27/03/2026
ช่วงนี้มีการพูดถึงเรื่อง “น้ำมันขาดแคลน” จากสถานการณ์ในตะวันออกกลางกันมากขึ้น แต่ในความเป็นจริงประเด็นนี้ไม่ใช่เรื่องที่น้ำมันกำลังจะหายไป หากแต่สะท้อนถึงความเปราะบางของระบบพลังงานโลกโดยเฉพาะเส้นทางสำคัญอย่างช่องแคบฮอร์มุซ ซึ่งรองรับการขนส่งน้ำมันประมาณ 20% ของโลก เมื่อเส้นทางนี้เริ่มมีความไม่แน่นอน แม้จะเป็นเพียงการหยุดชะงักระยะสั้นก็สามารถส่งผลกระทบต่อภาพรวมของตลาดได้ทันที (English below)
ในทวีปเอเชียเริ่มเห็นผลกระทบนี้ชัดเจนขึ้น โดยเฉพาะประเทศที่พึ่งพาการนำเข้าอย่างประเทศไทย เมื่อราคาน้ำมันโลกปรับตัว ราคาพลังงานในประเทศก็มักปรับตามภายในไม่กี่สัปดาห์ ส่งผลต่อทั้งต้นทุนการขนส่ง โลจิสติกส์ และโครงสร้างต้นทุนของธุรกิจโดยรวม ซึ่งไม่ใช่เรื่องไกลตัวแต่เป็นสิ่งที่หลายภาคส่วนเริ่มรับรู้ได้แล้ว
สำหรับภาคเกษตรและการประมง ผลกระทบไม่ได้จำกัดอยู่แค่เรื่องเชื้อเพลิง เนื่องจากพลังงานเป็นส่วนหนึ่งของแทบทุกกระบวนการ ตั้งแต่การใช้เครื่องจักร ระบบชลประทาน การทำประมง การเติมอากาศ ไปจนถึงระบบเก็บรักษา นอกจากนี้ยังเชื่อมโยงไปถึงต้นทุนวัตถุดิบ เช่น ปุ๋ยไนโตรเจนที่ผลิตจากก๊าซธรรมชาติ เมื่อพลังงานมีความตึงตัว ต้นทุนปัจจัยการผลิตก็มักปรับตัวสูงขึ้นตาม สิ่งที่เกิดขึ้นจึงไม่ใช่แรงกระทบแบบฉับพลัน แต่เป็นแรงกดดันต่ออัตรากำไรอย่างต่อเนื่องตลอดทั้งห่วงโซ่ ตั้งแต่ผู้ผลิตไปจนถึงผู้ส่งออก
ที่แฟร์อโกรา เอเชียเรามองว่าสถานการณ์ลักษณะนี้ไม่ใช่สิ่งที่ควรรอรับมือเฉพาะในช่วงที่ราคาปรับตัวสูง เพราะมีแนวโน้มเกิดขึ้นซ้ำอย่างต่อเนื่อง คำถามสำคัญจึงอยู่ที่ความพร้อม ไม่ว่าจะเป็นการลดการพึ่งพาปัจจัยการผลิต การเพิ่มประสิทธิภาพ หรือการมองเห็นภาพรวมของห่วงโซ่อุปทานได้ชัดเจนยิ่งขึ้นสำหรับผู้ผลิตจำนวนมากในภูมิภาค แรงกดดันนี้ไม่ได้เป็นเรื่องในอนาคตแต่กำลังเกิดขึ้นแล้วในปัจจุบัน
—---------------------------------------
There’s been a lot of discussion around an “oil shortage” linked to the ongoing tensions in the Middle East. But looking more closely, this isn’t really about oil disappearing. It’s about how fragile global energy flows can be. When key routes like the Strait of Hormuz, which carries around one-fifth of global oil trade, become unstable, even short disruptions can ripple across markets.
Across Asia, those ripple effects are already starting to show. For import-dependent countries like Thailand, the impact is quick. As global oil prices move, domestic fuel prices tend to follow within weeks, not months. This affects transportation, logistics, and overall cost structures. This isn’t a distant issue. It is already being felt on the ground.
For agriculture and aquaculture, the implications go beyond fuel alone. Energy is part of almost every activity, from running machinery and irrigation systems to fishing operations, aeration, and cold chains. It also links directly to inputs. Nitrogen fertilizers, for example, are produced using natural gas, so when energy markets tighten, input costs usually rise as well. What this creates is not a sudden shock, but a gradual squeeze on margins across the value chain, from producers to exporters.
At Fairagora Asia, we don’t see this as something to react to only when prices spike. These patterns tend to repeat. The real question is how prepared we are when they do, whether by reducing input dependence, improving efficiency, or gaining better visibility across the supply chain. For many producers in the region, the pressure is not on its way. It is already here.
Sources: BBC News; International Energy Agency (IEA); FAO (Food and Agriculture Organization); Reuters; Krungsri Research
