14/06/2013
จิตไม่นิ่ง เหมือนน้ำกลิ้งบนใบบอน
ยามต้องลมแม้เพียงเอื่อยอ่อน แผ่วเบาเท่าลมหายใจ
ก็หวยไหว ไถลไปไร้ทิศทาง
เพ่งมองดู อยู่เป็นนาน กว่าหยดละอองธารจะหยุดลง
เหตุ...แห่งการณ์นี้ อยู่ที่สายลม หากเรานำจิตไปผสม
เหมือนปล่อยใจไปตามลมจะพัดพา ทางโน้นบ้าง ทางนี้บ้าง
ไร้หนทางจะไขว่คว้า หากไม่นิ่ง อาจถึงคลา
หยดน้ำธารา ร่วงหล่นสู่ผืนดิน
หากไม่นิ่ง อาจถึงคลา
ทุกข์อุรา ล้าระทม จมดิ่งธรณี
--------------------------
credit: นกไร้ขน
