าตัวตายครั้งนั้น มันไม่ตายแล้วก็ไม่ได้ทั้งความสนใจจากทั้งบ้านด้วยน่ะสิ

เป็นครั้งแรกนะที่ฉันนอนโรงพยาบาลหลายวันแล้วมีความสุขที่สุดเพราะว่าครูประจำชั้น เอาหนังสือการ์ตูนโดเรม่อนมาให้
แล้วได้กินอาหารอร่อยจากนางพยาบาลที่ใจดีที่มาเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ทุกมื้อ^^
ตอนนั้นนักจิตวิทยาเด็กมาคุยกับฉันแต่ฉันบอกเขาแค่ว่าแม่ไม่ซื้อเกมส์ให้เล่น

อยากให้ทุกคนรู้ไว้เลยว่าเด็กไม่กล้าบอกความจริงที่ไม่ดีของครอบครัวหรอกเขายังเล็ก เขายังต้องพึ่งครอบครัว ฉันไม่กล้าเล่าว่าโดนที่บ้านทำอะไรบ้าง
ตอนประถมฉันรู้สึกว่างเปล่า และเหงาฉันไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้มันคืออะไร ฉันไม่สามารถบอกกับแม่ได้ทุกเรื่อง ฉันเคยบอกแม่ว่าฉันชอบเด็กผู้ชายคนนึงที่เป็นฝาแฝดในห้องเรียนเขาผิวขาวมากเลยเขาน่ารัก แต่แม่ของฉัน ก็แสดงท่าทีรังเกียจในสิ่งที่ฉันพูด
ฉันรู้สึกแย่กับตัวเองมากแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป
วันหยุดที่ต้องไปเรียนพิเศษที่โรงเรียน ฉันมักโดดเรียนไปเดินเล่นที่ห้างคนเดียว
ไปรู้จักเพื่อนผู้หญิงคนนึงที่นั่น เราเดินเล่นด้วยกันจนเย็น ตอนเด็กๆ เราสนิทกับคนง่ายมากโดยที่เราไม่คิดอะไรเลยจริงๆนะ
ฉันโดดเรียนได้แค่ 2 ครั้ง ความก็แตกเพราะเพื่อนโทรมาที่บ้านแล้วถามว่าทำไมฉันไม่ไปเรียนไม่สบายหรือเปล่า
เพราะแม่รู้แม่ก็เลยไม่ให้ฉันไปเรียนพิเศษอีกเลยในช่วงนั้น
ฉันเศร้าใจฉันไม่มีความสุขเลยเวลาที่อยู่กับแม่ และครอบครัว

#แม่หมอเล่าเรื่อง #ปาดน้ำตาอย่างร่าเริง #เรื่องจริง

07/06/2026

"ชีวิตเราเลือกได้" เป็นคำสวยหรู แล้วจริงๆ มีใครเลือกได้บ้าง 🤔

02/06/2026

เวลาเรามีความสุข เราอยู่กับมัน แต่เวลาเรามีความทุกข์ ทำไมเราจึงหนีมัน ทำไมเราไม่อยู่กับมัน เหมือนตอนเรามีความสุขบ้าง

ในหลายครั้งเวลาที่ฉันทุกข์ใจ แล้วอยากจะแบ่งเบากับใครสักคนฉันมักได้รับคำแนะนำว่าให้ไปหาอะไรทำสิ อย่าอยู่คนเดียว ให้ออกไปเจอใครๆ แต่ฉันกลับค้นพบด้วยตัวเองว่า การทำทุกๆอย่างไม่ว่าจะเป็นออกไปหาเพื่อน การดูทีวี หรือการทำกิจกรรมอย่างอื่นใด นั้น คือการหนีความทุกข์ทั้งสิ้น
วิธีที่ฉันทำ แล้ว คิดว่าได้ผลมากที่สุด คือการเผชิญหน้ากับมันอย่างอ่อนโยน และอยู่กับมัน จนกว่ามันจะหายหรือไม่หายก็ได้แล้วแต่ว่าคุณจะมีธุระอะไรต้องไปทำหรือเปล่า แต่ทุกครั้งที่มันมาหาคุณให้คุณต้อนรับมันเหมือนมันเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของคุณนั่นแหละ
แล้วคุณจะค้นพบด้วยตัวเองบางอย่างว่า มันไม่ได้แย่เลยนะ ที่จะทุกข์ มันก็โอเคนี่ มันดีกว่าการที่เราออกไปเจอกับใครบางคน ที่ประสงค์ดีกับเราแต่ไม่เข้าใจเรา แล้วพูดให้เราแย่กว่าเดิมซะอีก🤓

28/05/2026

ความหมายชื่อ คุณทราย คุณพาย และคุณมายด์

ดวงดีสร้างได้ เปลี่ยนชีวิตกับพลอยใส ด้วยการ
-เปลี่ยนเบอร์
-เปลี่ยนชื่อ
-เปลี่ยนลายเซ็น
- จัดบ้านฮวงจุ้ย
-ออกแบบโลโก้
- ออกแบบทะเบียนรถ
-ฤกษ์คลอด
-ฤกษ์ออกรถ
-ฤกษ์ขึ้นบ้านใหม่
- ฤกษ์ลงเสาเอก
-ฤกษ์แต่งงาน
-ฤกษ์ทวงหนี้
Facebook: พลอยใส 991 เบอร์เปลี่ยนชีวิต
Inbox✅️

#ทรายสมุทร #พายสก๊อต #มายด์ #เบอร์มงคล #มูเตลู ดวง

26/05/2026

EP.8 ไม่รู้ว่านี่คือความรุนแรง
ช่วงประถม แม้พี่ชายจะตีฉันรุนแรง แต่เท่าที่เห็นไม่รุนแรงเท่าพี่สาว เพราะพี่สาวของฉันต่อสู้และมีแม่ให้ท้าย คอยด่าคอยว่าพี่ชายทุกครั้งที่ทะเลาะกับพี่สาว มันจึงรุนแรงกว่ามากๆ เพราะพี่ชายยิ่งโมโห ที่แม่ไม่เข้าข้าง และด้วยความที่ฉันอายุห่างกับพี่ชาย 6 ปี ก็เด็กกว่ามากๆ ฉันไม่กล้าเถียงพี่ชายอยู่แล้ว เพราะเวลาที่เขาทำร้าย มันรุนแรงกว่าที่คนอื่นๆตีหลายเท่า🥲
เช้าวันหนึ่งพี่ชายถามฉันว่า ที่อยู่ในถังขยะนั่นมันคืออะไรหรอ ขนมอะไร พี่ชายเก็บขึ้นมาจากถังขยะ แล้วถามฉัน ฉันกินขนมไม่หมดแล้วเอาไปทิ้ง มันไม่อร่อยมันฝืดคอมากๆ พี่ชายทำโทษโดยการที่ให้ฉันกินขนมที่ทิ้งในถังขยะให้หมด เขาบังคับให้ฉันกิน (>_

26/05/2026

ให้คิดว่าเราเป็นมนุษย์ที่มีคุณค่าเทียบเท่าคนอื่นๆ ไม่มีรอยด่างพร้อยใดๆเลย

By Aparat Siripat

24/05/2026

Ep. 7 อาการทางจิต
วันนี้ทางโรงพยาบาลให้ฉันคุยกับนักจิตบำบัด และแจ้งผลจากการทำแบบทดสอบ
ผลปรากฏว่า ฉันเป็นคนที่มีปัญหาเรื่องการแสดงออก และควบคุมอารมณ์
ฉันไม่แปลกใจเลย เพราะจริงๆฉันเป็นมานานแล้ว และฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร ฉันบอกหมอว่า ฉันถูกห้ามแสดงอารมณ์บ่อยครั้ง ฉันจำได้ว่าฉันรีดผ้าอยู่ พี่สาวไม่พอใจฉัน มาแย่งเตารีดไปจากฉัน แล้วทำเหมือนจะเอามันมานาบหน้าฉันด้วย เขาตะคอกใส่ฉันว่า
"ทำไมมึงโกรธกูหรอมึงไม่พอใจกูหรอ"
ทุกครั้ง ที่เขามาหาเรื่องและรังแกฉัน ฉันจะไม่สบตาเขา ฉันโกรธ และกลัว แต่เขาบังคับให้ฉันมองหน้าเขา เมื่อฉันมองหน้าเขา เขาจะไม่พอใจที่เห็นแววตาฉัน
"ทำไม !!!!!!มึงไม่พอใจอะไรกู มึงไปส่องกระจกดูหน้ามึงด้วยนะ" นางตะคอก นางกล้ารังแกฉันและระบายอารมณ์ใส่เพราะมีแม่ให้ท้ายตลอดเวลา
แม่ไม่เคยห้ามเขาจริงจังเลย แค่พูดเสียงเบาๆว่า พอได้แล้วลูกอย่าไปทำน้อง
และหลายครั้งที่ฉันพยายามจะสู้และเถียง แม่จะเข้ามารุมด้วย รุมฉันนะ ฉันไม่มีความกล้าที่จะสู้ใครทั้งนั้นในบ้าน เพราะ เมื่อไหร่ที่แสดงว่าจะสู้ จะโดนรุมทันที แม่จะช่วยพี่สาวตีฉันอีกแรง ไม่มีทางชนะ เวลาที่ฉันร้องไห้ เขาจะด่าฉันว่าฉันบีบน้ำตาและสำออย ฉันไม่สามารถแสดงอารมณ์ต่างๆได้อย่างปลอดภัยเลย ความโกรธและความเสียใจถูกกดไว้ภายใน ฉันกลายเป็นเด็กที่ยิ้มยาก เก็บกดและแข็งแรง พี่สาวจิกหัวฉันแล้วบอกว่า "คนอย่างมึงมันไม่อ่อนน้อม"

หลายคราวเวลาที่ฉันดูทีวีอยู่ พี่สาวเขาจะมาเปลี่ยนช่องหรือมาปิดทีวี ส่วนฉันทำได้แค่ชักสีหน้า " ทำไม?มึงมีปัญหาอะไร " ฉันหันไปมองหน้าแม่แม่ก็เฉยๆ แม่บอกว่าแม่เคยทำแบบนี้กับน้องสาวแม่เหมือนกัน แต่น้องสาวแม่ ไม่ชักสีหน้าแบบฉันเลย น่ารักกว่าฉันเยอะ

หมอตั้งใจฟังแล้วถามต่อว่า แล้วคุณมีเพื่อนไหม เพื่อนๆคุณว่ายังไง
" ฉันไม่มีเพื่อนสนิท เพื่อนปัจจุบันก็คบกันได้ ไม่เกิน 2 ปี ฉันไม่กล้า คบกับคนที่ดูปกติเลย ฉันชอบคบคนที่ดูยอมแล้วเออออกับฉันด้วย เพราะฉันกลัวจะถูกทำร้าย
( ทั้งๆที่กริยาท่าทางของฉัน เหมือนจะไปทำร้ายเขามากกว่า อันนี้แค่คิดในใจนะไม่ได้พูดออกไป😅😅😅 )
ฉันไม่กล้าสนิทกับใครเพื่อนๆหลายคนที่รู้จักมักจะพูดว่าฉันเป็นคนที่แปลกๆแล้วกำแพงสูง
ฉันก็เพิ่งเข้าใจจากการเดินทางภายในจิตวิญญาณของตัวเองได้ไม่นานว่า
ที่ฉันเป็นแบบนี้เพราะฉันอารมณ์ขึ้นง่าย ระเบิดอารมณ์ใส่คนอื่น เวลาที่ไม่พอใจบ่อยครั้ง และไม่รู้จะเป็นระเบิดเวลาเมื่อไหร่

ฉันเล่าให้หมอฟังน้ำตาไหลอาบแก้ม เคยมีครูทางจิตวิญญาณคนหนึ่ง บอกฉันว่า ฉันไม่ Move on ถึงยังร้องไห้อยู่ ( นักจิตวิญญาณท่านนี้ บอกให้ฉันไปนั่งสมาธิ ซึ่งฉันก็เชื่อและทำตามด้วย )

นักจิตบำบัด บอกว่า นั่นไม่ใช่ความคิดที่ถูกต้อง สิ่งที่คุณเจอมันเลวร้าย คุณโดนทำร้ายจากคนในครอบครัวทุกคน การที่คุณไม่ร้องไห้เป็นเรื่องแปลกมาก มันโอเคที่คุณจะร้องไห้ทุกครั้งที่พูดถึงมันนะ

ค่าปรึกษาวันนี้ 500 บาท เมื่อเทียบกับนักจิตวิญญาณท่านนั้น ที่ฉันเสียไปเกิน 5หมื่น!!! ทีเดียว

"เวลาที่เราเสียใจ หรือโกรธ เราควรอยู่กับมัน โดยไม่ตัดสิน จนกว่ามันจะหายใช่ไหมคะ" ฉันถาม คำถามนี้เพราะกำลังปฏิบัติอยู่
"ใช่ แล้วให้คุณออกกำลังกายด้วยเพื่อรักษาร่างกายให้แข็งแรง"
นักจิตบำบัดบอกพร้อมกับพยักหน้า

"แต่คนที่มาทำร้ายฉัน จนต้องไปขึ้นศาล เขาเป็นซึมเศร้าขั้นรุนแรง เขาออกกำลังกายทุกเช้าเลยนะคะ เขาว่ายน้ำตอนเช้า 1-2 ชั่วโมงเกือบทุกวัน"

ติดตามที่ Ep.8 เร็วนี้

เพื่อนๆพี่ๆน้องๆท่านไหนมีประสบการณ์กับครอบครัวยังไงบ้าง อบอุ่นหรือโดดเดี่ยว
มาเล่าสู่กันฟังได้ใต้คอมเม้นนี้นะคะ 👇

#แม่หมอเล่าเรื่อง
#ปาดน้ำตาอย่างร่าเริง
#เรื่องจริง

21/05/2026

EP. 6 จำไม่ลืม

ฉันเป็นเด็กประถมต้นที่ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย
ฉันชอบไปบ้านอาม่า เพราะเวลาอยู่กับอาม่า อาม่าก็ไม่ค่อยมาวุ่นวายอะไรกับฉันนัก ฉันจะไปนั่งอ่านหนังสือการ์ตูนของลูกพี่ลูกน้อง การ์ตูนที่มีเยอะมากๆ นั่นแหละคือความสุขของฉัน แล้วบ้านอาม่าก็เป็นสถานที่ติวสอนพิเศษ ที่พี่สาวจะมาเรียนกับคุณครู อยู่บ่อยๆ
แล้วหลายครั้งฉันเห็นแม่กับพี่สาวพูดถึงคนอื่น มีอยู่ตอนหนึ่งฉันได้ยินแม่กับพี่สาวพูดถึงคุณครูคนนี้ว่าจะไม่เรียนกับครูคนนี้แล้ว สอนไม่มีเนื้อหาอะไรเลย อีกวันถัดไปที่ฉันไปบ้านอาม่า แล้วเจอคุณครู พูดถึงเรื่องนี้พอดี ว่าทำไมพี่สาวถึงไม่เรียนกับครูแล้ว "น้องนีรู้ไม๊บอกครูหน่อย" ฉันจึงบอกครูไปตามที่ได้ยิน ฉันแค่คิดว่า ถ้าครูได้ยินครูจะปรับปรุงตัวนะ จะได้สอนพี่สาวต่อ เมื่อกลับมาบ้านฉันเจอแม่กับพี่สาวด่ายกใหญ่เลยว่าเอาไปบอกครูทำไม ด่านะไม่ใช่สอน ฉันก็งงว่า ตัวพวกเขาเองพูดจริงๆนี่นา ฉันผิดอะไร ความรู้สึกแย่เปลี่ยนเป็นความทรงจำ แต่นิสัยของฉันไม่ได้เปลี่ยนไปเลยนะเพราะพวกเขาไม่ได้สอนอะไรฉันเลย ด่าว่าอย่างเดียวมันจะเข้าหูได้ยังไง

พี่สาวที่โตกว่า ฉันหลายปีก็ยังไม่มีวุฒิภาวะเพียงพอ หลายครั้งที่ฉันไปบ้านลูกพี่ลูกน้อง พี่สาวของฉัน จะสนิทกับพี่สาวอีกคนนึงมากกว่า ฉันจำได้เท่าที่จำได้ ว่ามี 2 ครั้งที่พวกเขาหนีฉันแล้วไม่ยอมเล่นกับฉัน ให้ฉันตามหา ฉันในตอนนั้น คิดว่าเขาไม่ชอบฉันล่ะ ทำไมทำแบบนี้ ฉันเดินหาพวกเขารู้สึกเสียใจ

ต่อมาไปงานเลี้ยงรวมหมู่ญาติ ในหมู่ญาติพี่สาวของฉันเป็นคนที่น่ารักแล้วก็นิสัยดีมากๆ เป็นฉันซะอีกที่ไม่ค่อยเล่นกับใครแล้วก็ไม่ค่อยมีใครมาเล่นด้วย

พวกเด็กๆว่ายน้ำเล่นกันสนุกสนานที่สระว่ายน้ำบ้านของญาติ ฉันมีลูกพี่ลูกน้องหลายคน ญาติคนหนึ่งเอาห่วงยางเกือบหมดทั้งสระไปใส่ตัวทั้งมือและขา. ฉันก็เข้าไปแย่ง บอกว่าแบ่งคนอื่นเล่นบ้างสิ
ญาติคนนั้นร้องเสียงดัง
พี่สาวของฉัน ก็รีบเข้ามาหาฉันแล้วด่าฉันอย่างรุนแรงต่อหน้าทุกๆคน ในค่ำคืนนั้น ฉันอายมากแล้วไปเดินรอบๆบ้านไม่กล้าเดินเข้าไปในบ้านเลยรอจนทุกคนทานข้าวหมดแล้ว ขึ้นไปเล่นข้างบนกัน จึงไปนั่งทานข้าวคนเดียว

ฉันเพิ่งรู้ตอนที่มาบำบัดว่า เรื่องนี้เป็นส่วนหนึ่ง ที่ทำให้ฉันรู้สึกไม่ชอบตัวเองและคิดไปเองว่าคนอื่นไม่ชอบฉันด้วย ทำให้การเข้าสังคมของฉันในหมู่เพื่อนเกิดปัญหา

**********ความปรารถนาดีที่อยู่ในมือของผู้ที่ไม่มีสติรู้ตัวนั้นไม่ต่างอะไรจากยาพิษ

อ่านสนุกน่าติดตามกด 111👇

#แม่หมอเล่าเรื่อง #เรื่องจริง #ปาดน้ำตาอย่างร่าเริง