12/10/2020
ประวัติศาสตร์รองเท้า
ข้อมูลรองเท้าเบื้องต้น
มนุษย์เรามีรองเท้าใช้กันมานานหลายพันปีแล้ว รูปแบบของรองเท้าก็จะแตกต่างกันไปตามสภาพอากาศและขนบธรรมเนียม เช่น รองเท้าของชาวจีนก็จะทำจากผ้า รองเท้าของชาวฮอลแลนด์จะทำจากไม้ เรียกว่า ซาบ็อตส์ หรือ คล็อค รองเท้าของชาวอเมริกันอินเดียนทางเหนือจะทำมาจากหนังสัตว์ ต่อมาชาวอเมริกันอินเดียนทางใต้ได้ค้นพบการนำน้ำยางพาราดิบมาห่อหุ้มเท้า โดยการนำเท้าไปจุ่มลงในน้ำยางพาราดิบ ซึ่งเหมือนกับเป็นรองเท้าต้นแบบเลยทีเดียว
ในปี ค.ศ. 1830 ชาร์ลส์ กู๊ดเยียร์ ชาวอเมริกันได้ทำการวิจัยเรื่องยางอยู่ ในขณะที่เขากำลังทำวิจัย เขาได้ค้นพบกระบวนการอบยางขึ้นโดยบังเอิญ เมื่อเขาหยดส่วนผสมของยางกับกำมะถันในเตาที่มีความร้อน จึงทำให้ส่วนผสมนั้นแข็งตัวและยืดหยุ่นได้ และจากความบังเอิญนี้เอง เป็นจุดเริ่มต้นของเขาให้เขาคิดและพัฒนาผลิตภัณฑ์จากยางออกมาอย่างมากมาย นอกจากยางรถยนต์แล้วในผลิตภัณฑ์นั้นก็คือ รองเท้า
กีฬาซึ่งนับเป็นรองเท้ากีฬาคู่แรกของโลก และได้พัฒนาจากการตัดเย็บด้วยมือมาเป็นเครื่องจักรในต้นศตวรรษที่ 19 จนกลายมาเป็นอุตสาหกรรมรองเท้าในที่สุด
ประวัติศาสตร์รองเท้า
นักโบราณคดี พบรองเท้าแตะที่ทำด้วยเปลือกไม้ 50 คู่ ในถ้ำ Fort Rock ในรัฐโอเรกอน ซึ่งมีอายุมากกว่า 5,000 ปี เชื่อว่า Fort Rock เป็นโรงงานรองเท้าที่เก่าแก่ที่สุดในโลก[1]
เมื่อสัปดาห์ผ่านมามีการเปิดเผยถึงการค้นพบรองเท้าหนังที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดในโลกบริเวณถ้ำแห่งหนึ่งในอาร์มาเนีย รองเท้าหนังโบราณนี้ถือว่ามีอายุมากกว่าปิรมิต Giza ในประเทศอียีปต์กว่าพันปี และเก่าแก่กว่าสโตรเฮนจ์ในประเทศอังกฤษ 400 กว่าปี ถือได้ว่าเป็นรองเท้าหนังที่มีอายุมากว่า 5500 ปี
รองเท้าหนังเก่าแก่
ด๊อกเตอร์รอน พินฮาสิ หัวหน้าทีมนักโบราณคดีจากUniversity College Cork ประเทศไอร์แลนด์ระบุว่ารองเท้าโบราณนี้ทำมาจากหนังวัว ถูกสร้างมาในช่วงยุคสามพันห้าร้อยปีก่อนคริสตกาล และมีสภาพที่อยู่ในสภาพที่ค่อนข้างสมบูรณ์มาก หนังที่ใช้ทำรองเท้ามีลักษณะเป็นหนังชิ้นเดียวที่จัดออกมาแบบพอดีกับขนาดรองเท้าแบบไม่ขาดไม่เกิน รองเท้ายังมีส่วนของหญ้าติดอยู่ด้วย แต่นักโบราณคดียังไม่แน่ใจว่ารองเท้าข้างนี้เป็นของผู้หญิงหรือผู้ชาย ขนาดรองเท้าตามมาตรฐานยุโรปอยู่ที่ประมาณขนาด 37 เทียบเท่าขนาด 7 ตามมาตรฐานอเมริกา ดังนั้นจึงเป็นไปได้ว่าเป็นรองเท้าของผู้ชายในยุคนั้น
บริเวณสถานที่ที่ค้นพบรองเท้าหนังนี้เป็นถ้ำที่ตั้งอยู่ในจังหวัด Vayotz Dzor ประเทศอาร์มาเนีย ใกล้กับรอยต่อระหว่างประเทศแถบชายแดนอิหร่าน ตุรกี สภาพอากาศภายในถ้ำมีสภาพที่พอเหมาะกับการเก็บรักษาของโบราณอีกหลายชิ้น เพราะนักโบราณคดีได้ค้นพบโบราณวัตถุชิ้นอื่นๆในถ้ำนี้และยังมีสภาพที่ค่อนข้างสมบูรณ์มาก สิ่งที่ค้นพบอื่นๆมีกล่องเก็บของขนาดใหญ่ที่ภายในบรรจุไปด้วยอาหารแห้ง เช่น ข้าวบาร์เลย์ ข้าวสาลี แอปริคอท เป็นต้น โดยวิธีการเก็บกักพบว่ามีการใช้มูลแกะปูไว้ข้างล่างกล่องเก็บของในขนาดที่ค่อนข้างหนา ซึ่งถือเป็นวิธีดั้งเดิมที่มนุษย์สมัยก่อนคิดค้นขึ้น
ลักษณะของรองเท้าหนังที่พบที่ลักษณะการออกแบบที่คล้ายกับรองเท้าที่ชาวเกาะทางตอนไต้ของเกาะไอร์แลนด์ประดิษฐ์มาสวมใส่ และลักษณะของรองเท้าโบราณแถบยุโรปก็พบว่ามีลักษณะที่คล้ายกัน
รูปแบบรองเท้า
รูปแบบของรองเท้าก็จะแตกต่างกันไปตามสภาพอากาศและขนบธรรมเนียม เช่น รองเท้าของชาวจีนก็จะทำจากผ้า รองเท้าของชาวฮอลแลนด์จะทำจากไม้ เรียกว่า ซาบ็อตส์ หรือ คล็อค รองเท้าของชาวอเมริกันอินเดียนทางเหนือจะทำมาจากหนังสัตว์
ต่อมาชาวอเมริกันอินเดียนทางใต้ได้ค้นพบการนำน้ำยางพาราดิบมาห่อหุ้มเท้า โดยการนำเท้าไปจุ่มลงในน้ำยางพาราดิบ ซึ่งเหมือนกับเป็นรองเท้าต้นแบบเลยทีเดียว
ประวัติรองเท้าคู่แรกของโลก
รูปแบบของรองเท้าก็จะแตกต่างกันไปตามสภาพอากาศและขนบธรรมเนียม เช่น รองเท้าของชาวจีนก็จะทำจากผ้า รองเท้าของชาวฮอลแลนด์จะทำจากไม้ เรียกว่า ซาบ็อตส์ หรือ คล็อค รองเท้าของชาวอเมริกันอินเดียนทางเหนือจะทำมาจากหนังสัตว์
ต่อมาชาวอเมริกันอินเดียนทางใต้ได้ค้นพบการนำน้ำยางพาราดิบมาห่อหุ้มเท้า โดยการนำเท้าไปจุ่มลงในน้ำยางพาราดิบ ซึ่งเหมือนกับเป็นรองเท้าต้นแบบเลยทีเดียว
ในปี ค.ศ. 1830 ชาร์ลส์ กู๊ดเยียร์ ชาวอเมริกันได้ทำการวิจัยเรื่องยางอยู่ ในขณะที่เขากำลังทำวิจัย เขาได้ค้นพบกระบวนการอบยางขึ้นโดยบังเอิญ เมื่อเขาหยดส่วนผสมของยางกับกำมะถันในเตาที่มีความร้อน จึงทำให้ส่วนผสมนั้นแข็งตัวและยืดหยุ่นได้ และจากความบังเอิญนี้เอง เป็นจุดเริ่มต้นของเขาให้เขาคิดและพัฒนาผลิตภัณฑ์จากยางออกมาอย่างมากมาย นอกจากยางรถยนต์แล้วในผลิตภัณฑ์นั้นก็คือ รองเท้ากีฬาซึ่งนับเป็นรองเท้ากีฬาคู่แรกของโลก และได้พัฒนาจากการตัดเย็บด้วยมือมาเป็นเครื่องจักรในต้นศตวรรษที่ 19 จนกลายมาเป็นอุตสาหกรรมรองเท้าในที่สุด
รองเท้าโบราณ แบบทหารโรมันในแดนยิว
ทหารโรมันสมัยโบราณต้องสวมรองเท้าสาน ที่ด้านล่างของรองเท้ามีปุ่มหลายสิบปุ่มกันลื่น รองเท้านี้เรียกว่า คาลีกา นักโบราณคดีพบรอยปุ่มเล็กๆ บนกำแพงปูนซีเมนต์รอบเมืองฮิปโปส ประเทศอิสราเอล ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของทะเลกาลิลี สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นรอยปุ่มรองเท้าคาลีกา
การค้นพบนำโดย ศ.อาเธอร์ ซีกัล จากสถาบันโบราณคดีซินแมนใน ยูนิเวอร์ซิตี้ ออฟ ไฮฟา ร่วมกับนักโบราณคดีจาก อะคาเดมี ออฟ ไซเอินซ์ ประเทศโปแลนด์ และมหาวิทยาลัยคอนคอร์เดีย เมืองเซนต์พอล รัฐมินเนโซตา
สำหรับ ฮิปโปส หรือเมืองซัสซิต้าตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเล 350 เมตร เจริญรุ่งเรืองสมัยโรมันและไบเซนไทน์ จนกระทั่งถูกทำลายจากแผ่นดินไหวเมื่อค.ศ.749 ไมเคิล ไอเซนเบิร์ก หนึ่งในนักโบราณคดีจากสถาบันโบราณคดีซินแมน กล่าวว่า รอยรองเท้าที่พบนั้นสมบูรณ์มาก ซึ่งรอยเท้านี้อาจขยายความไปว่า ใครเป็นผู้สร้างกำแพง สร้างเมื่อใดและสร้างได้อย่างไร โดยการขุดค้นกำแพงโบราณนี้ ยังทำให้นักโบราณคดีพบหอคอยรวมทั้งสิ่งก่อสร้างที่ใช้รองรับอาวุธ เช่น เครื่องยิงก้อนหิน ไปจนถึงโบราณสถานของเมืองอย่างโรงอาบน้ำที่สร้างจากหินอ่อน ถนนที่มีความยาวถึง 240 เมตร ขวดแก้วที่ทำขึ้นนูนเป็นรูปหน้าคน รวมทั้งรูปปั้นหินอ่อน
ในวจนะของพระเจ้า หรือส่วนที่ 2 ของคัมภีร์ไบเบิล พระเยซูตรัสถึง เมืองที่ตั้งอยู่บนเนินเขาและไม่สามารถซ่อนอยู่ ซึ่งเมืองที่พระองค์หมายถึงนั้น อาจเป็น ฮิปโปส ก็ได้
ประวัติศาสตร์รองเท้าฟุตบอล
ปี 1526 กษัตริย์เฮนรี่ที่แปด แห่งราชวงศ์ทิวเดอร์ เคยได้สวมใส่รองเท้าฟุตบอลในยุคแรก ได้รับการผลิตจากหนังที่แข็งแรงข้อเท้าสูงและหนักกว่ารองเท้าเหมือนปัจจุบันมาก อีก300 ปีต่อมา ในยุค1800 มีการออกกฎเป็นครั้งแรกว่าห้ามใส่รองเท้าแตะลงเล่นฟุตบอล ทุกคนในทีมต้องสวมรองเท้าฟุตบอลเท่านั้น ผู้เล่นต้องสวมรองเท้าที่หนังแข็งเหมือนรองเท้าทำงานมีเชือกรองเท้าที่ยาวร้อยเป็นระเบียบมากขึ้นและมีเหล็กหุ้มที่ปลายรองเท้าคล้ายรองเท้าฟุตบอลแบบแรก รองเท้าฟุตบอลยุคนั้นยังจะมีปุ่มที่เป็นโลหะ ตอกลงบนพื้นทำให้เพิ่มประสิทธิภาพในการยึดเกาะดินรองเท้าชั่งน้ำหนักได้ 500 กรัมและได้ทำจากหนังแข็งจะป้องกันความปลอดถัยข้อเท้าเพิ่มขึ้น และมีหกปุ่มใน หนึ่งข้าง
การดีไซน์ ของรองเท้าฟุตบอลอยู่นั้นค่อนข้างคงที่ตลอดปี 1900 ถึงกระทั่งสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง เหตุการณ์สำคัญที่สุดในการเปลี่ยนแปลงรองเท้าฟุตบอลครั้งแรก คือในศตวรรษที่20 มีการผลิตรองเท้าฟุตบอลอย่างต่อเนื่อง รองเท้าฟุตบอลได้เปลี่ยนรูปแบบไปอย่างมากผู้ผลิตจะ เน้นสร้างรองเท้าฟุตบอลให้มีน้ำหนักที่ เบาลงและมีความยืดหยุ่นสูง ซึ่งจะทำให้นักเตะสามารถโชว์ทักษะการเลี้ยงลูก เทคนิคการยิงประตูและการควบคุมบอลได้ดีขึ้น มากกว่าการจะผลิตชิ้นส่วนของรองเท้าให้เพิ่มขึ้นเพื่อป้องกันอันตรายแก่นักเตะ
การพัฒนาเทคโนโลยีมีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญเกิดขึ้นหลายอย่างมีการออกแบบที่ได้ตัดส่วนที่ไม่จำเป็นของรองเท้าออกไปเพื่อให้ได้น้ำหนักที่เบาขึ้น เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ฟุตบอล การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ทำให้ผู้สวมใส่สามารถเคลื่อนไหวได้รวดเร็วขึ้นดุด “ไข่มุกดำ”เปเล่ (Pele) ที่สวมรองเท้าฟุตบอล พูม่า(Puma) ในเวิลด์คัพ 1962 รอบชิงชนะเลิศ
ปัจจุบัน การออกแบบรองเท้าจะเน้นดีไซน์ที่โดดเด่น และสวยงาม แต่ที่ยังไม่ขาดหายไปก็ คือความสามารถทางด้านความเร็ว น้ำหนักตัวเบา
ขณะนี้ อาดิดาสค่ายยักษ์ใหญ่จากเยอรมนี ได้ผลิต “F-50 อาดิซีโร่” ก้าวขึ้นมาเป็นรองเท้าฟุตบอลที่มีน้ำหนักตัวเบาที่สุดในโลก โดยการลดน้ำหนักตัวรองเท้าลงด้วยการปลดอุปกรณ์อื่ๆ ออกจนหมด จนเหลือน้ำหนักตัวเพียง 165 กรัม เท่านั้น ถือเป็นการเปลี่ยนแปลง ครั้งใหญ่จากรองเท้าเอนกประสงค์น้ำหนักสูง มาเป็นรองเท้าสายพันธุ์ความเร็วสูงที่สมบูรณ์แบบที่สุดเท่าที่เคยมีมา พูดได้ว่าเป็นรองเท้าสำหรับย่ำอวกาศก็ว่าได้ และได้เปิดตัวเวที ฟุตบอลโลก 2010 ที่ประเทศแอฟริกาใต้ในเดือนมิถุนายน-กรกฎาคมที่กำลังดำเนินอยู่นี้ ให้เป็นที่ประจักษ์ต่อสายตาผู้ชมนับพันล้านคน
จากในอดีตน้ำหนักตัวของรองเท้า 500กรัม ถึงปัจจุบันเหลือเพียง 165กรัมจนเกือบเสมือนวิ่งด้วยเท้าเปล่า จากนักเตะที่เทอะทะจนโชว์ทักษะพลิ้วไหวขั้นเทพ ทำให้มีการยิงประตูเพิ่มมากขึ้นและควบคุมลูกฟุตบอลได้ดีกว่าเดิม ดูแล้วเพลินตาเป็นที่สุด เมื่อผลิตชิ้นส่วนของรองเท้าที่จะป้องกันอันตรายให้กับนักเตะน้อยลง เพื่อทำให้รองเท้าฟุตบอลเบาลง เพิ่มความเร็วให้ผู้สวมใส่นั้นๆ
Create a free website or build a blog with ease on WordPress.com. Dozens of free, customizable, mobile-ready designs and themes. Free hosting and support.
