14/06/2025
ชีวิตเราก็คือบทเรียนเล่มใหญ่
ที่สอนให้เราเรียนรู้ไม่มีวันสิ้นสุด
ตั้งแต่เกิดจนถึงลมหายใจสุดท้าย
เราก็ยังต้องเรียนรู้
สิ่งที่สอนเราได้มากกว่าทุกสิ่งคือ
ความผิดพลาด ความเศร้า ความเสียใจ
รวมๆ แล้วเราเรียกสิ่งนั้นว่า "ความทุกข์"
สิ่งนั้นมันให้บทเรียนกับเราได้ดีที่สุความทุกข์มันจึง
สอนคนให้กลายเป็นคน
หากเราไม่เรียนรู้เลยว่า
"ทุกข์" ให้อะไรเราบ้าง
มัวแต่มองคนอื่นไม่ดี
คนนั้นไม่ดี คนนี้ไม่ดี
จนหลงลืมมองดูตนเองว่าดีมากขนาดไหน?
จึงกล้าตัดสินคนอื่นได้อย่างไรกัน
หลายๆ อย่างในชีวิตที่เกิดขึ้น
หากมีสติมากพอ
จะไม่โทษใครหรอก
แต่หากจะนำเรื่องนั้นๆ
มาเพ่งทำความเข้าใจ
หากเราดีอยู่ในศีล ภาวนา
ไม่พร่องสัจจะ วาจา
ทุกข์ที่เกิดล้วนเกิดจากกรรมเก่า
ที่เราเคยกระทำ
พอมันให้ผล มันจึงทุกข์หนัก
ไม่ต้องโทษใคร
เขาไม่ดี คนนั้นทำเราเสียใจ
คนนี้ทำเราทุกข์
ทุกๆ อย่างล้วนเกิด
จากกรรมจัดสรรให้ต้องมาเจอ
ให้ต้องมาพบกับเรา เพื่อชดใช้ทั้งนั้น
เมื่อสิ้นบุญวาสนาไม่อยากจากก็ต้องจาก
เมื่อสิ้นเวรกรรมที่กระทำร่วมกันมาเหนี่ยวรังให้ตายก็ไปอยู่ดี
'สติ'จะพาให้รอดพ้น
สวดมนต์ทุกวันเพื่อให้ตัวเองเกิดสติปัญญา
แผ่เมตตา' ออกไปเพื่อให้ความอาฆาตแค้น เจ้ากรรมนายเวรผ่อนแรงอาฆาต
อโหสิกรรม' เพื่อให้ตนเองหลุดพ้นจากกองทุกข์ทั้งหลาย ไม่ต้องจองเวรจองกรรมจะต้องไม่เกิดมาชดใช้สิ่งเลวร้ายที่ต้องเผชิญอยู่อีก ให้มันจบสิ้นแต่เพียงเท่านี้ ตัดภพตัดชาติด้วยการวิปัสสนากรรมฐาน เจริญศีล ภาวนา ถือศีล 5 ให้ได้ สัจจะวาจาต้องรักษา
ทำให้ได้เท่านี้แล้วชีวิตจะรอด
รอดจากมรสุมทุกข์
รอดจากวิบากที่เผชิญอยู่
ไม่ต้องไปพึ่งหมอดูที่ไหน?
ใครก็ช่วยเจ้าไม่ได้นอกจากตัวเจ้าเองจดจำไว้
ชีวิตก็จะจมกองทุกข์อยู่อย่างนั้น
ไม่หลุดพ้นและหาทางออกจากทุกข์สักที 🤍🤍🤍