21/10/2026
HALKLARIN KAZANCI, ÇATIŞMADA DEĞİL; AKILDA, BİRLİKTE VE SAĞDUYUDADIR.
Yoksulluk, eğitim, özgürlük ve adalet… Her toplumun daha iyi bir yaşam istemesi en doğal hakkıdır. Halkların bu talepler doğrultusunda sesini yükseltmesi de demokratik yaşamın bir parçasıdır. Ancak haklı taleplerin, zaman zaman farklı güçlerin siyasi ve ekonomik çıkarlarıyla kesişebileceğini de unutmamak gerekir.
Sokaklar gerildiğinde, toplumlar kutuplaştığında ve insanlar birbirine düşman olduğunda en ağır bedeli çoğu zaman sıradan vatandaşlar öder. Bu nedenle her gelişmeyi yalnızca görünen yüzüyle değil, sonuçlarıyla, etkileriyle ve kimlere yarar sağladığıyla birlikte değerlendirmek gerekir. Önemli olan insanların sesini kısmak değil, o sesin çatışmaya ve istismara dönüşmesini önlemektir.
Aynı hassasiyet kardeş ülkeler için de geçerlidir. Her ülkenin kendine özgü tarihi, kültürü, yaşam tarzı, toplumsal değerleri ve devlet politikaları vardır. Bir ülkenin diğerine kendi modelini dayatması yerine, karşılıklı anlayış ve saygı temelinde ilişki kurması daha sağlıklı bir yaklaşımdır. Farklılıkları düşmanlık sebebi yapmak yerine, ortak değerleri güçlendirmek gerekir.
Elbette hiçbir ülkenin politikası eleştiriden muaf değildir. Önemli olan eleştirinin baskıya, müdahaleye veya halkları birbirine düşürmeye değil; karşılıklı anlayışa, gelişime ve barışa hizmet etmesidir.
Dış etkileri, ekonomik çıkarları ve siyasi hesapları sorgulamak kadar, her iddiayı somut bilgilerle değerlendirmek de önemlidir. Her toplumsal hareketi dış güçlere bağlamak ne kadar yanlışsa, dış etkilerin hiçbir zaman rol oynamadığını varsaymak da o kadar eksik bir yaklaşımdır.
Unutmayalım: Halkların refahı çatışmaların değil, adaletin; ülkelerin gücü dayatmanın değil, kendi iradelerinin; kardeşliğin temeli ise benzerliğin değil, karşılıklı saygının üzerine kuruludur.
Daha bilinçli toplumlar, daha güçlü ülkeler ve daha huzurlu bir dünya için; öfke yerine aklı, kışkırtma yerine sağduyuyu, ayrışma yerine diyaloğu tercih etmeliyiz.
Çünkü asıl kazanç, bir halkın diğerine üstün gelmesi değil; bütün halkların kendi geleceğini özgürce, barış içinde ve onuruyla kurabilmesidir.