Wanderfulminds 1. Brains, Minds & Languages
2. Education
3. Pictures & Stories of people, culture, and nature. A pursuit of work/life balance.

A brain researcher, PhD who wishes to spread her knowledge to the world in an easy to understand manner. เพจ WANDERFULMINDS รวบรวม

(1) เรื่องราวน่ารู้น่าค้นหา (wonderful) เกี่ยวกับสมอง ภาษา ความคิดและจิตใจมนุษย์ (minds) และโรคต่างๆ ที่ส่งผลต่อการใช้ภาษาของเรา

(2) ข้อมูลการศึกษา การเรียนต่อ ขอทุน การเขียนใบสมัคร การสัมภาษณ์ การเขียนเรียงความ

(3) ภาพเรื่องราวธรรมชาติ ผสมผสานการท่องเที่ยว การผจญภัย และบทเรียนจากใครใหม่ๆ สิ่งใหม่ๆ วัฒนธรรมใหม่ๆ เพื่อค้นหาความหมายของชีวิต และความสมดุลของการเรียน การงาน และการใช้เวลาว่างบนโลกที่เต็มไปด้วยความวุ่นวายและเทคโนโลยีทันสมัย และมีขึ้นขึ้นมาเพื่อกระตุ้นให้เราทุกคนหันมาใส่ใจธรรมชาติและเห็นความงามของโลกใบนี้ให้มากขึ้น

ฉันเป็นคนร่อนเร่ไปเรื่อย (wander) คิดนู่นคิดนนี่ตลอด (wander)

สนใจเรื่องราวน่ารู้เกี่ยวกับสมองและภาษา และเรื่องราวชีวิต ประสบการณ์ท่องเที่ยวอื่นๆ ติดตามเพิ่มเติมได้ที่ http://wanderfulminds.com นะค้า :D

อาการสับสนเรื่องเวลา (time disorientation) เป็นอาการที่พบได้บ่อยในผู้ที่มีภาวะสมองเสื่อม โดยเฉพาะในระยะเริ่มต้นถึงระยะกล...
22/06/2026

อาการสับสนเรื่องเวลา (time disorientation) เป็นอาการที่พบได้บ่อยในผู้ที่มีภาวะสมองเสื่อม โดยเฉพาะในระยะเริ่มต้นถึงระยะกลาง

--

- ความจำระยะสั้นเริ่มบกพร่อง ทำให้จำเหตุการณ์ล่าสุดไม่ได้
- ความทรงจำเก่า ๆ ยังคงชัดเจนอยู่ จึงนำกิจวัตรในอดีตมาเชื่อว่าเป็นสิ่งที่กำลังทำอยู่ในปัจจุบัน
- มีปัญหาในการรับรู้วัน เวลา หรือการลำดับเหตุการณ์ว่าอะไรเกิดขึ้นก่อนหลัง
- สมองพยายามเติมเต็มข้อมูลที่ขาดหายไปโดยไม่ได้ตั้งใจ (confabulation)

ผู้ป่วยอาจสับสนได้ว่า

- วันนี้เป็นวันอะไร เดือนอะไร หรือปีอะไร
- เวลาตอนนี้เป็นเช้าหรือเย็น
- เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวานเกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อน หรือในทางกลับกัน
- คนที่เสียชีวิตไปแล้วเหมือนยังมีชีวิตอยู่
- บ้านปัจจุบันคือบ้านหลังเก่า หรือคิดว่าตัวเองอายุน้อยกว่าความเป็นจริง

---

สิ่งสำคัญคืออย่างที่คุณพูดว่า “เราไม่ควรทำให้เขารู้สึกผิด”

การพยายามโต้แย้งว่า “ไม่จริงนะ” มักทำให้ผู้ป่วยรู้สึกสับสน อับอาย หรือโกรธ เพราะสำหรับเขา สิ่งที่พูดนั้นคือความจริง

แนวทางที่แนะนำคือการใช้หลักการของ “การเข้าไปอยู่ในโลกของเขา” หรือการสื่อสารแบบยอมรับความรู้สึก (validation approach)

- อย่างไรก็ตาม การ “เข้าไปในโลกของเขา” ไม่ได้หมายความว่าต้องโกหกทุกเรื่อง
- แต่คือการให้ความสำคัญกับความรู้สึกมากกว่าความถูกต้องของข้อเท็จจริงในขณะนั้น

#เป้าหมายไม่ใช่การพิสูจน์ว่าใครถูกหรือผิด #แต่คือการทำให้เขารู้สึกปลอดภัย #มีคุณค่า #และลดความกังวลลง

เคยเข้าเล้าท์นี้เมื่อปีที่แล้ว ปีนี้มาใหม่ เหมือนเดิมเป้ะ อาหารเหมือนเดิม มี มีทบอล มีไก่ แกงกะหรี่ และเส้น 🫢ไก่หมดไวตาม...
08/06/2026

เคยเข้าเล้าท์นี้เมื่อปีที่แล้ว

ปีนี้มาใหม่ เหมือนเดิมเป้ะ อาหารเหมือนเดิม มี มีทบอล มีไก่ แกงกะหรี่ และเส้น 🫢

ไก่หมดไวตามเคย โชคดีมาตอนพี่เขาเพิ่งเติม

• ใครจะมาที่นี่ เน้นนั่งพัก นั่งชิว และเครื่องดื่ม
• รอไก่ไหว รอไปก่อน พนงนานๆ เติมบ้าง ไม่ถี่มาก
• คนไม่ค่อยเยอะ มีที่ชาร์จนั่งสบาย
• อาจจะพูดมากไม่ได้ ตามสไตล์ญี่ปุ่น นั่งเงียบๆ เจี๊ยมๆ
• ข้าวปั้นมี 2 แบบ ทูย่า และ แซลม่อน
• แกงกะหรี่มีแต่แกง ไม่มีชิ้นเนื้อ 😬

วิวยังสวยเหมือนเดิม ❤️

(เล้าท์ที่ไหนก็ไม่เท่าเล้าท์ที่ไทย และสิงคโปร์)

ไปลงทะเบียนงานบรรยาย ที่ซิดนี่ เกี่ยวกับ “การสูงวัย” และ “ภาวะสมองเสื่อม” ถึง การใช้ชีวิตอย่างมีคุณภาพร่วมกับโรคสมองเสื่...
07/05/2026

ไปลงทะเบียนงานบรรยาย ที่ซิดนี่ เกี่ยวกับ “การสูงวัย” และ “ภาวะสมองเสื่อม” ถึง การใช้ชีวิตอย่างมีคุณภาพร่วมกับโรคสมองเสื่อม

ตรงกับแนวคิดที่ยึดมาตลอด เกี่ยวกับการมีชีวิตอย่างมีคุณภาพ

--

หนึ่งในประเด็นสำคัญจากการบรรยายคือ

“การดูแลผู้มีภาวะสมองเสื่อม ไม่ควรเป็นการทำทุกอย่างแทนพวกเขา แต่ควรมุ่งสนับสนุนให้พวกเขามีอิสระ มีตัวตน และมีศักดิ์ศรีของตนเอง”

--

1. เป็น “ผู้สนับสนุน” ไม่ใช่แค่ “ผู้ช่วย”

ควรสนับสนุนให้ผู้ป่วยยังคงทำสิ่งต่าง ๆ ด้วยตนเองเท่าที่ทำได้ เช่น

* ให้ตัวเลือก
* ถามคำถามปลายเปิด
* แบ่งงานออกเป็นขั้นตอนเล็ก ๆ

เป้าหมาย คือ การรักษาความมั่นใจ ความสามารถ ในการตัดสินใจ และศักดิ์ศรีของผู้ป่วย แม้ว่าการทำสิ่งต่าง ๆ อาจใช้เวลานานขึ้นก็ตาม

--

2. ออกแบบสภาพแวดล้อมโดยส่งเสริมความเป็นอิสระ

การปรับสิ่งแวดล้อมเล็ก ๆ น้อย ๆ จะช่วยให้ใช้ชีวิตประจำวันได้ง่ายขึ้น เช่น

* จัดทางเดินให้ชัดเจน
* ใช้ป้ายกำกับ
* ใช้ Post-it หรือไวท์บอร์ดช่วยเตือนความจำ
* ใช้สีที่ตัดกันเพื่อช่วยการมองเห็นและการจดจำ

ผู้บรรยายเรียกแนวคิดนี้ว่า “designing for doing“ (การออกแบบพื้นที่เพื่อช่วยให้ผู้ป่วยยังคงมีส่วนร่วมในชีวิตประจำวัน) แทนที่จะต้องพึ่งการสั่งตลอดเวลา

--

3. เชื่อมโยงกับผู้ป่วยด้วยใจ

ช่วงเวลาสั้น ๆ ของการมีปฏิสัมพันธ์มีความหมายมาก เช่น

* การแวะมาเยี่ยม
* การโทรศัพท์
* การพูดคุยในชีวิตประจำวัน

ควรชวนผู้ป่วยทำกิจกรรมที่มีความหมาย สร้างปฏิสัมพันธ์ กับพวกเขา

* รดน้ำต้นไม้
* จัดโต๊ะอาหาร
* ทำอาหาร

โดยเน้นสิ่งที่พวกเขา “ยังทำได้” และให้คุณค่ากับบทบาทของพวกเขา

--

แนวคิดสำคัญที่น่าจดจำคือ

“ความเป็นอิสระ เป็นสิ่งที่เกิดขึ้น ผ่านความสัมพันธ์กับผู้อื่น”

- การช่วยเหลือผู้มีภาวะสมองเสื่อม จึงไม่ใช่การทำแทนทั้งหมด
- แต่คือการให้ความช่วยเหลือ “เท่าที่จำเป็น” เพื่อให้พวกเขายังคงใช้ชีวิตในแบบของตนเองได้ต่อไป

❤️❤️❤️

--

เขียนโดย ไข่มุก, PhD Cognitive Neuroscience

เชี่ยวชาญด้าน การบกพร่องทางการสื่อสาร (Aphasia) ภาวะบกพร่องของสมอง (Brain Impairment) การประมลผลของภาษาและสมอง (Language & Brain Processing)

- University of Groningen, the Netherlands;
- University of Potsdam, Germany;
- Macquarie University, Australia;
- Newcastle University, England

---

ที่อยู่

Bangkok

เว็บไซต์

แจ้งเตือน

รับทราบข่าวสารและโปรโมชั่นของ Wanderfulmindsผ่านทางอีเมล์ของคุณ เราจะเก็บข้อมูลของคุณเป็นความลับ คุณสามารถกดยกเลิกการติดตามได้ตลอดเวลา

ติดต่อ ธุรกิจของเรา

ส่งข้อความของคุณถึง Wanderfulminds:

ทางลัด

แนะนำ

แชร์